Allerlei: lezingen voor het kristene Vlaamsche volk

420 0
close

Pourquoi voulez-vous rapporter cet article?

Remarques

Envoyer
s.n. 1914, 27 Decembre. Allerlei: lezingen voor het kristene Vlaamsche volk. Accès à 30 novembre 2020, à https://nieuwsvandegrooteoorlog.hetarchief.be/fr/pid/zc7rn33p83/
Afficher le texte

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Nr 6 27 December 1914 ALLERLEI Lezingen voor het Kristene Vlaamsche volk WEEKBLAD, Prijs 5 centienien Kerstmisbloemen 1. « Zeg, grootva, gaat ge nu van avond niets vertellen ? « Gij hebt nu lest gezegd, als 'k heel mijn les kon spelle « Dat gij dan iets heel moois verhalen zoudt. 1k kan « Nu gansch een bladzij vol : veel meer dan Grietjes Jan, « Die tweemaal in de school heeft van de plak gekregen, « Omdat hij niets en wist, en zelfs niet eens tôt negen « Zijn cijfers tellen kon. Nu moet gij 00k uw woord « Maar houden, grootvâ. Och ! nog eens wat van die moor< « Of van het « zwart kasteel » of « de vervloekte schaper « Of «Duimken uit den zak »... neen, van den schattenraper « Qe weet wel, 't ander jaar hebt gij het nog verteld, « Omdat ons Mietje toen tien regels had gespeld. < Toe, als 't u belieft ! »... En 't knaapje, een lieve bengel Van zoo wat zeven jaar, met krullen, als een engel, Met wangen rozerood, houdt 't schrander 00g gericht Op 't vriendelijk gelaat des goeden grijsaards, dicht In 't hoekje van den haard, bij 't knappend vuur gezeten. Daar buiten loeit de wind en schuifelt door de reten Der oude kranke deur. 't 1s avond vôôr het feest Van Kerstmis. Heel den dag is 't bitter koud geweest... Het is zoo doodsch in 't dorp, als over veld en heiden De sneeuw, een dwingeland, zijn eindloos kleed komt spreider Als over 't molenrad, dat 's zomers plast en zingt Het nat der zilvren beek niet dartlend henenspringt, Als men de schrille fluit des herders niet hoort klinken En over 't naakte bosch de kille nevels zinken. 't Vlek lijkt een kerkhof, naar en huivringwekkend stil Waar ailes weent en treurt, de stompe torenspil Een grafnaald vormt, en waar de schaamle rieten daken, Zoo laag en gansch besneeuwd, de sombre terpen maken. Maar hoe gezellig is 't, des avonds rond den haard, Als op de barre hei een ijsge koude waart, Of als de stormwind huilt en buldert en de regen, Al klettrend voortgezweept bij poozen trommelt tegen De vensterluik ! Hoe snel vervliegt het avonduur In luimgen kout en scherts bij 't koestrend schaddenvuur. Zie, vader rookt zijn pijpje, en 't snorrend spinnewieltje, Draait snel in moeders hand — een winteravondstieltje, ————ana—»—a—aMagawagai 1 a 'M a—■tac——a—fr—MBfapi Dat al een stuiver meer in d'oude lade stort — In de assche ronkt de poes... Doch ongedurig wordt Het jongsken : « Grootvâ, gaat gij nu nog niet beginnen ? • « Waarom gewacht ? Gij moet zoolang toch niet verzinnen, « Want moeder heeft gezeid dat gij een ganschen nacht « Vertellen kunt, indien gij wilt. » En de oude lacht Zijn kleinen lievling toe en zijne vingren streelen De blonde lokken die om 't schuldloos aanzicht spelen. « Ja, Wartje, spreekt hij, ja, ik heb het u beloofd, « En 'k doe het 00k vandaag ; ik heb, God zij geloofd, « Een goed geheugen nog, al sneeuwt het op mijn haren. « Nu, luister... » II. 't Is geleên omtrent vier honderd jaren... In 't dorp van Rozenthal stond een zeer oude abdij, Waar Vader Rudolf woonde, een monnik die de pij In plaats van 't glinsterend staal, in glorievolle dagen, Bij oorlog en toernooi, met edelen trots gedragen, Had aangetrokken. Nu 't moet zijn dat deze man Zeer heilig leefde. God alleen, gij weet het, kan Miraklen doen. Welnu, hij had zijn macht gegeven Aan Vader Rudolf, die den dooden schonk het leven, Den blinden het gezicht, den kreupelen den gang : De zieken aan hun spond gekluisterd jaren lang, Genazen op zijn woord. En als door veld of heide De goede monnik trad, geen herder die niet zeide, Geen landman die niet dacht : « De Heilge gaat voorbij ! » Vaak, als er vuur ontbrak in 't gure jaargetij En de arme om hulpe bad, stond Rudolf elken uchtend Aan de oude kloosterpoort met voorraad, somtijds zuchtend, Als zijne groote mand te klein was, en er brood Te kort schoot voor den hoop der bedelaars in nood, En men verhaalt, — ja, kind, ik heb het zelf gelezen ; Het stond op perkament, 't kan dus geen leugen wezen — Dat Vader Rudolf dan den Heer bad, vol geloof En nimmer bleef de Heer voor zijne bede doof. En lijk de Heiland, toen hij 't volk ging onderwijzen, Een gansche schare kon met luttel nooddruft spijzen, Zoo deelde Rudolf 00k het brood met milde hand, En putte zonder schroom uit zijne leêge mand...

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Ajouter à la collection

Périodes