Geïllustreerde zondagsgazet: familieblad

1796 0
close

Warum möchten Sie diesen Inhalt melden?

Bemerkungen

senden
s.n. 1916, 09 Januar. Geïllustreerde zondagsgazet: familieblad. Konsultiert 22 Januar 2022, https://nieuwsvandegrooteoorlog.hetarchief.be/de/pid/bv79s1mr3j/
Text zeigen

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software

Zondag 9 Januari 1916 5 OENTIBMBN Tweede Jaargang N1' 8 QEILLUSTÎREERDE GEILLUS TREERDE ZONDAGSGAZET Bureel : HOPLA."ND 30, Antwerpen. Abonnement : 2.50 fr. het jaar FAMILIEBLAD A aiikondiging-en : 4e bladz., den regel 0.30 Reklaam onder de Finanoieele aaDk. » 1.00 rubriek OVER ALLES d. reg.1.00 Begrafenisbericht 5.00 Dit nummei* bestaat » uitZES BLADZIJDEN ï nrrri'Mm nitmrr 1 -rïï""~r~Y~~"Tr 1 DADEIg EUS ZAKEIS a n Onze Werk«n z< I. a Werk der Schoeisels fx Het nieuw gesticlit « Werk voor Schoeisels aan n Schamele Behoeftigen » heeft thans zijne inrichting gansch in regel gebracht, zoodat er met de hulp ° aan behoeftigen kan begonnen worden. Wij ontvan-gen van dit Werk, dat zijn zetel heeft in het « Café 15 Nouveau Palais de Justice», Kasteelpleinstraat, 71, den volgenden omzendbrief, waarin het doel en de werking worden uitgelegd. « Sinds de wereldkrljg ons geliefd Vaderland teis-tert hebben « Menschlievendheid en Broederliëfde » niet opgehouden troost te verleenen aan lien die lijden. » Buiten de officieele Komiteiten van « Hulp en Voeding » welke op zulke lofbare wijze onze nood-lijdende bevolking lielpen, zijn er nog bijzondere liefdadige instellingen welke ook het hunne willen bijdragen in deze droeve dagen. » Onder deze is het « Werk voor Schoeisels ». Wij willen hulp bieden aan lien welke de hand niet dur-ven uitsteken en men. schamele behoeftigen noemt. 11 » Ons doel is met de strengste bescheidenheid de ei noodzakelijkste schoeisels te bezorgen aan aile nood- Jj lijdenden, of lien door herstelling hunner schoeisels ar eenigszins bijstand te verleenen. , » Wij doen een beroep op de liefdadige bevolking j( ons in onze pogingen te steunen, 't zij : » 1° door het storten hunner aalmoezen in onze | « Blokken », welke in verschillende lokalen der stad (1 geplaatst zijn ; g » 2° door giften in geld of natuur (gedragene of , nieuwe schoeisels), welke altijd in ons lokaal kun-rien besteld worden of bij verwittiging, ten huize j? des scbenkers door een onzer bestuurleden afgehaald worden. » Al de voor het werk gegeven schoeisels zullen £ verzorgd en hersteld den behoeftigen ter hand ge-steld worden. » Gezien den ernst en de noodzakelijkheid van ons werk, durven wij op uwe ondersteuning rekenen cn en bieden wij U inmiddels MM. bij voorbaat onzen oprechten dank. » -, Het bestuur is samengesteld als volgt : MM. Lod. ^ Mauw en Aug. Jossaert, voorzitters ; MM. Jos. Croe-nen en Ch. Vincken, schrijvers ; Mevr. Wed. Fl. Cor-luy, . schatbewaarster ; leden: Mevr. Aug. Jossaert; MM. Eug. De Riçkx ; John Loridon ; Jul. Neel ; Aug. Rydâms ; C. Van der Velden ; Jos. Van Raemdonck en Ant. Verdonck. n Het is te hopen dat de oproep mild zal béant- « woord worden, opdat het lofbare doel zou kunnen j, bereikt worden. (j II. b Bescheidene hulp aan behoeftigen TusscherL-df y/vxiifiÏA »o ér>vëiï- welke dé Soheldestad telt, is er een.ingericht door de dames en juffers van den hoôgen stand, en dat ten doel heeft de schamele behoeftigen op bescheidene wijze te helpen en te steunen. Wij hebben den lijst der Weldoensters voor ons liggen en wij zien er de na-men in vermeld der dames van den adel, alsook dezer dames wier familieleden tôt de handels en scheepvaartfirmas, -en tôt financiele inrichtingen be- ^ hooren. Zij zelf bezoeken de schamele behoeftigen, stellen zelf vast wat er te kort is en helpen de tijde-lijke ongelukkigen door werk of door hulp in natuur. Wij hebben reeds meermaals de overtuiging kunnen opdoen dat het « Werk der bescheiden Hulp aan Behoeftigen » zijn doel bereikt en ruim 300 families steunt. In het lokaal, waar zijn zetel is, welke echter niet moet kenbaar gemaakt worden, ziet men hee-ren, dames en juffers in en uitgaan, net of ze naar den winkel of markt geweest zijn, geladen met wel- v gevulde netten, korven of zakken met eetwaren. \ Binnen het gebouw worden nooit namen genoemd; e de geholpenen krijgen een nummer de eerste maal dat zij komen en het is altijd op dit nummer dat « de hulp verder zal verleend worden. Wij zegden het hooger dat er ruim 300 families reeds bedeeld worden ; welnu niettegenstaande dit groot aantal, willen deze weldoende damen en juf- ! fers geen hulppersoneel ; immers dit zou de bescheidenheid der hulpverleening wegnemen. Neen, zij zijn hetzelf die de pakken met eetwaren gereed ma-ken en afgeven. Wij willen geen namen noemen van deze wel- < doensters, die, zonder reklaam te maken, zooveel ] goed doen. ( Antwerpen is nog altijd de stad waar de liefdadig- . heid troont. III. 1 ( Voor de Belgische krijgsgevangenen Onlangs wercl door eene groep wafckere mannen in liet lokaal « Den Arend », Handschoenmarkt, eene maatschappij gesticlit, met het doel : Hulp te verleenen aan île Krijgsgevangene Belgische Officiers : en Soldaten. Op korteri tljd was het werk in uitvoe-ring gebracht en met het inzamelen der noodige gel- : den begonnen. In talrijke koffiehuizen werd door den Kring « Leonidas » propaganda gemaakt voor zijn mensclilievend en Vaderlandsch doel en het duurde niet lang of men kon beginnen met het ver-zenden van pakken eetwaren en goederen voor de Krijgsgevangenen. Een Kunstooncert, door n Leonidas » ingericht, be-kwam een ongeworien bijval, zoodat de opbrengst groot was en de Krijgsgevangenen flink konden bedeeld worden. Men mag dus met overtuiging zeggen dat « Leonidas » aan wiens hoofd de lieer John Jespers, de groote vischhandelaar staat, benevens de heeren Ri niet, Einile Thys, Reynders, Deprez, Janssens, De-faux en zooveel andere ieverige mannen, ten voile aan zijne zending beantwoordt en niets verwaar-loost oui de noodige gelden in te zamelen. Zoo werd onlangs nog eene hondenkoers ingericht op de Wil-rijkscheplein, welke ook een goed overschot liet. Het is dus niet te veel gevraagd, dat al wie wil bijdragen tôt leniging der Belgische Krijgsgevangenen, zich tôt deze maatschappij wende, opdat . Leonidas » de zich opgelegde taak zou kunnen blijven vervullen. Wij hebben over deze drie werken gesproken en zullen ook over meer andere liandelen, opdat er niet zoude ergeten worden, wat al goed in de Schelde-stad verricht werd voor hen die strijden en voor hen die lijden. k. M- ANTWERPEN IN OORLOGSTIJD XXVII. 1916 heeft zich in gezet met hevigen wind en regen. Dit heeft belet dat er velen van de soort « Homo nocturnus » in besloten kring « van het oude in het nieuwe » hebben kunnen vieren. Ik heb echter vastgesteld. dat er niettegenstaande de huidige toe-standen toch nog van de soort « Homo diurnus fe-vus » « nocturnus fevus » of ifi platvlaamsch uit-gedrùkt « nachtelijke wallebakken » gevonden wer-den.Deze vaststellingen brachten mij natuurlijker wijze tôt overpeinzingen. 'k Had eerst uit mijn dagelijk- sche aanteekening de notas willen aanhalen die ik schrijven kan voor dit week-artikel, o. a. dat dit jaar weer gebruik is gemaakt van de post, die verle-den jaar niet werkte, voor het verzenden van wen-sclien en kaartjes aan 3 centiem per goedkoopste Ijostzegel ; dar er veel konijnen zijn tentoongesteld geweest aan 5 tôt 32 frank het stuk ; dat de pataten nu zeer billijk worden verkocht, maar, dat de niet ondersteunde menschen, en ik zelf heb de proef op de som genomen, geen aardap-pelen kunnen koopen, want overal heeft men mij afgescheept met : ja « we kunnen geen — of nog geen — aardappelen van het comiteit krijgen » ; en nu vraag ik... op welk hout te bijten, wanneer ik bij mijn bakker kom, die me met een lachend geziclit wijst op de kaart die in zijn winkel hangt en waar-op staat : Plaatselijk komiteit voor Hulp en Voeding van Borgerhout. Broodrantsoen. — Een gezin bestaande uit : 1 persoon heeft recht op 2 1/2 kgr. brood ; 2 personen hebben recht op 4 2/3 » 3 » » 7 » 4 » » 9 1/3 5 » » 11 2/3 » 6 » » 14 » 7 » » 1G 1/3 » 8 » » 18 2/3 » 9 » » 21 » 10 » » 23 1/3 » 11 » » 25 2/3 » 12 » » 28 » 12 » » 28 » Zoodra ik dat dan lees, preutel ik wel wat, 't is immers onze volks-gewoonte, doch ik trek toch af, en ga langs een omweg naar huis. Dan zie ik dat de prij het meest, en daarna de appélen, te koop worden gesteld en aan goedkoopen prijs. Wanneer ik mijn huishoudboekjes eens opensla van vorige ja-ren, dan geef ik u de verzekering dat ik verheugd hen dat de prij en de appel, beiden met hun medi-kale krachten, 1111 veel gegeten worden. Dat verhoogt de volksgezondheid. Doch daar vul ik mijn veelvra-gend buiksken nog niet mee, dus zie ik rond. De barde of te wel vierkanten scheepsbescliuit, die men 12 maanden geleden overal zag, heeft plaats gemaakt voor zeeppoeders of zeepschaafsel. (Het schijnt. dan toch waarheid te bevatten dat beschuit, 'k bedoel nu onze broze beschuit voor soepen of gehak, die eens, in vervlogen tijden hoogstens 7 1/2 cent het pak kostten, met zeepschuim werden be-reïd om het broze te verkrijgen)... Hé... daar zie ik schoone gele citroenen en oranje-appelen en daar vijgen... docli daar kunnen we ons maal ook al weer niet mee doen, dus maar weer verder. 'k Zie nog wel veel eetbaars, doch gezien ik, oude grijze man nog al mijn tanden heb, omdat ik nooit heb gesnoept, maar ze steeds heb gebruikt alleen om mijn eten goed te kauwen, wil ik mijn knouwers nog maar liever bewaren en... 'k koop witten boonen à 1 fr. 10 den liter of kop. De regen jaagt me naar huis en het loeien der winden en de eerste dag van dit « Schrik «keljaar met mij ne boonen voor eetmaal, doet mij denken aan de ontelbare feestjes welke op dezen dag plaats liadden en waarop de koks niet genoeg lianden had-den, om de ontelbare gerechten en d» smadelijk bereidde spijzen op te brengen. r 't Is nu een groot verschil tegen vroeger, maar 1- wij schikken ons toch in ons lot en zijn tevreden ; want er zijn er nog anderen dan wij die boonen 1; eten ! Lari. ni KAREL COLLENS Karel Collens, de over enk : e jaren gestorven tee-kenaar en schilder, bezat de y ive van den illustra-tor. Hij wist wat het was ee-\ boek te « versierera ». « Deze Kunst, is zoo lang, m ^ns land vooral », zegt ergens Edmond van Offel iu.Jjn boekje : « Een stu-die over het werk van Kar» Collens», « verwaar-loosd, toch werden in de laa-tè e jaren pogingen aan-gewend om ze herop te bemen. Bij die welke hier iets op dit gebied konden i'^çivchten, was ook Karel Collens. Hij bezat ook den zin van het decoratieve ». Wij herinneren ons zeer >..• Pressante ontwerpen voor meuhelpapier, motieve***Voor friezen en voor boekbanden van zijne hand. 'Je liierbijgaande slak-en paddenstoelen zij* kop- of eindstukken voor drukwerken ; zij zijn allerivjurigst en geteekend door iemand die het vak begiijpt. Het plaatje « De Winter » - - dat in ons Kerstmis-nummer staat — verscheeri i» 1908 in het jaarboek van de « Scalden » en is, air décor, als verdeeling op één hlad van wit en zwar»'. van lfcht en donker, in al zijnen eenvoud, een mo, .1 van het « genre ». Karel Collens, alhoewel 35 j' ar wanneer hij stierf, heeft weinig « gedaan ». Red<? jk laat begonnen met het volgen der leergangen u îzer academie, is de gave der kunst maar zeer la, jzaam ontwikkeld en was het eerst rond 1897 dat 1. 1 voor de eerste maal zijne werken aan de kritiek lierf onderwerpen in eene tentoonstelling. , I11 1900 kregen wij van hem Le zien : het beste, het volledigste, waarin hij het m. est zijne eigenaardig-lieid uitte... Teekeningen war a het ook, vooral ka-rikaturen, vol gezonden hur or en... schilderijen Zijn tafereel « Ter Bedevaar: , hetwelk in ons Ko-ninklijk Modem Muséum 1 mgt, toont ons het meest van al de werken van Karel Collens, wat hij kon en wat hij nog zou gekui iien hebben. Ailes lee-ren we er in kennen : zijn ^cherpen opmerkings-geest, zijn fijn gevoel," zijne cigenaardige manier van opvatting en uîtvoeiing, /ijn karakteriseerende teekening, zijne kleuren... Toen werd hij ziék en hiehl plot9 op met werken. Karel Collens had een zeer z vak gestel en na eene te groote krachtinspanning v tarbij hij eene heele reeks studies, schilderijen, en teekeningen vervaar-digde, werd hij voor goed zîek. Hij vestigde zich in eene villa te Merxem en der4 niets meer ; hij nam geen potlood noch penseel m< r in handen. Het laatste dat hij maakte was voor de « Scalden » in 1900, en dat toen aan prins on prinses Albert van Belgie werd aangeboden. II", was een slotstukje ; een manneke dat de kaars ui'Maas.t en het hoofd op de tafel legt om te... slapen..: Karel Collens kortte den t;id met zijne dieren : du 1 ven en andere vogels, wr: - ratten, hond en kat te verzorgen en met groenten, ook bloemen te kwee-ken, en hield dol veel van hunne sierlijke vormen Ons Rentenierkens op wàndel in vredestijd (Oorspronkelijke schets van wijlen K. Collens) en teerfijne koloratie. Op 7 October 1901 stierf de kunstvrieiul. Karel Collens, de veel belovende schilder, de reeds gekende boekverluchter en karikaturist, was geboren in den thans verdwenen papierwinkel der Korte Nieuwstraat van Sus Laerebeek, vroeger algemeen gekend. Htt huis is bij de vergrooting van het Handelsgesticht St-Ignatius, ingenomen. xxx Wij zegden liierboven eenige woorden over de « Scalden » ; wij willen onze lezers op de hoogte brengen van het ontstaan en het leven van dezen Kring. Het was in 't jaar 1889 dat eenige jongee artisten bijeenkwamen om te trachten eene andere wending te geven aan de toen tamelijk banale Karnavalstoe-ten ori andere feestuitingen in het openbaar leven. Een soort cenakel werd gevormd en gedoopt « de Scalden » (Zwevende barden van het Noorden, die met woord en beeld de heldendaden der voorouders bezongen.) Er werden in den beginne vele gezellige avonden doorgebracht ; het ging er soms nog al hevig toe : er werd geredetwist en... .geteekend ook. In hun lokaal was een groot zwart bord aange-bracht, waarop met krijt de « demonstratiën » aan-schouwelij"k gemaakt werden. Nadien traden de a Antwerpsche Scalden » op in den door de Stad uitgeschreVen stoetprijskamp, met een talrijke groep en wagen, verbeeldende « Ons voorg>eslacht ». Het was een heerlijk succès, waar-mede de eerste prijs werd behaald. Beneyens de kunde, tijd en moeite, legde elke Scald-artist uit zijn tesch nog eenige franks bij !... In 1895 werd eene nieuwe richting genomen : de Scalden openden in de toenmalige Verlatzaal der Xll-maandenstraat, de eerste tentoonstelling van toegepaste kunsten te Antwerpen. Te dezer gelegenheid versciieen het eejrste jaarboek. Bij gebrek aan geldmiddelen was dit, thans" zoo ràar ge worden bundeltje, zeer bescheiden ; doch de « Scalden-Uitgave », echte prachtuitgave, op zeer beperkt aantal getrokken, werd stilaan belangrij-ker. In de reeks verschenen uitgaven komen voor : kalenders, liederboeken, volksliederen, humoristische teekeningen, een feestalbum (1909), kindervertelsels dichtwerken. geïllustreerde snreekwoordpn en Iip.t, album met werken van den talentvollen overletien Scald Karel Collens. De Scalden leden in hunne rangen verscheidene verliezen : Dolf Kockerols, Delbeke, Van Luppen, Steenackers, J'ef Swennen, enz., in voile levensjeugd door den dood ontrukt. Victor De Meyere, de kundige conservator van het Muséum voor Folklore, schreof destijds te recht : « De studie over Karel Collens van E. van Offel » is geschreven met pieuze liefde voop een afgestor-» veiie kunstbroeder, die, hadde het lot gew*.d, een » der eersten van Vlaanderen zou geworden zijn. Die » studie is de omlijsting van een teer .en schoon » inegaal, maar menschelijk steeds ontroerd men-» schenleven. Dat boekje zou ik waarachtig willen » schrijven hebben — niet omdat ik het beter zoude » gedaan hebben dan Van Offel — maar alleen om-» dat ik evenveel van Karel Collens heb gehouden. » Tôt slot zij hier bijgevoegd dat de Scalden, volop de 25e verjaringsfeesten aan het voorbet-eiden waren, wanneer de wereldoorlog uitbrak en ailes stremde, ook de uitgave van het jaarboek, dat met groote belangstelling wordt te gemoet gezien ; doch uitga-steld is niet verloren. Hunne taak is immers nog niet volbracht ? — « De Vereeniging « De Scalden » — zooals Vic-» tor De Meyere zegde — en ieder lid in het bijzon-» der, moet mede helpen Vlaanderen groot maken. » Die grootmaking zal slechts geschieden door de » Kunst, die alleen de zulverste uiting van 's lands » geest wezen zal. En dit tôt voltrekking van den » tempel der gemeentelijke schoonheid, dewelke, al-» hoewel met ware koppige traagheid, door aanhou-» dende volharding langzaam maar zeker zal opuij-» zen tôt algemeen welzijn en volksverfijning. » G. B. De Kunstkritieker (teekening van K. Collens) DE PEERDJESMÔLEN (Teekening van Karel Collens) VADERLANDSLIEFDE . De Franschman Ch Wagner heeft in zijn boek '1 « Rechtvaardigheid » eenige besehouwingen t neergeschreven waaruit wij ten behoeve van a de lezers der Zondagsgazet een en ander wil- a len aanhalen. Nu de wereldoorlog in aile Eu- a ropeesche rijken de vaderlandsliefde aan het t order van den dag heett gesteld, zal onderha- r vig artikel zeker.niet van onpas komen. Eerst en vooral, wat is vaderlandsliefde ? ë Volgens Wagner's opvatting is het de ge- z meenschap met het midden waaruit wij ge- 8 sproten zijn, waarin wij ons bewegen en e leven. De mensch heeft zijn vaderlijk huis, s zijne familie, zijne omgeving lief en uit deze n liefde ontspruit een andere, grootere, rijkere, \ namelijk : de liefde voor zijn geboorteland. I Vaderlandsliefde is dus een samenhang van i gewaarwordingen, erfelijkheden, verwant- t schappen, die ons beheersohen, ons verhef- 1 fen, en ons boven het bijzonder leven, boven t het familieleven een ander breed, gemeen- s schappelijk leven doen beseffen, waaraan wij s allen deelnemen. Het vaderland leeft in ons < bloed, in ons gebeente, in ons zenuwstelsel, in onze gedachten, in onze taal ; het is met , onze'persoonlijkheicl om 'er innigst versmol- j ten. Het vaderland, dat is onze gezichteinder, , onze liemel ; 't zijn onze velden, wouden, j bergen, vlakten, rivieren, stroomen, zeëen ; . 't zijn de graven onzer vaderen en voorvade-ren ; 't zijn onze geschiedenissen en overleve-ringen ;*'t is heel het erfdeel van glorie en : beproeving, deugden en gebreken, krachten ; en zwakheden, ons door vorige geslachten nagelaten. Het vaderland aldus begrepen en de vaderlandsliefde, die er de levende echo van is en tôt in 't diepste onzer ingewanden weer-kaatst, eischen zij de volstrekte wering van I al wat uitheemsch is ? Moet vaderlandsliefde natuur- en noodzakelijkerwijze vergezeld gaan van haat voor den vreemde ? Ziedaar i iets wat stellig dient gelooehend te worden. t Zoo min als de liefde voor onze eigene fami-; lie haat voor eens anders familie met zich ' voert, zoo min eischt vaderlandsliefde haat - voor een vreemd land. Integendeel, even als - men de herinnering aan zijn eigen vader in " de grijze haren eens vreemdelings vereert en , door de liefde voor zijne eigene kinderen - andere vaderharten leert bevroeden, evenzoo betuigt men de liefde voor zijn eigen lanc met eens anders land te eerbiedigen. Alon waar deze eerbied ontbrœkt, behoort mer den aard der vaderlandslie'de te mistrouwen 't Is een verdwaald en valich begrip, dit pa triotism dat volstrekt blird wil wezen vooi ailes wat niet inheemsch it en niets dan ver achting en dweepzucht te^enover vreemder aan den dag legt. Het chawinism is de kari katuur, de schreeuwerige en twijfelachtige nabootsing van het ware pitriotism. Voorgaande bewering z;l on^etwijfeld te-génspraak ontmoeten. Soiimige lieden aar-zelen niet het chauvinisme &ls een grondbe-ginsel uit te roepen en imhullen het mel allerlei wijsgeerige of wetlnschappelijke besehouwingen ten einde hinne meening te verrechtvaardigen. Zij romen den invloed van het cliauvinism op dn strijd voor hel bestaan. « In dezen strijd zeggen zij, mag men zich niet weekelijk aten maken dooi allerlei zachtaardige en mQschlievende over-wegingen. l)e toekomst is an den hardvoch-tigste, den sterkste. Waarstaal en buskruif spreken, moet men zich de. vijand niet voor-stellen als zijn gelijke, mar als een wild dier. » Hierop valt te antwooren dat de strijd voor het bestaan niet denMfden vorm heeft in aile natuurrijken en dt hetgeen wet is voor de planten en de difen, die elkander licht, lucht en voedsel betwsten, niet van toe-passing kan wezen op H menschenrijk. Voor de menschen moet eendracht maakl machl de leus zijn. De merchen moeten zich laten leiden door solidarilesgevoel en hieruit 1 spruit voort dat al het cwaad, welk de mensch zijnen evennaasteiandoet, op hem zelven neerkomt. In plaat van zich te ver-. heffen en te verbeteren, îrkleint en bena-( deelt hij zich. Wie den rmsch, de familie, - het vaderland belaagt, m; verzekerd zijn , den terugslag zijner daac op zich zelven, . zijne eigene familie, zijn gen land te zien 1 neerkomen. Zoo ook veroaaakt het brutale • chauvinism den dood van ît beschaafde pa-triotism. Zie eerstgenoem< maar eens aan . 't werk. Die drift, die wseheid, welke men i levendig houdt om ze tegejden vreemdeling t te keeren, mengen zich in tze zeden en mis-3 vormen dezelve ; met aelfde drjft en ! woestheid behandelt men elkander onder i landgenooten, b.v.b. in potieke partijtwis-i ten en zoo wordt lut gemenschappelijk va-i derland verdeeld Jn vers83urd door dip.n- zelfden onzuiveren gloed, waarmee men zijne verdediging wilde behart-igen. Daar zijn er die, gebelgd over de afdwa-lingen van het patriotism, ditzelve onvoor-waardelijk versmaden en zichzelven als « wereldburgers » uitroepen. Hunne bedoe-ling is misschien niet slecht, doch is het geene hersenschim de menschheid te willen liefheb-ben, zonder haar lief te hebben doorheen het vaderland, evenals het hersenschimmig zou wezen het vaderland te beminnen, zonder het te beminnen doorheen de familie ? 't Is te vreezen dat de liefde tôt de menschheid maar onbepaald en koud zal blijven aïs zij, om zich te vernieuwen en te ohderhouden, niet over gevoelens besohikt rechtstreeks geput aan een midden dat het hart nabij ligt. Wat vooral laakbaar toesçhijnt, is de toepassing van het spreekwoord Ubi bene ibi palria (overal waar 't goed is, is mijn vaderland). Verdwaal-den, die zoo spreekt, gij weet niet wat ge zegt ! Gij hebt nooit een vaderland gekend ! In den buitengewonen tijd, dien wij bele-ven, klinken sommige van Wagner's bewe-ringen ons wel eenigzins gewaagd toe. Ons oordeel is verduisterd en vervalscht door de driften, welke de oorlog ontketend heeft. Doch laat eens de vrede hersteld, de kalmte en het gezond verstand teruggekeerd zijn, dan zal men het werk van den Franschen schrijver hoogschatten en waardeeren als de uiting van een der beschaafdste en edelstden-kende geesten dezer eeuw. En dan zouden wij dit werk in ieders handen willen zien opdat de volkeren, gelouterd worden door dit evangelie van goedheid en naastenliefde. H. OVER ALLES — Voor de pensioenkassen. — De Alge- meene Bestuurder der Spaar- en Lyfrentkas onder : waarborg van den Staat bericht de pensioenkassen die in de maand December 1915 de jaarliiksche storting niet konden doen, dat sy by uitzor.dsring in ; Januari 1916 tôt die verrichtingen mogen overgaan. j Hij voegt er bij : - De storting kan geschieden ■ « betzij door tussehenkomst der Nationale Bank i « van België, lietzij rechtstreeks in de Middenkas « te Brussel. " Voor haar gemak kunnen de pensioenkassen i « die zulks verlangen een postmandaat der Alge- ( « meene Spaar- en Lyfrentkas doen uitgeven ten 1 , * beloope der som wellie zij in geldspeciën zouden 1 | « te storten hebben, en de borderselen rechtstreeks c « alsdan sturen, te gelijk met de stukken welke « noodig zijn om de gelden welke voorloopig in de » Spaarkas berusten op de Lijfrentkas over te « boeken. » — Goed gsvortden is het middel om goed-koope levensmiddelen aan zijne medeburgers te verschaffen. dat de burgemeester eener kleine stad in praktyk heeft gebracht. Wekelijks wordt op kosten der stad aan aile hoeken der straten een lijst aangeplakt, vermeldende de adressen der han-delaars en winkeliers, die het goedkoopst hunne waren afzetten. — Dat de Belgische artisten heel de wereld door gewaardeerd worden getuigt weeral de benoe-ming van den heer Désiré Piller, oud-leerling van de Conservatoriums van Brussel en Luik, tôt bestuurder der muziekschool gehecht aan •> The Jesuits' High School » te New Orléans. — Dinsdag 11 Janusri 1891 had in het aarts-bisschoppelijk College St-Jan Berehmans, et-n ge-weldige brand plaats. Omtrent de halve bevolking der stad stroomde naar de Meir voor het gebouw ; het vuur dat door het pompierskorps geblueht werd, had overgroote schade veroorzaakt. — Te Dordrecht is eene tentoonstelling der wftrken van Roland Lazy geopend, een der meest bekende kunstschilders der Nederlandsehe School. Hij werd geboren te Berchem en volbracht zijne kunststudies aan de Kon. Academie van Antwerpen. — De heer Wilson, président der Vereenigde Staten, is met Mevr. Goult, in stilte getrouwd. Er zijn een ontelbaar aantal telegrammen van geluk-wenschen naar den président gezonden. — peter Baker, een Engelseh soldaat, welke aan het front gewond werd en in Frankryk stierf, was een der grootste strijders ; Hij had blootvoets eene lengte van 5m 05. Ilij was in 't b-urgerlijk leven huissehilder en gebruikte daartoe bijna nooit eene ladder. — Bij eene verkooping van schilderyen, welke te Amsterdam plaats greep, werden verscheidene doeken van Belgische kunstenaars aan tamelijk hooge sommen verkocht. Een werk van Van der Ouderaa, onzen over omtrent een jaar ge-storven Antwerpschen meester, ging ruim 4000 gulden ; een Rommer 1600 gulden ; een Delsaux, 3000 gulden. Het binnenzicht eeener kerk, van Bosboom, ging 17.000 gulden. — Wij vernemen dat er aanvragen aan het college van Burgemeester en Schepenen gezonden zijn om toelating te bekomen tôt heropbouwing van eenige vernietigde huizen der Kammenstraat. Zou het bij geval nu de gelegenheid niet zijn cm aan de Everdijstraat een ruimeren inkoom te geven lang» de Kammenstraat, waar ze het smalste is ?

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Zufügen an Sammlung

Ort

Zeiträume