De legerbode

947 0
close

Warum möchten Sie diesen Inhalt melden?

Bemerkungen

senden
s.n. 1918, 19 November. De legerbode. Konsultiert 02 April 2020, https://nieuwsvandegrooteoorlog.hetarchief.be/de/pid/x34mk66b8w/
Text zeigen

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software

DE LEGERBODE den Dinsdag en Zaterdag verschijnende Dit bîad is VOOR. DE BELGISGHE SOLDATEN bestemd ; iedere compagnie, escadron of batterij ontvangt tien, of vijJftien Franse lie en Nederlandsche exemplaren. De Aankcinsf dar BolgisoSia Troepen TE ANTWERPEN Antwerpen, 15 November. Heden 15 November, kwamen de eerste Belgi-eche in Antwerpen. Langs debaan Gent- Antwerpen zijn al de dorpen en steden bevlagd aooals cp ieestdagen en ouze soldaten stappen onder tnouifbogen, versierd met vlaggen en bloemen. Op breede wimpels leest raeu geest-driftige opsehriften : « Leve de Ivoning ! Leve de Koningin ! Leven België's bondgenooteu ! Wel-toin aan onze halden ! » Overal liep de bevolking in menigte toe om onze soldaten toe te juichcu ; zij worden met uit-buadige ovaties ontvangen te Looehristi, te Lo-keren, te St-Niklaas, te Beveren, te Melsele. Welke onbeschrijfelijke ontroering, wanneer onze mannen, bij het keei-en van den tveg, in de heldere zon van dezen schoonBn Novembermor-gen, in de verte den majestatischen toren be-înerkten van de Antwerpsche hoofdkerk. Te 12 ur-en stipt, trekt generaal Drubbel, aanvoerder der 2e divisie — de Antwerpsche di visie — over de schepenbrug, te Burglit over de Schelde geworpen, aan het hoofd van kavalerie eenheden, wielrijders, mitraljeurs. Op hetzelfde oogenblik wordt de Belgische vlag geheschen op den toren der hoofdkerk. De geestdrift der bevolking gaat aile verbeel" ding te boven. De soldaten worden toegejuicht' omhelsd, gelukgewenscht, met bloemen beladen* 's Morgens reeds, tijdens het Te Deum, ter gelegenheid van het Sint-Albertfeest in de hoofdkerk, werd de Brabançonne toegcjuicht door eene menigte, dol van blijdschap. Drie aktivistische ambtenaren, die het bedierven zieh aan te bieden om aan deze vaderlandsche betoo-giug deel te nemen, werden buiten geworpen en uitgejouwd door het verontwaardigd publiek. 's Namiddags doorliepen al de muziekmaai' schappijen der stad de verschillende straten» vroolijke marschen spelend; zij waren vooraf" gegaan van Belgische en verbondene vlaggen, gevolgd door steeds aangroeiende stoeten, die weldra eene ontelbare menigte vormden. Ongemeene geestdrift ontstond voor het stad-huis, waar burgemeester De Vos eene begeeste-rende redevoering nitsprak, voor het ltoninklijk paleis op de Meirplaats, voor het standbeeld van Leopold 1, dat rijkelijk versierd was met vlaggen en bloemen. Vooraleer Antwerpen te verlaten, waar zij « Soviet hadden gespeeld », zooals de Antwer-penaars zeggen, en een komiteit der soldaten Tan Antwerpen hadden sainengesleld, verkoeh-ten de Duilschers de goedereu die zij in inagazijn hadden. Tijdens de laatste dagen, ontstonden eenige onlusten ,te Antwerpen, tussehen Daitsche soldaten en ofïïcieren, wier kenteekeas worden afgernkt. Buiten dit, deed zich mets ernstigs voor, en de bevolking bemoeide zich in geencn deele met deze motfentwisten. * * Ifet uitzichtvan de haven van Antwerpen is nu oneindig droevig voor lien die ze voor de eerste maal teragaien na vier jaren. De pràchtige kaden langé den stroom, de dokken.vroeger vol koorts-aehtige bedrijvigheid, zijn verlaten en doodsch. Al de vroegere drukte, wanneer honderden steamers hnnne goederen aan 't laden en 't ontladen waren voor de loodsen, vol rijkdom, is verdwe-uen.Op den stroom ziet men enkel eenige liehters van het Bevoorradingskomiteit. De indruk van cenzaamheid is grievend. Maar weldra zal ailes veranderen. Antwerpen gaat herleven. De haven, roem en wonder van België, zal hare vroegere bedrijvigheid en groot-heid terugkrijgen. De Antwerpenaars weten het en stellen reeds alies in 't werk opdat hunne knappe stad, zonder tijdverlies, den voorspoed van haren zeehaudel en van hare nijverheid op-ïiieuw verovere h te! aan de Vlag k Salaie-idresse Redevoering van Admiraal Didelot , Admiraal Didelot heeft, ter gelegenheid van de laatste ceremonie van den Groet aan de Vlag, eene triliende hulde gebracht aan bevrijd België. Hij zegde : Waarsehijnlijk ten laatsten maie, zijn wij ail en te Sainte-Adresse vereenigd, ter geleçrenheid van de ceretnôoiA van den Gruet aan de Vla£, ceremonie die ten aliert iijde roerend is, maar aan dewelke de ornstaudigheden heden een bijzonder iadrukwek-kend karakter geven. Daarom heb ik gedacht, dat de heeren lede» der Belgische regeeriiig, niet zouden verwonderd zijn, van den gouverneur van Havre er te zien deel aan nemen, niet alleen door zijn tegenwoordigheid en zijne wenschen, en met eenige korîe woorden de vlag te groeten, die ons alleu dierbaar is. Ik bied dezen groet dus met ontroering en eerbied aan de edele kleuren van België: Het z\vart,zinnebeeld van rouw van lijdend België; het rood, teeken van het edelmoedig bloed vergoten door het militair België; het geel, lic.htstraal, van de schitterende zon der vrijheid heroverd door zegevierend lielgië. ïk breng dtzen groet in den naam der burgerlijke en militaire bevolking van Havre, van Ste-Adresse, Gràviile en de onistreken der stad die de eer hadden, gt durende meei' dan vier jaren, de vlag in hun midden te zien wapperen en de trots van uwe bal-lingschap en uv/e werken te mogen oniïiugen met hunne ecrbiedige en hartelijke sympathie. Het zij mij toegelaten, bij het groeten, zeer eerbie-dig te buigen voor den grooten vorst, wiens f'eest ons heden vergadert en die, ze ontplooiend sinds de eerste ininuut van (len wereldkrijg, wetend in welke vlammenzee zij ging wapperen, niet opgehouden heeft ze stevig hoog te houden met eene ontembare wiiskracht, aldus niet alleen aan het Belgisch volk, maar aan al de bondgenooten een fier voorbeeld gevend, dat aile harten verhefte in de ang-stige eo tragische uren, die wij al te dikwijls beleetden. Aldus gehouden, kon uwe vlag niet nôergeslagen worden. Beurtelings gedoken door de rookwolken der branden van DenJermonde en van Leuven, ver-duisterd door het gas op ieder oogenblik uit de loopgraven geworpen, verdwijnend achter de hoo-pen aarde opgesiingerd door het hevig vuur, tôt hetwelk de vijànd in Vlaanderen zijne maehtigste artillerie aanbracht, bleef de Belgische vlag onge-deerd en elken dag scheen het de wereld toe. alsof een weinig ineer glorie rond hare sidderende plooien hing. Nu wappert zij op Belgischen grond, op eindelijk weer stilgewordene horizonten, in eene klare om-geving, onder eenen zuiveren en helderen hemel, ■\'èrlicht, niet door eenen onheilspellenden gloed, maar door den luister der overwigning, der vol-ledige, algeheele, beslissende overwinning, die aile wonden zal heelen en aile hoop zai ver»vezenlijken. Laat ons, Mijne Heeren, haren triornf groeten, en laat ons België groeten en zijnen Koning. Leve België ! Leve Z. M. Koning Albert ! De menigte juiehte den adiniraal-gouvemeur van Havre geestdriftig toe. • lu i)«l Vastiaira dsr VHMinp Mevrouw Helleputte, die het Vestiaire der Vlnchtelingen van Ste-Adresse heeft gestieht en die zich sinds "t begin van den oorlog onophou-dend aan dit liefdadig werk heeft toegewijd, was Zaterdag namiddag het voorwerp van eene roerende betooging. Op 't oogenblik dat zij haar dagelijk?ch werk ging aanvatten, boden hare medewerksters haar eene bloemenschoof aan, met natioaaalkleurige linten ; en in eene toespraak, vol eerbiedige kar-telijklieid, bracht eene hunner hulde aan de zelfverloochening, waarvan de moedige sticht-ster, sinds vier jaren, in het vestiaire het voorbeeld heeft gegeven. De talrijke aanwezige vlnchtelingen juiehten Mevr. Helleputte toe, voor wie allen, die zij op zoo'n liefdadige wijze heeft geholpen, de innigste . dankba^ai'heid voelen, De Duiisch® Muiterijen TE BRUSSEL Eêîx waar verhaal van een ooggetuige Brussel, lo November 1918. Ziehier een waar verhaal der gebeurtenissen die zich sinds den Zondag 10 November te Brus-sel voordeden. Een gedeelte van het garnizoen ging dien morgen aan 't muiteu, offieieren aan-houdend en hunne kenteekens af'rukkend. De roode viag werd geheschen op de officieele lo-kaien.Het was klaarblijkend dat de Dnitsche over-heid^Ue gezag had verloren over de soldaten en de Duitsehe burgers.De bewoners der hoofdstaçl, die sinds drie weken koortsachtig hunne bevrij-ding verwaehtten, begonnen hunne huizen te bevlaggen. De Duitsehe revolutionnairs doorliepen de stad, voorafgegaan van roode vlaggenen de Marseillaise en de Internationale ziagend. Ëene lange reeks troepen stond op de Louisa-laan, wanneer een zeker getal soldaten, den op-roep der muiters beantwoordend, van langs om heviger aan 't protesteeren vielcn. Prius Rupprecht van Beieren, die in het hôtel van den heer Errera verbleef (hoek der Louisa-laan), kwam builen om de troepen toe te spreken. Nauwelijks bemerlit, werd hij uitgejouwd. Hij. poogde vrnchteioos eenen oproep te inaken tôt zijne Beiersehe soldaten, hen gehoorzaasnheid en kalmte predikend. Een machiengeweer, ill 't portaal van het hôtel geplaatst, begon dan eenige losse patronen af te sehieten op de troepen. Aanstonds sprongen eene groep soldaten op de sckildwachten die voor 't hôtel stonden. Prins Rupprecht en prins Luitpoîd vluchttenmoedigin 't gezantschap van Spanje.Vandaar besloot prins Luitpoîd zich bij zijne troepen te voegen, terwijl Rupprecht Dinsdag avond naar Holland trok, na eene proklamatie te hebben uitgevaardigd, in dewelke hij verklaart de Beiersehe republiek niet te erkennen en de beslissiug van het volk af te waehten. Ondertussehen volgden do gebeurtenissen zich, te Brussel snel op. Een trein bracht 200 afge-vaardigden der Soviets van Hambarg en Beriîin aan, die in aile hoeken der stad liepen. Enkelen hunner spraken met de protagonisten der bewe-ging die te Brussel was losgebroken, nameiijk een zeker Erikstein, tôt nog toe onbekend en die aan het hoofd der muiters verscheen, monocle in 't oog en met een verband rond zijn hoofd. De Duitsehe overheid, die naar Berlijn ora. < inlichtingen telegrafeerde, ontving het bevel mode te werken met het revoluliounair bestuur. Von der Lancken, hoofd van het politiek département, Dr Freun, eerste voorzitter, Haniel, voorzitter der Waalsche regeering, Hurt, gouverneur van Brussel, en Scheiden stelden zieh ter beschikkiug van het komiteit der soldaten en werklieden. Zij hielden eene vei'gadering in dé lokalen van den Senaat. De menigte, opeengedrongen voor het paleis d,er Natie, opende met geweld de hekken van het Park, sinds vier j arengesloten. Deze betoo-gingen duurden Zondag den gansehen dag. De stoet die gevormd was ging voort de stad te door-loopen, de offieieren verplichtend hunne kenteekens af te neinen. Maandag groeide de onrust nog. Geveehten ontstonden tussehen de getrouw geblevené soldaten en de muiters. Machiengeweren kwamen in werking voor de Beurs. Bij de Noordstatie en dé Plantentuinlaan na-men de Duitsehers dit voorwendsel te baatom op de burgers te sehieten. Vier dezer werden gedortd; een groot getal gekwetst. Daarbij werd een kneeht van den heer Boël, Rogierplaats, met eenen dolk doodgestoken. Daarna richtten de muiters zieh naar de bank Allard en eischten onmiddellijke betaling van een miljoen. "Na eene woordenwisseling vertrokken de soldaten met 100,000 fr. In eene andere banlc, namen zij §0.000 fr", Daarenboven werden verscheidene huizen go-plunderd.Het komiteit der soldaten, in oorlogsraad . gaderd, veroordeel4« den artillerist Karl Krat» 19 November 1918 Nummer 629

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software

Er is geen OCR tekst voor deze krant.
Dieses Dokument ist eine Ausgabe mit dem Titel De legerbode gehört zu der Kategorie Oorlogspers, veröffentlicht in Antwerpen von 1914 bis 1940.

Bekijk alle items in deze reeks >>

Zufügen an Sammlung

Ort

Themen

Zeiträume