Gazet van Brussel: nieuwsblad voor het Vlaamsche volk

483 0
close

Pourquoi voulez-vous rapporter cet article?

Remarques

Envoyer
s.n. 1915, 04 Septembre. Gazet van Brussel: nieuwsblad voor het Vlaamsche volk. Accès à 03 avril 2020, à https://nieuwsvandegrooteoorlog.hetarchief.be/fr/pid/b56d21sb70/
Afficher le texte

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

BEHEER EN PUBLICITEIT I ANSPACHLAAN, 78 (Beurs) Elke medewerker is verantwoordelijk voor hetgeen hij schrijft ZatefdsKj 4 September 1915 PRIJS : 5 CENTIEM PER NUMMER Leest vandaag in de GAZET VAN BRUSSEL t , Een Terugblik. � Eene Zonderlinge Getuigenis. � Tegen % de politieke censuur in Frankrijk. �� Zelfbestuur voor ~ Fransche Gewesten. � Het Volksblad tegen Botha. � i Onze taal te Schaarbeek. � Brief uit Gent. *- De Model �*� Krachtsinspanning. �i Nieuws uit Antwerpen. EEJ4 TERUGBUIG Er wordt tegenwoordig veel geschreven en gewreven �ver de onrechtvaardige verhouding tusschen Vlamingen en Walen in E�t Belgisch huishouden. De Belgische Staat ia voor het Vlaamsche volk verre van eene �effeninsr ee- weest, dat weet iedereen. Hoe zou het trouwens anders gekund hebben, vermits al de hooge ambten zich" in iWaalsche handen bevonden. Het is iets zeer natuurlijks j dat deze eerst en vooral voor hun eigen gewesten en voor 1 Hun. eigen stamgenooten zergden, want het hemd is nader dan de rok-. Er wordt echter mijns �r ach tens niet genoeg gewezen op het*ontstaan zelf van Belgi�. De geschiedenis van den tijd van het oprichten van het nieuwe rijk ver- klaart duidelijk de latere ongelukkige toestanden; zij I ' is ook van aard om het doen en laten van veel Vla- � mingen in den huidigen tijd in een gunstiger lioEt te stellen dan aan onze tegenstrevers aangenaam is. Alles .verhoudt zich ; hetgeen beteekent dat wij voor �elk oor- ^deel eene verhouding noodig hebben. De verhoudingen ' die ons gunstig zijn moeten wij zelf leveren, want de f tegenpartij zal hel natuurlijk ia onze plaats niet doen. macht .der Eransche partij in ; Belgi� is zeer verre te zoeken. Een iegelijk di� ue.Leewo \van Vlaanderen gelezen heeft weet, dat die partij rond ',1300 reeds zeer sterk was. Hare aanhangers waren foen bekend als � Leliaards �. In de eeuwen die volgden, nam 'hare macht eerder toe, want noch het huis van Bur- gondi�, noch de Spanjaards, noch de Oostenrijkers' gre- Jpen in om den Franschen invloed te doen slinken, wel �" 'integendeel. Maar desondanks bleven de anti-nationale elementen in Vlaanderen eene kleine minderheid ; zij leef- den in hun kasteelen als roofvogels op hooge bergtoppen. 'Het volk en de burgerij bleven Vlaamsen. Na de Fransche omwenteling maakten wij onder het bestuur van regeerders uit Parijs eene ware verfran- schingskuur door. Niet alleen kregen al de plaatselijke JEranschelaars de staatsmacht in handen, maar zij wer- den aangevuld en versterkt door volbloed Franschen. Deze groep zou later de omwenteling van 1830 bewerken. De'grieven welke men in 't jaar 1830 tegen het Hol- Iandsch bestuur inbracht waren belachelijk. Zij waren in geen geval een voldoende grond om' zich van de Noord- Nederlanden af te scheuren. Er bestaat -immers geen land-over-de gansche wereld waar niet een groot deel den bevolking ten minste evenveel te klagen heeft als 'de Walen het hadden in het rijk der Nederlanden- Als taalgrief konden zij uitbrengen dat men een uitsluitend *Nederlandsoh opschrift had aangebracht op de vesting- werken te Charleroi ! Wat een nietigheid is dat niet in vergelijking met de zee van onrechtvaardigheid waaron- der de Vlamingen hebben te lijden gehad. De ware oorzaak van de omwenteling van 1830 is te zoeken in de naaping van de Parijsche Juli-omwenteling. iWij weten immers dat het in Brussel moet bliksemen wanneer het in Parijs dondert. Wij, Vlamingen, willen onze verlossing met eigen reine daadkracht bewerken. De mannen van 1830 hebben 'daarentegen hunne zoogezegde verlossing geheel bewerkt met Franschen steun. Niet alleen de Parijsche Regeering stond ze teer ter zij, maar het waren Franschen die de 'Belgische pers in handen hadden, de geheele inrichting va� de omwenteling was trouwens in Fransche handen. Charles Rogier, de gezworen vijand der Vlamingen, was een geboren Franschman, hij werd namelijk geboren te -Saint-Quentin. De hoofdzaak is echter dat de Hollanders ; uit het land gedreven werden door Fransche troepen. \Wat staan wij hier ver van eigen reine daadkracht! Men liet dat de Fransche partij tegen geen kleintje opzag pm haar doel te bereiken. Het mooiste van al is dat men de mannen, die on- ytrouw waren geworden aan de toenmalige Regeering niet uitgemaakt heeft voor landverraders of vaderlandsloozen. /Men heeft hen integendeel standbeelden opgericht. Te rBrussel bevindt zich niet alleen het standbeeld van Ro- *gier en Gendebien, maar ook nog dat van den toenma- ligen gezant graaf Belliard. Het is ontegensprekelijk he- rwezen, dat de rovolutiemakers voor doel hadden Belgi� 'bij Frankrijk in te lijven. En al die onbelgische Belgen worden gehuldigd in onze officieele geschiedboeken als 'toonbeelden van goede vaderlanders. Wat zou men wel jzeggen moesten wij Vlamingen hun voorbeeld navolgen? \Wij zouden nochtans honderdiiizendmaal meer grondes Jhebben dan de afvalligen v�n koning Willem der Neder- landen. &> Hoe weinig nationaal- de eerste Belgische Regeering .~Was blijkt duidelijk uit de benoemingen welke van haar uitgingen. De Vlamingen werden uit de meeste ambten gesloten. In 1831, in het ministerie van buitenland- 'sche zaken waren, op zestig beambten, slechts drie Vla- mingen ; op zes afdeelingsoversten waren er drie Fran- sohen. In het ministerie van buitenlandsche zaken wer- den do meeste Vlamingen ontslagen of met onbepaald .verlof en zonder jaarwedde weggezond-en. In het minis- .terie van oorlog was er geen enkele Vlaming (zie redevoe- 'ring van Wannaar op hst Nationaal Kongres). Het leger werd teenemaal verfranscht. De Moniteur- Universel de France (Staatsblad) somt de namen van de hoofd-of�i- : eieren op, die door Lo�is-Philippe, op voordracht van ziin minister van oorlog, als toezieners en inrichters va� ABONNEMENTSPRIJS voor Brussel en Voorsteden 1.25 fr. per maand het Belgische leger werden aangeduid. Ten gevelge van die benoemingen werd de Belgische- algemeene staf als volgt samengesteld : 1. Hoofd van den algemeenen staf : de Fransche lui- tenant generaal Desprez. 2. Generaal van het geschut, de Fransche luitenant generaal Evain, die de hoofdmedewerker van den minister van oorlog De Brouckere was en die in Mei 1832 tot minister-bestuurder van oorlog werd benoemd. 3. Generaal van de ruiterij, de Fransche luitenant ge- neraal PicqUet. 4. Generaals van het voetvolk, de Fransche luitenant generaals Grindler en Billiard. 5. Bevelhebber van het koninklijk hoofdkwartier, Hoton, oud-adjudant generaal van generaal Grindler. 6. Tweede opperhoofd van den staf, baron Prisse, oud Ftansch officier, geboren te Maubeuge. Alleen de eerste- ordonnans-officier (deze had echter bij Waterloo in de gelederen van het Fransche leger gestreden en was in Frankrijk blijven wonen tot in bet begin van 1831), de adjudant-generaal en de wacht- meester generaal waren Belgen. Omtrent denzelfden tijd werd de Franschman Niellon tot generaal-bevelhebber over Oost- en Westvlaanderen benoemd. Weldra zou de Fransche generaal Hurel benoemd worden tot bevelheb- her der eerste legerafdeeling in Limburg; deFramch�-ge- neraal Magnan tot bevelhebber van de voorhoedebrigade en de Franschman Chazal tot militairen goeverneur .van de provincie Luik. -, Die militaire koloniseering van Belgi� door FraaMjijlc verontrustte spoedig de Engelsche staatslieden.' De her- tog van-Wellington o. a. kwam met nadruk in het Hoo- gerhuis �p tegen het indringen in het Belgische leger 4>an de Fransche officieren die, volgens d� door hem inge* wonnen inlichtingen, ten getale van vierhonderd waren. � Als ik dit doe opmerken �, zei hij, � heb ik slechts ��n doel, namelijk, dat koning Leopold iets meer zou rijn dan een Fransch pr�fet. � (Histoire de la Belgique, nar Th. Juste, III, 181.) * Uit het voorgaande kan men opmaken dat het streven der radikaakten onder de Vlaamsehgezinden van thans niet te vergelijken is met dat van de veelgeprezen hel- den van 1830. Wij willen Vlaanderen niet versjacheren aan vreemdelingen. Wij willen ons zelf blijven en daar- om juist is het dat de beweging voor een Vlaamsen zelf- bestuur met den dag meer veld wint. In Vlaanderen Vlaamsch en Vlaanderen aan de Vlamingen ! SCHELDEMAN. AANKONDIGINGEN WORDEN AANGENOMEN: 75. Anspachlaan, (Beurs). � 52, Wannoesberg. Bfl den Heer F. Ernest Goossens, 51, Qrevelingenstraat Office de Publicit�, 36, Nieuwstraat � 28, Grasmarkt, Brussel EENE ZONDERLINGE GETUIGENIS De beer H. de Wandeleire had in de � Vlaamsche Stem � een relaas geschreven van de toestanden in taai- opzicht te Brussel. Dat stukje werd door de � N. R. C. � opgenomen, waarop het Rotterdamsch blad den volgen- den brief ontving, die geen waar beeld geeft van de wijze waarop het hier toegaat. Hierna volgen de voor- naamste passages van het stuk: � Eerst in de eerste helft van Februari 1915 heb ik Bel- gi� verlaten. Ik durf hier dus openhartig tegenspreken de verklaring door den heer De Wandeleire in de � VI. St. � afgelegd, als zouden alle berichten, uitgaande van het Brusselsch gemeentebestuur, enkel in de Fransche taal geschieden. Wat er na 15 Februari geschied is, werd mij niet bekend; doch van 2 Augustus 19� �f tot 15 Fe- bruari 1915, werden alle bekendmakingen, zoowel- W Brussel ate in de voorsteden, m de beide talen, Fransc�r en Vlaamsch gedaan� Wat betreft de bekendmaking van het Duitsche burger- lijk- en krijgsbestuur, deze werden van eerst af in het Duitsch,, Fransch en Vlaamsch gesteld op een plakbrief over drie kolommen verdeeld. Wat den Vlamingen nog meer bevredigen moet is, dat een drietal maanden na de bezetting.' de Vlaamsche taal onmiddellijk na de Duit- sche volgde en de Fransche taal dus in de derde plaats kwam. Hetgeen ik u schrijf, heb ik bijgewoond, en zal door alle oprechte Belgen getuigd worden �. De persoon die het bovenstaand schrijven naar de � N. R. C. � heeft gezonden, schijnt iemand te zijn, die steeds den Franschen tekst van de plakbrieven leest, zoodat het ontbreken van de NederJaodsehe vertaling hem zal ontgaan* j#�.* Wij herinneren ons op het gebied van de hoofdstad zelf � buiten de voorsteden dfts � DRIE plakbrieven met uitsluitend Franschen tekst, name- lijk een met opschrift � Le Drapeau National �, een an- deren die den verkoop van brandhout verbood en dan een uitrioodiging tot de werkloozen om leergangen te vol- gen. Er waren er echter meer. In verschillende voorsteden ging het niet anders toe. Van Eisene zullen w� maar niet spreken,, want daar zijn de Vlamingen nooit van tel geweest. In de laatste maanden schijnen onze stadhuisbazen eenigszins tot bezinning te zijn gekomen, want al de bekendmakingen zijn opnieuw tweetalig, Wanneer men op een gemeentehuis echter een stuk wil bekomen, kan men het niet in het Nederlandsch ingevuld krijgen, WEL IN HET DUITSCH EVENWEL. Onze franskiljons hebben dus liever Duitsch dan Vlaamsch. Wij hebben indertijd klachten opgenomen van personen die oo het Brusselsch en Elsensch stadhuis geen Nederlandsche erkenningskaart hadden kunnen bekomen. Verleden week pas heeft het- zelfde feit zich te Schaarbeek voorgedaan. Het antwoord luidt overal: � Fransch of Duitsch, maar geen Vlaamsch �. . Wat de Duitsche plakbrieven betreft, weze herinnerd dat o. m. al de stukken welke de handteekening � Sixt von Arnim � droegen tweetalig weren en wel Duitsch- Fransch. Het is jammer dat personen die ziende blind zijn het recht meenen te hebben anderen terecht te wijzen. buitenland" ENGELAND De �Labour Leader � en de rede vau den Dultschen kanselier. De Labour Leader noemt de rede van von Bethmann Hollweg een � uiterst knap stuk �. Naar het gebruik van oorlogvoerende .staatslieden liet hij weg wat zijn eigen land tot het uitbreken van den oorlog had bijge- dragen en hij vestigde alle aandacht op de bijdragen van den vijand. Aangezien nu, zegt de Labour Leader, elk land schuld heeft, is het altijd op die manier mogelijk een sterk pleidooi te leveren en het zou dwaasheid zijn te ontkennen, dat zijn pleidooi sterk was. Zoo is het moeilijk de tegenspraak te ontkennen die er' is tusschen de verklaring van de Engelsche Regeering,- dat Engeland voor de kleine volken strijd, en Engeland� vorigen oorlog tegen het kleine volk der Boeren. T^Fbch is het legen te spreken, dat Engeland na de plech- tige belofte om Egypte niet in te lijven, Egypte noch- tans heeft ingelijfd, en dat het de onafhankelijkheid van Marokko en Perzi� door rijn bondgenooten heeft laten schenden. Na met instemming ook andere punten van de rede te hebben behandeld, eindigt de Labour Leader met- te zeggen, dat Europa niet bevrijd kan worden v��r het Duitsche rijk rijn eigen regeerende klasse en de militaire 'kaste heeft omvergeworpen. � Blijvende vrede zal er komen, wanneer in alle landen de demokratie heeft ge- zegevierd over de staatslieden, diplomaten en militaris- ten, die in de laatste tien jaren over het lot van Eu- ropa hebben beschikt. � FRANKRIJK Zelfbestuur voor de Fransche Gewesten. In' de � Eclair � bespreekt C. Millaud het vraagstuk van de decentralisatie van het bestuur in Frankrijk. De oorlog heeft de noodzakelijkheid van zelfstandig optre- den ia het geheele land bewezen, maar de stedelijke be- sturen en vooral de plattelandsgemeenten hebben zoo goed ais in het geheel geen vrijheid van handelen, daar -de beambtenhi�rarchie alle macht in handen heeft. Van de 33,500 gemeenten met minder dan 2,000 inwoners zijn er 30,150, die onmidddellijk onder toezicht van de regee- ring staan en zelf geen beslissing mogen nemen. Zelfbestuur, zooals dit in Engeland en Duitschland, vooral in Pruisen bestaat, is ook voor Frankrijk dringend noodig. Vrijheid zonder de mogelijkheid te handelen, zegt Millaud, is een leeg woord. Tegen de politieke Censuur. De Figaro heeft tegelijkertijd met UJ�omme Encha�n�, en gesteund door de groote Fransche bladen, een kam- pagne tegen de politieke oensuur op touw gezet. Dit blad publiceert den tekst van. eene petitie aan den Senaat en de Kamer gericht om tegen den onlioudbaren toe- stand waarin de pers geplaatst is, te protesteeren, en geeft de lijst van schrijvers en journalisten op, die ze geteekend en goedgekeurd �hebben. Ziehier, wat dit dokumeht, dat de bladen van allerlei ; richting volkomen beamen, in hoofdzaak inhoudt : � De censuur, welke de groote verantwoordelijkheid en den ernstigen plicht heeft om niets te laten drukken wat maar eenigzins de Nationale Defensie zou kunnen scha- den, heeft langzamerhand hare macht tot al de politieke kwesties zien uitstrekken. � Op het oogenblik heeft de pers, wat parlementaire zaken betreft geen recht meer om nieuws te geven, om na te denken of te kritiseeren; zij heeft nauwelijks nog het recht om goed te keuren. En toch, telkens als zij zich bezig hield met de werkzaamheden, met de debatten of de personen der twee Kamers, heeft zij zulks steeds ge- daan met het volle bewustzijn der plichten, welke de omstandigheden mede brachten, denkende aan hen,, die. vochten, en bezorgd om den vijand geene wapens in de hand te geven. � Een dergelijke toestand is een parlement en der pers onwaardig. � Het parlementaire regiem berust op twee grondre- gels : het kontroolrecht der vertegenwoordigers der Natie over de Regeering, en het kontroolrecht der Natie over hare vertegenwoordigers. � De parlementaire kontrole is vrijelijk verzekerd. Wij vragen voor de openbare opinie eveneens het recht om vrijelijk de daden der mandatairissen te mogen kennen en te waardeeren, en voor ons het recht, om vrijelijk deze opinie op de hoogte te mogen houden. � Daar sedert het begin vanden oorlog, de geheele pers blijken genoeg gegeven heeft van hare vaderlandsliefde, van hare toewijding en haar bezadigheid, heeft zij het recht, om met betrekking tot politieke aangelegenheden, eene vrijheid' te eischen welke noodig is tot het instand- houden van het regiem zelL. �De handelingen van een parlement hebben slechts ��ne sanktd� : de publiciteit. � Eene Regeering en eene Vergadering zonder kontrole is despotisme. �Wij verzoeken U derhalve, Heeren S�nateurs en Afgevaardigden, om van de Regeering te verkrijgen dat -zij aan de administratieve en politieke censuur de onder- richtingen zal geven, welke hare strengheid zullen be- perken tot de eigenlijke zorg voor de Nationale Defen- sie; voor deze maatregelen zullen wij steeds eenparig hel hoofd buigen. � DENEMARKER **~-Woorden die men overal kan overwegen. H. � De reeds beroemde Deensche schrijver en lctter- kritikus George Brades, gekend ook om zijne bijzondere sympathie voor de Engelschen, die al zijne werken ver- taalden en hem overigens zeer hoog stellen, schrijft in het Nocrsehe weekschrift Ukens Revy het volgende dat ook bij ons hier ter overweging mag voorgelegd w�rden ': .. � Ernstige redenen' beletten Denemarken duitschgezind te wezen. Toch- is de bewondering voor Duitschland's degelijkheid ongemeen groot. Zoo men echter zeggen kan, dan de stemming der intellektueelen volstrekt niet meer overhelt naar den kant van den Vierbond dan naar dien van Duitschland, dan berust zulks hierop, dat men den �Vierbond geenszins een eendrachtig, eenheid-vormend . iets kan heeten, -hoezeer ook de hier bestaande innige tegenstellingen, geloochend worden. Het is bepaald on- mogelijk voor een mensch, die in Europa geleefd, geleerd en gereisd heeft, .en die met Europeesche toestanden ver- trouwd is, terzelfden tijde met Engeland en 'Frankrijk en met Rusland te sympathiseeren. Want juist hetgeen zijne samenneiging tot Engeland en Frankrijk verwekt, maakt zijne medevoelen met Rusland onmogelijk en omgekeerd. Het is natuurlijk, dat Rusland's zegepraal gewenscht wordt door de bewarende en achteruitwer- kende koppen, zoo talrijk, de heele wereld door, door die lieden, welke de volksvrijheid verfoeien en dwepen met autokratie, met zelfheerschappij, � niet de verlichte au- tokratie, maar de lichtschuwe �. Even natuurlijk is het, dat de talrijke personen, die grondwettelijke vrijheden, een menschel-ijk bestuur ,en volksverlichting op prijs stellen, zich tot Engeland of Frankrijk aangetrokken voelen. Enkel fanatieken, dweepz-ieken, door rassenhaat en landhaat verblind, kunnen even warm voor het Oos- ten als voor het Westen voelen. Immers in het Oosten bestaat in veel ruimer male, hetgeen zij in Duitschland verafschuwen, en in Duitschland -is op vele gebieden juist dat voorhanden, waaraan zij bij de Westelijke mogendheden, waarde hechten. Bepaald zeker, hebben onwetendheid en onwaarheid zich verbonden met het doel, de Russische Regeering wit te wasschen van al het vuil harer vreeseiijke misdaden, en daartegen het misbruik van macht en recht, bij de Duitsche Regeering, voor te stellen als eenig in de wereld, als iets waaraan zich woest een beschaafd land zou schuldig gemaakt hebben. Zulke redeneering heeft maar vat op hen, die onwetend zijn, gelijk pas geboren kinderen � iets wat volstrekt niet belet, dat zulke half opzettelijke onwetend- heid in alle landen het standpunt is der meerderheid. Het gezond verstand der menigte en dezer natuurlijk voelen voor het goede en zien naar het ware zijn nooit iets anders geweest dan eene demokratische legende, een volksgeliefd sprookje. De menigte, in den regel, gelooft elke leugen, die baar behendig toegediend wordt. Zoo, omtrent de ongehoorde nederlagen der Russen, weet men te vertellen, en niet alleen in Russische bladen, zonder schaamrood te worden, van eenen strategise-hen terug- . tocht, in den zin van dien in 1812, en he't publiek begrijpt niet eens, dat tusschen die beide gebeurtenissen zelfs niet een schemer van gelijkheid bestaat. � RUSLAND Een bijzondere correspondent van de � Vossiscbe Z��-� tung � verneemt langs een onweg uit St-Petersburg van ooggetuigen, wat er verleden week Dinsdag te Moskou is voorgevallen. Dadelijk na het bekend worden van het Russische be- richt over de zoogenaamde groote nederlaag van de Duitsche vloot in de Golf van Riga, verspreidde zich ook het gerucht, dat de Dardanellen waren bedwongen. Een dichte menigte verzamelde zich op straat. Tegen 4 uur 's middags waren de Stratnaja- en de Twerskaja-straat propvol. Men liep met portretten van den tsaar en Russi- sche vlaggen en zong volksliederen. Weg met de verra- ders! werd er geroepen. In zijstraten begon men te plunderen. Toen er bij het standbeeld van Skobelef opruiende toe- spraken tegen Dudtschers, Joden en liberate verraders werden gehouden, ijlden troepen arbeiders toe. Er ver- schenen roode vlaggen en er werd geroepen: � We wor- den weer belogen! Weg met de volksvijanden! Wij hebben genoeg van den Moedigen oorlog en van den moord! � Nu daagde ook de politie, die zich tot nog toe niet had vertoond, op. Toen zij een spreker van de arbeiders in hechtenis wikte nemen, begon het gevecht. Elf agenten werden gewond. De politie trok zich .terug met een arres- tant. Nu trok het volk naar het Lux-hotel, waar senator Krasjemkof zijn intrek heeft genomen. Hij is het die een onderzoek instelt naar de bloedige relletjes van Mei. Men wilde den senator hooren. Toen een ander voor hem op het balkon verscheen, was het volk niet tevreden. Kras- jenikof moest zelf komeu. Deze verscheen dan ook en hield

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.
Cet article est une édition du titre Gazet van Brussel: nieuwsblad voor het Vlaamsche volk appartenant à la catégorie Gecensureerde pers, parue à Brussel du 1914 au 1918.

Bekijk alle items in deze reeks >>

Ajouter à la collection

Emplacement

Périodes