Vooruit: socialistisch dagblad

218 0
close

Why do you want to report this item?

Remarks

Send
s.n. 1915, 22 July. Vooruit: socialistisch dagblad. Seen on 08 July 2020, on https://nieuwsvandegrooteoorlog.hetarchief.be/en/pid/gm81j98g31/
Show text

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software. 

VOORUIT V 0 ru ks te r- U 5 tge a fstcr Sam: Maaîschappij E1ET L5CHT bestutsrder t 4?. DE VJSCH. Ledeberg-Gent . . REDACTJE . . ADMÎNISTRATIE HOOGFÛORT. 29, CENT ABONN EMENTSPRIJS BELGIE Drie msarden. . . , . fr. 3.23 Zes msandeii . , , , . fr. 6.50 Een jaar ....... fr. 12.50 Men abonneert zich op aile postbrreelea mm VREWAÙE Dric nsaandîn (dagclijks verzoncieif). ..... fr. 6.73 Orgaan ckr Belgische WeM'edenpartij. — Verschjjnende aile dagen. - , I.»,,— « „ ...M. UlU ITU^WLU.IM.LIJ U'" m J» De Vacantieklassen en het Onderwijzend personeel i. In eene vorige zitting had de Gemeen-te'raad van Gent gestemd, om geduren-de de vacantiën, klassen in te richten, met het «eer loffelijk doel, de kinderen af te houden van de straat, welke veel-zijdig gevaar aanbiedt in dezen tijd. De radikaal-socialistische raadsleden hadden de gegrondheid van het voorstel mgezien en het gestemd, ten mmste met de overtuiging van goed te doen. De Schepen verklaarde daarvoor een derde van het personeel noodig te heb-ben, die elk persoonlijk een vijftal dagen van hunne vacantiën zouden afgestaan hebben voor het inrichten van dat werk. Het is wel verstaan, dat die vacantie-klassën niet zouden geweest zijn, wat de klassen in normalen tijd zijn, 't is te zeggên : leerklassen. Wij mogen ze veel-eer noemen uiîspEnnmgsklassen. Men zou de kmderen laten lezen hebben, hen verteld hebben, ze laten spelen hebben, men had er mede gewandeld in de vrije natuur en hen leeren zwemmen was er zelfs bijgevoegd op voorstel van een liberaal medelid. En hier roepen wij de aandacht op een overwegend feit : de gevraagde hulp van het onderwijzend personeel was niet vejpîichtenti, maar gansch vrij, even als cte vnjheidl der ouders om hunne kinderen te laten deelnemen of niet, aan de ifacantïe klassen, volledig foleef. Wij meenden dat de zaak daarmede af was en wij twijfelden niet aan het wellukken van het plan. Nu, wij zijn teleurgesteld geworden. Onze lezers hebben in «Vooruit » het besluit gelezen van den onderwijzers-kring van Gent, dat ook in de gemeen-teraadszitting van maandag laatst is be-sproken.De onderwijzers betreuren het dat dit plan der vacantieklassen genomen geworden is, sonder dat zij geraadpleegd werden. Op dat gebied geven wij, die streven voor fabrieksraden, voor tusschenkomst der werkende klasse in ailes wat haar aanbelangt en in de eerste plaats hare vakbelangen, het onderwijzend personeel volkomen gelijk. Voor ons komt dat neer op eene prin-ciepkwestie.Wij betreuren des te meer die terzijde-stelling van het onderwijzend personeel, omdat het onderwijskorps in 't vervlo-gen jaar, veel kosteloos . uitenschoolsch weik met iever en bekwaamheid had vervuld. Tijdens het verleden groot verlof is door het personeel het werk der « Volks-soep » in gang gestoken; het waren meest leden van het personeel die in de verschillende scholen de soep hebben ge-reed gemaakt ; op het Stadhuis in de ge-meenteraadszaal hebben onderw. en on-derwijzeressen een drie à viertal weken van 's morgens tôt 's avonds geschre-ven om de lijsten van behoeftigen op te inaken ; in de lazaretten waren het meest onderwijzeressen die in dienst waren. Sommigen zijn daar gansch de vacantie geweest tôt soms 's nachts toe; in al de toevluchtsoorden voor vluchte-lingen waren er ook wel veel leerkrach-ten.Nu reeds bijna een jaar wordt de dienst der uitbetaling van de soldaten-vergoeding door onderwijzers gedaan, die daaraan hun eenigen weekverlofdag offeren; de schepen heeft zelfs het verlof der betaalscholen op den zaterdag ge-bracht juist daarom. Het onderwijzend personeel heeft dus veel goeden wil en offerwilligheid ge-toond, dat staat vast en zij verdienden ten voile geraadpleegd te worden. ^ # # Het zij ons nu ook toegelaten er op te wijzen, dat voor wat de zaak betreft die ons nu bezighoudt, de dagorde van den onderwijzerskring noch benendig noch verstandig is. Het onderwijzend personeel werd niet geraadpleegd, en 't was eene fout. Maar het kon nog geraadpleegd worden en onze groep kon dat misschien met goed gelukken verdedigen. De dagorde der onderwijzers heeft dat onmogelijk gemaakt, 't is eene afbraak in regel, brutaal in hare beleefde be-woordingen en die aile verdere onder-handelingen uitsluit. Dat spijt ons rechtzinnig en diep. Het toont met hoeveel wijsheid en tucht het syndikaal wapen moet gehanteerd worden. De werklieden weten er met kennis van zaken over te spreken, door lange jaren ondervinding. De onderwijzers keuren de vacantieklassen af, van pedagogisch standpunt gezien : onderwijzers en kinderen hebben rust noodig. Dat is zeer gegrond. Maar als 't u be-lieft, mijnheeren en dames en juffers, vrienden en vriendinnen van ons, waar-om vergeet gij dat wij in oorlogstijd zijn, dus in een geheel buitengewonen toestand verkeeren. Meent gij dat er dees jaar niet vele vacantiën zullen opgeschorst zijn, voor diegenen die aan 't front staan, die in de loopgrachten liggen en met kogelmuziek begroet worden? Meent gij dat burgemeester en sche penen en aile openbare bestuurders en zelfs veel private rijke menschen, aan vacantiën mogen denken, zij die gewoon waren in berg- en zeelanden een stuk van zomer en herfst door te brengen? Gij zijt te verstandig om dat niet te vatten. En aan U, met een vrijwillig derde van het personeel werden vijf dagen ge-vraagd.Gaf geheel het personeel zich aan twee dagen waren misschien voldoende. Bekent dus maar openlijk dat uwe pedagogische rustargumenten, alhoewel in princiep van groote waarde, toch in dees geval bij het haar zijn getrokken. £ & & De gemeenteraad heeft volgens U toe-gegeven aan de ongewettigde vraag van on&evoegde oyders en onmiddellijk daarop wilt gij het famis'e Seven verin-nigen door het dagelijksch samenzijn van die onFîeveegde CudCï'S met hunne kinderen. Gij brengt geheel onze klasse eenen steek toe, door onze moeders en vaders onbevoegd te verklaren als zij nu reeds met 3000 U de eer aandeden, van U hunne kinderen in dezen gevaarvollen tijd te willen toevertrouwen. Denkt gij dat het was om van hunne kleinen ontlast te zijn? Is uw geloof in de ouderiijke genegenheid en in hun kla-ren blik omtrent de zedelijke en verstan-delijke behoeften hunner kinderen zoo gering? Vij betreuren die opvatting en als er eene werkende klasse was, die dien smaad niet verdiende dan was het de gentsche, die zooveel bewijs van hooger streven, van idéalisme gegeven heeft, naast practische en weldoende stichtin-gen.Neen vriendinnen en vrienden, dat had onze klasse, en de uwe niët verdiend en wij vragen in haren naam : trekt die ongelukkige woorden in. Wij komen op die kwestie terug. Maar van nu af, drukken wij de vaste hoop uit, dat dit geschil, maar een voor-bijdrijvende onweersbui zal zijn en onze betrekkingen, zoo wel als deze der stad met het onderwijzend personeel, weer normaal en op den goeden ouden voet zullen vootgaan. F. H. EN DAARNA ?? Ile fg©3i"ïsciaf Schaarsche berichten beletten ons een .uisten oogslag te werpen op den toestand der nijverheid buiten onze provincie. Wij herinneren alleenlijk de onlusten welke enkele weken geleden onder d© mijn- en metaalbewerkers "in de provincie Luik, en bijzonderlijk te Seraing uitbraken, — heel zeker niet uit w'eelde. Voor wat Gent betreft, heeft de metaal-nijverheid en daaronder de machienbouw ontzaglijk geleden en zij iijdc.! nog. De klein-uijverheid leverde den vakbond niet al te veel werk, en zelfs de loodgiet-ers-zinkwerkers, — dit misschien door de bij-zondere specialiteit : het vervaardigen en plaatsenv an sanitaire artikelen, specialiteit welke sedert enkele jaren te Gent nog al opgang en tevens knappe werkers maaKoe, ieverden ook geeu byzonder contingent aan het Werkloozenfonds. Wij tsllen verscheidene werkhuizen die bepaaLd sloten tôt heden voor niemand openden. Ouder dezen behoort in de eerste plaats het werkhuis Phalempin, op 30 juli îyii stilgevallen uit reden e^ner brcuk can den condenseur van het stoommachien, en waar tôt heden, trots al de opeischingen voor het duitsche leger, geen slag meer gedaan is. Of er daar werklieden ongekend gesteund zijn, weten wij met; wij twijfelen echter niet aan de positie van verscheidene dezer menschen, die gansch moet vernie-tigid zijn. L>e specialiteit in de nijverheid zal voor-zeker oorzaak zijn van het bepaaid stilleg-gen der werkhuizen Veriodt en De Werpe (coussinets, boites à graisse, buizerijen en aile andere toebehoorten voor locomotie-ven, buurt- en andere trams). In het laatst genoemd werkhuis richtte men sedert het begin van den oorlog een volksrestaurant op, doch de treurige indruk bij de werklieden is er niet .door verdwe-nen.De Phœnix, het zoo beroemd werkhuis der jaren 60 en 70, ligt zoo goed als een pier en het huis De Keukelaere is voor andere doeleinden dan voor machienbouw vethuurd. Enkele ijzergieterijen liggen bepaaid stil en anderen arbeiden met beperkte werk-uren. De werkhuizen Van den Kerckhove karnasselen voort met 24 uren per week en enkele afdeelingen met 24 uren per 14 dagen, en het huis Carels heeft tôt heden, met langzame vermindering, aan velen onzer kameraden het- bestaan (voor zooveel het bestaan in ds huidige omstandigheden mag in rekening gebracht worden) verze-kerd.Zouden wij voor wat Gent betreft, niet mogen zeggen dat op sommige plaatsen sedert den oorlog werkelijk kapitalen op-geëten zijn 1 Enkele maanden geleden kregen wij, door tusschenkomst van wcrkgezellen, mededee. lingen vanwege de heeren Carels betref-fende de huidige en toekomende toestanden in het werkhuis. Na den oorlog zou men ailes veranderd en naar den ouden leest geschoeid vinden. Wij daeh' n daaro^r na en besloten, blijven die compliinenten bij woorden. wel dan heeft er toch niemand iets door verlo-ren ; komen die voorspellingen echter tôt werk?lijkheid, dan ktinnen wij roo'eneeren en de toekomst misschien wat gelukkiger inzien. In aile steden treft men eene hoofdkerk aan, gelijk men van elke ernstige instelling eene centrale of hoofdvereeniging zal ont-moeten. Evenzoo bezit elke stad of nijver-heidscentrum een modelwerkhuis (soms ook zoo genoemd meer naar den vorm dan wel naar de hoedanigheid). Zoo heeft men bijvoorbeeld voor Brugge: «La Brugeoise ï, voor Brussel : Bollincks, voor Leuven : « La Dyle ». voor den Centre : Baume et Marnent of Boël, voor Luik : Cockerill, voor Antwerpen : « Minerva », voor Gent : Carels. In vele gevallen gebeûrt het. dat de and&-re plaatselijke en omliggende werkhuizen van het nijverheidsccntrum zich naar de werkvoorwaarden en loonen schikken van het groote huis, 't zij door vrijwillig toe-doen der palroons, 't zij door de werking van het arbeiderssyndikaat. Te Gent is het huis Cat*'Is sedert lange jaren de lichttoren voor de andere werkhuizen der stad en omliggende, en de uitslagen, door de propaganda bekomen, zijn st-eeds voor de werklieden gunstig geweest. In .'t begin van het jaar 1914 (dat een on-geluksjaar gebleven is) kecrden de rollen bij Carels plotselings om. De innerlijke en vriendschappelijke betrekkingen tusschen werklieden en patroons, de gekende en voor-beeldige onderhandelingen tusschen vakver-eeniging en patroons, schriftelijke als nion-delinsche pogingen tôt beslechting van voor-komende feiten, dit ailes werd als een draad doorgesneden om plaats te maken voor l'.eii onredelijk en absoluut werkhuis règlement, dat door het m&de invoeren van het indi-vidueel arbeidscontract in een echte ha-te-lijkheid ontaardde. Een groot en droevig problema was door de Dieselcompagnie aan de werkhuizen Carels ter oplotsing gegeven. De actionarissen eischten voor hunne « shares » (acties) machienen, men discu-teerde en besloot dat de algemeene kosten te hoog liepen en men eindigde met aller-lei opzichters en meesters van Engeland naar hier te zendcn, >die, te zamen met den amerikaanschen bestuurder Baher, eerst en vooral tôt de gevoelige verminderiug van werkpersoneel beslisten. De vermindering van voortbrengst, door de vermindering van personeel teweeg gebracht, zou ; igewonnen worden door het nieuw systeem van bureaucratie, toezicht, versnellen van mekanieken en machienen, stukwerk tôt in 't oneindige en de toepas-sing, zoo getrouw mogelijk, va.i het ïay-lor-systeem.De afbreuk met de vakvéreeniging ont-nam hier den werklieden hun voornaam-sten verdediger. vele mannen waren met broodeloosstelling beidreigd. elkeen trachtte zich binnen het werkhuis te houden en ver-zocht in dien zin de tusschenkomst van het syndikaat. Maar de afbreuk met den vakbond was ook een der maatregelen tôt het verkrijgen van een normalen toestand in de werkhuizen.Het scheen alsof men bij Carels door d'eene of d'andere omstandigheid in een raderwerk geraakt was, waaruit men zich door aile middelen zocht t-s redden. De nieuwe werkwijze gmg middelerwijl haren ongelukkigen gang. In aile afdeelin-gsn ontstonden moeiiijkheden, de prijzen voor sommige stukken, o£ vermenigvul-digde bewerkingen aan zekere stukken, waren uiterst laag en meerdere werkbons kostten soms dertig maal meer aan schrijf-werk, pointage, circulatie en andere bewerkingen, dan dat <le prijs voor 't stuk bedroeg! Vandaar het gekende onvermijdeliike conflikt dat tôt werkstaking aanleiding gaf. Het secretariaat is op sommige oogen-blikken bitter, onrechtvaardig aangepakt, zijne inzicnten werden meer dan eens ver-keerd uitgelegd. doch wij hebben te ver-geefs naar eeu beter middel gewacht dan dat door het secretariaat en de stakerscom-missie aangewend, om de werklieden uit den neteiigen toestand te redden, waarin de « Consolidated Company î hen gedom-peld had. Stappen wij nu echter over dit incident, de oorfog heeft ons alleu in slechtere schoe-nen gestoken dan de grootste werkstaking er ons kon bezorgen. Wachten wij onzen tijd af en zien wij goad uit onze oogen. Aiet alleen zijn werkhuizen zoo goed als dood, doch in andere huizen zijn machienen en mekanieken ver-kocht. die onvermijdelijk de aanvaarding van meerdere kameraden in twijfel trek-ken.Wezen wij niât haastig en profiteeren wij van gunstiger gelegenheden om te bekomen wat wij rechtmatig verdienen. Een eenvoudig maar vast uurloon. Bij stukwerk, een tarief, door ondervin-dingrijke menschen en in overeenstemmmg met de belanghebbende werklieden opge-maakt.Wij meenen dat het overbodig is, hier de bekwàamheid onzer werkers in herhaling te brengen en veronderstelien dat hen wel het !oon, dat in de landen waar huii.-ie pro-dukten geplaatst worden, mag betaald worden. Het loon moet HIER meer op gelijke ba-zis betaald worden volgens rang van ouderdom en diensvolgens PER AFDEE-LING; heden zijn de loonen per werkai-deeling 200 verschillend aie er manneu in werkzaam zijn. Wij zouden kunnen beginnen met den negenurigen werkdag, altijd in de veron-derstelling dat de nijverheid den normalen weg begint te vinden. Die werkregeling zijn de kameraden der onderscheidene lan-den reeds dood gewoon en zij wijst ons den weg naar het sinds la-ng gedrcomd ideaal : DE AC'HTURIGE ARBEIDSDAG. De oorlog heeft ailes aangetast; waarom zouden wij er niet aan denken onze werkregeling te herzien? En als wij aan den gang zijn, laat ons goed werk maken. JULES DE CLERCK. Petrool als brandstof op de schepen Het is eene zoo goed als afgedane zaak, dat de petrool op de schepen de steenkool zal vervangen. De uitslagen die men met de petrool op de schepen bekomen heeft, vooral voor wat de algemeene besparingen bij het sto-ken betreft, zijn zoô afdoemie, dat men overal aan het bouwen is van nieuwe schepen waarvan de tvuren met de aardolie zullen worden gestooki. Men heeft op dit gebied verschrikkelijk iang geaarzeid, lang getast en gezocht, zooiat men thans zeer goed weet wat men doet en op geene veronderstellingen meer bouwt. Het waren daarenboven de kapitaal-machtige maatschappijen van het groot transatlantisch vervoer die zich op eigen rekening met de proeven bezig hielden, groote schepen lieten herinricnteu en voor geene kosten terug deinsden, om na te gaan wat de theoriekere over de kwestie beweerdea. Eene dezer maatschappijen bevond op deze wijze, zoodat er geen twijfelen me<?r mogelijk was, dat haar met petrool ge-stookt schip voor eene vaart van New-York naar Liverpool haar 107,250 fr. ge-kost had, terwijl het haar met steenkolen gestookt minimum 130,000 fr. kostte. Om hetzelfde schip voor dezelfde vaart met steenkolen te stoken, had zij door den band 340 knappe stokers noodig, terwijl zij het met de petrool gemakkelijk gedaan kreeg door 27 pewone mannen. Het met petrool gestookt schip kon daarenboven van de bespaarde ruimte een zoo voordeelig gebruik maken, dat het 137,500 fr. meer ontving van de waren die het meer kon meenemen, plus 12,500 fr. meer van de passagiers die het meer kon aanvaarden. Allés samen gerekend, bracht eene en kele vaart met het door petrool gestockt schip omtrent 200,000 fr. meer in de kas der maatschappij, terwijl er nog een paar dagen tijd gewonnen werd. Langs een anderen kant moet in aan-merking genomen worden dat schepen, waarvan de schroeven of raderen gedrfîven worden door de zoogenaamde « plofma-chienen » bijna geen rook uitspuwen, wat ' een onschatbaar voordeel is voor de oor-logschepen.Men voegt hier nu bij, dat reeds sedert 1907 aile amerikaansche pantseroorlogsche-pen zouden gebouwd zijn, dat hunne vuren zoowel met petrool als met kolen kunnen gestookt worden, wat nog een dubbel voordeel zou uitmaken. In Italië, Oostenrijk en Duitschland zou men ook sedert een paar jaren het dubbel stelsel aangenomen hebben en schepen gebouwd hebben die zoo goed met petrool kunnen gestookt worden als met Kolen. * III—!■!■ ■ III» I . ~>Try*-*rT»■ gJr,S■■t'TV-tt-Sgw Rond den Oorlog H©i sgeiha! Isa De militaire medewerker van de « Berli-ner Bôrsen Courier geeft eenige cijfers, die eene voorsteliing geveii van getallen ea afmetingen in dezen oorlog. Een arme-ekorps heeft t ene sterkte van 41,000 mannen met -4,000 paarden en 2,400 voertuigen, de kanonnen inbegrepen. Daar-van vallen op de vechtende troepen 36,0001 |, mannen, 9,000 paarden ' > 1,200 voertuigen. Op de ammunitie-colonnes en trein 5,000 mannen, 5,000 paarden en ook 1.200 voertui-gen.Als men zich een legerkorps op één enkelen weg in marsch voorstelt,dan neemt het eene lengte in van ongeveer l-0 kilometer.Wil een) infanterist, die zich aan het eind van dei colonnes bevindt, geheel naar voren, dan heeft hij zonder rustpoozen tien uren werk. Het afleggen van dezen ; istand op één dagi zou op zichzelf reeds een croot paardenwerk zijn, omdat de gemiddelde marschafstand op één da-g in normalen toestand ongeveer 25 kilometers bedraagt. Do marschleugte van de gevechtstroepen van het armeekorps bedraagt 25 kilometers. Dat is van beiang voor .'en tijd van den op-marsch.Stoot de voorhoede op den viia; d en ont-wikkelt zich daruit een gevecht, dan duurt het vijf tôt zes uren voor c'.e laatste man aan het front kan meedoen. Als ten minste do beweging onafgebroken voortga<i. en geene pauzen cntstaan. Dit laatste zal echter onvermijdelijk zijn, omdat de aanvoerder eerst, den uitslag van de verkenning moet afwach-ten eer hij zijne bevelen geeft. De laatste troep wordt in den regel >ok zijwaarts uit-gerekt, waardoor de opmarsch nog langer duurt. De lengte, die een legerkorps in het gevecht in de breedte inneent werd vo<5r den oorlog op vier tôt vijf kilometers gerekend. Na de ervaring van den laatsten tijd is hefc echter bclangriik meer en ihans rekent men op zes tôt aclit kilometers. Zelfs als men zich aan het kleinste getal houdt, zouden tien legerkorpsen, die naast elkaar vechten, reeds een front van zestig kilometers inne-men. Een voetgager heeft twaalf tôt veer-tien ur-în noodig om dit iront af te loopen.En toch vormen tien legerkorpsen slechts een klein gedeelte van de strijdkrachlen, die in den modernen slag op hetzelfde oorlogsveld gebruikt worden. Moet het legerkorps met den trein ver-voerd worden,dan hebben .'e troepen alleen zeven en zestig trein en e - de colonnes een en v°ertig treinen noodig. 'aar e?ne enkel-spoorsche baan per dag emiddeld vijftien treinen per dag verdraagt, duurt het transport van een legerkorps -an zes tôt zeven dagen. Bij eene dubbelspoorsche baan wordt dit drie of vier dagen. Daarbij komt nog de tijd, die voor het afleggen van den afstand noodig is. Daarom is het gebruik van den spoorweg slechts bij belangrijke afstanden te verkiezen boven den marsch te voet. ' Het gewicht van de dagelijksehe verzor-ging voor een man bedraagt gemiadeld 1100 grammen. Voor 40,000 mannen is dit dus 41.000 kilogrammen. Het oorlogsrantsoen voor een pard is zes kilogrammen haver, voor zware paarden het dubbele. Daar een leger 14,000 paarden heeft, is dit te zamen 84,000 kilogrammen. Daarbij is dan met de zware paa-den geene rekening gehouden. Porties en rartsoen met die der zware paarden erbij bedragen dage-lijks 150,000 kilogrammen. Rekent men dai fî men op een treinwagen 1000 kilogrammen kan laden. dan zijn 150 dergelijke wagena noodig voor de verzorging op éé • dag. Een militaire lasttrein, ie uit een motor-wagen en eeu aanhangwagen bestaat, neemi 6,000 kilogrammen mede. an deze treinen zouden er dus 25 noedig -.ijn. Hieruit ziet men het voordeel van mecha-nische vervoermiddelen. Moeten de ransels t'er mannen op wagenj — wat nu bij de groote hitte vaafc het geval zal zijn, dan kunnen C0 ansels op één wa-gen. Èen bataljon heeft can 12 wagens noodig. Voor het geheele legerkorps zouden ei 288 wagens noodig zijn. Wil men de mannen iaten rijden. dan heeft men voor een bataljon 100 wageni noodigr- liU iassr « 202 Prijs per nnramer : voor Belgie 3 cantiemen, voor den reemde 5 eentiemen TeSatoon î ^ïadactse 247 - Âdsnïnistratie 21845 Ooîssîssr,daî3 JîiLï

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software. 

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software. 

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software. 

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software. 

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software. 

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Add to collection

Periods