Syndikaal mededeelingsblad: van de Algemeene Federatie der Vakbonden van Antwerpen

448 0
close

Pourquoi voulez-vous rapporter cet article?

Remarques

Envoyer
s.n. 1917, 20 Janvrier. Syndikaal mededeelingsblad: van de Algemeene Federatie der Vakbonden van Antwerpen. Accès à 11 juillet 2020, à https://nieuwsvandegrooteoorlog.hetarchief.be/fr/pid/xg9f47j71v/
Afficher le texte

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

ZATE&DAG 20 Jarutari 1917 ■Ml^IBBHH JÂARGANG nr M SY1VDIKAAL MEDEDEELINGSBLAD van de Algemeene Federatie der Vakbonden van Antwerpen De redakîie behoudt xich voor, iagezonden stukken al of niet te plaatsers * VERSCHIJNT BU GELEGENHEID Redakîie en Adminisîratie '• Plantijnlei West, 66, Antwerpen De BsRseskuRfiige Blensf vu het lationaa! Komifeif door de Mutuaiiteiten Slot. Het kan voor onze kameraden wel eens nuttig wezen het hoe en het waaroin ma te gaan van onze afwijzing van den dienst der mutuaiiteitën. Daartoe dient eerst gezegd te worden op welke manier zulke dienst ingericht wordt. Nemen we nu de geneeskundige hulp dan zou het inrichen van dien dienst als volgt kunnen verondeiBteld worden : We kennen bijvoorbeeld de uitlating van den secretaris van den Nat. Bond der Christene Federatiën, waarin 0. a. voorkoint : « Vele mutualistische maatsehappijen zien de » toekomst met onrust in; tiare lasten woiden » gedurig zwaarder ; het wordt haar moeilijk » nicuwe leden aan te werven en het ougenb ik » nadert dat zij s.iet meer zullen kunnen voldoen » aan de verbintenissen die ztj gei.onien hebbe;i,» En dit niettegenstaande de tieer Verhaegen sœrklaarde dat ae mensehen, die een onregehna-tig leven ieiden, een lastig karaktc heuben, de zlekeH aangetaat door cnronische kwalen, de teringlij jers en de oude mensehen onmeedoogead uitûe mvtualiteit geweerd worden. Bij zulken toestand van zaken zou het, met de ihuidige katastroof, niet te verwonderen zijn dat zulke wankelende jzevaarten gedoemd zouden wezen in elkaar te stort^n. We veronderstellen dat lemand die heel veel en iiiels peiaoonlijk belar g in die zaken had, de ge-legenheid gevonden heeft, een andere letnand, lid van ftet Nat. Kom, in het oor te knoupen dat aile mensehen in Bdgi op stervsn liggen en dat een geneeskundige dienst zou moeten ingeiiclit wor-deikAl» nu het prii citp klaar is dan wordt er na-tuurlijk altijd iôô getnai.œuvreerd dat de uitvoe-ring der zaak in nanden koint van bevoegden, wil, over 't algemeen met andere woorden zeggen : belanghebbende personen. Zoo 00k hier. De eerste gerechtigden in de zaak •da behoeftigen, dezen welke den steun moesten tontvangen, bleven aan de deur staan. Namen wélaitting; dokters, apothekers en algevaardig-iden vaa... de hieiboven gekwalifieerde insteliin-;gen.EnhéEtesultaat? Och kom, dat moeten we lm-rrners niet meer vertellen? In ons vorig artikel hebben we het voldoende aangetoond. Dat is zoowat den gewonen gang van aile huislioudens waar men de hond als Oewaker der pro^isie kast aanstelt. Het spreekt natuurlijk vanzelve dat de « be-vvoegden » zich niet alleen bepalen om zooveei rmogelijk van het laken naar hun kant te ttekken, laei gaat er natuurlijk om 00k andeie eters van dvnlrog te houden. En .bijzonder als deze anderen grooter en ster-ker zijn>dan dezen welke eerst aan den schotel zitten. Die anderen hier bedoeld waren, in dit ,ge««i nu^ionze Vakbonden. Als een fcom van 42 viel de aanvraag onzer Bonden in dit midden van vreedzame trog-ge-nooten.Dat was immers niet te verwonderen ? Het sterkste verbond in de proviacie telt op papier zoowat ten goede 60U0 leden en daar kwam eenegro p va». Vakbonden, waa an nkmand ooit gehoord nau dat ze ook op mutualistiscli tenein aan het hoold der beweging stohaen, bmnenval-leri met een totaal ledtneijfer van zoowat 65U0 iecien, vergroot door tiei ledenia! oer sociaiis-UdClie mutuaiiteiten, welke zoowat 3500 ts, v,at te samen eene siciktc gecit .an 0 geveer »0 uUO | îeden 11! ! Het is b^grtjpelijk dat met zulk tusschange-recht het weder in de keel der trogbroeders bleef steken en dat zij, het spreekwoord « het doel hei-ligt de middeien » indachtig, niets zouden ont-zien, noch meineed, noeh kutperij, noch tnoreelen dwang om die gehaten mededingers met hunne gevaarlijke activiteit, vastberadenheid en kiacht een beentje te lichten. Niet zoozeer om wat binst de oorlogsperiode gebeurde, want wie het zwakst of het verst verwijderd staat van de spil der wer-king wordt het strengst de « menotten » aange-gelego in heel de ateunbeweging. Het kwam er wel op aan dien grooten broer (1?) te beletten de anderen op <ie vingers îe zien en machienatiin in verkeerde richting te verijdelen, doch het groote doel zal wel geweest zijn rtie aan-stuwende golf van deinokratie af te keeren, die beweging naar beter georganiseerde onderlinge bijstand in de kiem te stikken, want later, als na den oorlog de nieuwe in te voeren wet op de Sociale Vi-rzekering de zinkende scheepjes der mutuaiiteiten moet oplappen, zouaen ze uaar staati, tegenover eene dubbel machtige organisa-tte in slecnte tijden gfgroe'd, btjgevlg met eene schitttrenac toekomst voor zich, als kieine jon-gfcns welke zich in de vingers gesneden hadden met hun eigen zakmes. En meer nog. Daar meer dan e^ne frantie of politieke Dartij alleen aan een beetje demukratie doet door de mutualité», zou het wel mogetijk zijn dat, oa korteu tijd dit groepje met alleen zonder mutualisten, maar och, arme 1 00k zonder leden zat 1 Ware dat niet jammer voor de demokratis; ??? Ot mtsschien voor de leiders??? Wie weetl Onze kameraden begnjpen dus best dat onze Bouden ontnugeltjk konden toegelaten worden titvcns de mutuaiiteiten. En wie dit zaakje het Dcst kon un de voeten maken was natuurhjk iîet Nat. Kotn., samengesteld utt îndustiicelen en £clum<tnnen, de grootste vijanden der vakbonden. Uie lieobtn het dan inderuaad flink. opgeknapt, want aan den eenen kant slaan ze ons vierkant in 't aaugezictu. terwijl aan den anderen kant ge-zocht wordt ons over te halen den Godsvrede, op hunne marier natuurlyK, 00k nog nà den ootlog te handhaven. Onnoodig er bij te voegen : om de sukkeiaais te beter te pluimen. We kunnen van nu at gerust aan die heeren aiitwuorden : éérst begiunen Mijnheeren, en dat wel met den echten Godsvrede, niet met slagen, want tn hunne bekrompenheid hebben ze waar-achtig vergeten dat de Vakbonden de slagen ge-woon zijn en dat elke slag op hun vel terugbonst, tôt sehade en schande der aanvallers. Ook de Vakbonden leeren. Toch in ééne zaak zijn ze immer koppig geweest en zullen ze, meen ik, het wel blijven en dat is eene der oorzaken ook van ons afwijzen, nameltjk : we zijn irnmer en nu ook weer TE EERLIJK geweest. Dàt is ONZE fout. Openhartig zijn we gegaan en fieb ben getoond wat we waren. Eerlijk tentoonge-steld èn deugden èn gebreken. We hebben niet één valsch ctjfer in onze boeken gelascht, met éérj boek vôôr onze aanvraag « in orde gemaakt» geen dubbele boekhouding er op nagehouden. Al wat we gedaan heboen en nog doen isop 't eerste zichtte onderkennen. En juist daardoor heeft men onmiddelijk onze sterkte, onze zuivere bedoelirig, onze smettelooze handel en wandel opgemerkt en de schrik is hen om 't hart geslagen. We zijn dus afgewezen, sm adelijk en lompl Toch zal ons dit niet nopeti een stap ter zijde te gaan. We blijven wat we immer waren en gaan zooals immer Recht door zeci Dat we nog slagen zullen krijgen dat weten we, doch wat we ook wetenisdat we zullen overwinnen omr •. w:; de kindéfen zijn van den nieuwen tijd, we. <ede we-reld zullen verovereu, lâctiege t iar.de samen-spannmg en kuiperijen van karakt . looze mensehen, niettegenstaande geweld l us. van niach tigen iia de sataenleving„ fliettegenstaa nde gehuil j en kramptrekkingen van verzinkende drenkelin-gen van het oude*regiem. Hoog de harteu ! kameraden ! De toekomst is aan ons !! J. Verdonck d.d. Sec. van de Alg Fed. der Vakbonden Kolen ! Kolen !! 3 weken geleden werderi aan onze be-deelden in den steun bons voor kolen uitgereikt. Velen van hen welke anders maar juist hard genoeg stookten om niet te bevriezen, hadden alreeds eens flink in de kachel gepookt en een aangenaam vuurtje gemaakt, in de zekeheid hunne 100 kilo's te krijgen. Ongelukkig zijn ze bedrogen uitgeko-tnen. Het Nationaal Komiteii betaalt wel, doch zorgt niet voor kolen en ongelukkig zijn er niet genoeg om allen te bedeelen. Het Kan dan nog neei wat aanloopen eer voldoende kolen aanwezig zijn om de bons om te zetten. In ajwachting ware het wel wenschelijk aan de bedeelden toe te laten hunne kool-bons bij gedeelien uit te 1 visselen tegen kolen in de bedeelingsmagazijnen, waar ze nu MET AND EUE BONS toch ook kolen moeten koopen, zoodoende zou de onwaarde der koolbons toch verdwijnen. y. Niet logiek, niet waar ? Qnder bovenstaanden titel vind ik het ftiïervolgende in « Ons Voik » toik der Chrisiene Vakbonden van Antwerpen dat men mij toezend. Onder voorwendsel, dat het lokaal Natio-nalestraat, 119, een politiek lokaal is, liethet plaatselijk cumiteit niet meer toe, dat aldaar de soep tegen betaling van 10 centiemen den liter uiigehaald werd. Bedoeld lokaal is de zetel der Ciiristene Vakvereenigingen. Nu onlangs werd in het lokaal Plantijnlei, 68, eene 0 peu bar e leeszaal ingericht. Bedoeld lokaal is de zetel van den A.D.B. en tijdehjk deze van de Federatie der Onafnankelijke en Socialistische Vakbonden. Wij IreoOen er niets tegen, dat in bedoeid lokaal eene openbare leeszaal ingericht werd, maar moeten de eerste besiissing totaal af-keuren.Wij noemen die handelwijze niet logiek, ja nog meer, parttjdig. De schrijver van dat siukje heeft het verkeerd voor; dubbel verkeerd. Eurstens is het verkeerd te verlangen dat in een lokaal van « Chrisiene Vakbonden » een onpartijdig werk wordt ( .geherbergd. Want zonder maar in het minst te be-î 'doelen, hetzlj geiijK wie, eenige onaan-: :genaamheid te zeggen, moeten wij toch • vaststellen dat een «Christene Vakbond» ; een ondergescliikt iets is, ondergeschikt aan de katbolieke partij, ondergeschikt tevens aan den Roomsch - katholieken godsdienst. Denaam zelvetoch: «Christene Vak-bond » uuia dit onweersprekehjk aan, is een volslagen oeietsli voor een anders-denkend, voor een anders geloovend ar-beider zich daarbij aan te simien.. Zonder dan nog te gewagen van de ' tairijke godsdienstige beelden, opschrif- ten, spreuken en vingerwijzingen in der-gelijke lokaien in elke kamer de bezoe-kers voorgehouden. Ik herhaal hier dat ik er alierminst aan denk die mensehen dat ten kwade te duiden. Eerbied voor eens anders over-tuiging toch, is een eerste voorschrift, zonder hetwelke men onmogelijkvoorde eigen meening eene plaats onder de zon vergen kan. De katholieke burgers en arbeiders hebben dus het volste recht hunne ioka-len in te richten zooals zij dat willen ; hunne vakbonden een naam te geven naar verkiezing. Van het oogenblik echter dat zij daarin dien sectarisschen weg opgaan, die in-richting en benaming streng eenzijdig kiezen, van dien oogenblik verbeuren zij ook het recht om andersdenkenden, op gelijk welke wijze, te verplichten zulke inrichtingen te betreden, aan zulke instel-lingen deel te nemen. Ware dat niet zoo, dan zou eene der-gelijke regeling voor hun geen recht maar wel een voorrecht zijn. Want zekerlijk zouden de voormannen dezer « Christene Vakbonden » niet duiden dat een deel arbeiders verplicht werden hunne soep in « De Werker » te gaan halen. $ * # Waar de schrijver van dat protest ook totaal den bal misslaat is wel wanneer hij het gebouw van den A. D. B. en dus die organisatie zelve, als eene gelijksoor-tige van het lokaal der « Christene Vakbonden » en deze groepeering wil voor-stellen.Het bijhalen van het tijdelijke verblijf der « Federatie van Vakbonden » hierbij heeft geen zin. Het is een spelde zoeken in hooioppers. Immers hebben wij enkel ten gevolge van den oorlogstoestand dit lichaam voor dien tijd een plaatsje inge-ruimd. En nog nooit heb ik door eenig verstandig mensch weten vooropzetten : dat het verleenen eener tijdelijke gast-vrijheid iemands woning de k eur van dien gast zou bezorgen. In het midden iatende dan daarbij of er hier wel van eene kleur sprake kan zijn. Het gebouw van den A.D.B. nu even-als die organisatie zelve is, in den voisten zin van 't woord,onafhankelijkvan hetzij gelijk welke politieke of godsdienstigè groepeering. Geen enkel arbeider, welke levensbe-schouwing hij er ook op na houdt, wat ook zijne godsdienstige gevoelens zijn, kan daarin, bij het betreden van dit gebouw maar in het minst gekwetst worden. Het eenige allegorisehe beeld dat er zich bevindt is : « de Gedachte haar ketens brekend ». En ik geloof dat de schrijver van hoogeraangehaald protest zelve daaraan geen aanstoot zou vinden. En zooals het met het lokaal is, zoo is het met den A. D. B. zelve ook gesteld. Netgens in dezer Statsten toch is er maar iets te vinden dat op politieke of godsdienstige verplichtingen lijkt. Den A. D. B. is een werkelijke vak-bond. Het terein waarop hij strijd is echter het zuivere economische. Hij er-kent wel het noodzakeliike van den poli-tieken strijd, om reden deze de staatsma-chine hare richting aangeeft, maar hij laat zijne leden de volstrekte vrijheid daarin den weg te volgen dien zij ver-kiezen.Het doel van den A. D. B. is : de stof~ felijke en zedelijke verheffing aller diamantbewerkers. Daarin heeft hij dan ook al wel reeds zijn sporen verdient. En om in die richting zoo goed en zoo vlug rnogelijk te kunnen marcheeren heeft hij — zoo door de samenstelling zijner statuten, als door de daarstelling

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.
Cet article est une édition du titre Syndikaal mededeelingsblad: van de Algemeene Federatie der Vakbonden van Antwerpen appartenant à la catégorie Oorlogspers, parue à Antwerpen du 1915 au 1918.

Bekijk alle items in deze reeks >>

Ajouter à la collection

Emplacement

Périodes