Vrij België

1389 0
close

Pourquoi voulez-vous rapporter cet article?

Remarques

Envoyer
s.n. 1917, 23 Mars. Vrij België. Accès à 21 janvrier 2021, à https://nieuwsvandegrooteoorlog.hetarchief.be/fr/pid/vh5cc0vs90/
Afficher le texte

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

VRIJ BELGIË onder leidinq van FRAN8 VAN CAUWELAERT en JULIUS HOSTE J*. PRIJS PER NUMMER: NEDERLAND 10 cent. ENGELAND 2 pence. FRANKRIJK en BELGIË 0.20 fr. » VERSCHIJNT ELKEN VRIJDAG. ABONNEMENTSPRIJS PER KWARTAAL: NEDERLAND / 1.25 ENGELAND 2 sh. 6 d. FRANKRIJK en BELG1Ë 3.— fr. ALLE STUKKEN BETREFFENDE REDACTIE EN ADMINISTRATIF TE ZENDEN: 81, GEVERS DEYNOOTWEG, SCHEVENINGEN. INHOUD. De Vlaamsche Betueging als Staatsbehoudende Kracht, Frans Van Cauwelaert. — De Omwenteling in Rusland, J. Hoste Jr. — De geschiedenis van den opstand. — Meer vertrouwen, Joz. Cal-brecht. — Beeldcn uit België, A. Hans. —- Nationale Staatkunde, De Volksschool (XII), Fr. Vanl Cauwelaert. — De Hollandsche Kleederdracht, Joh. | De Maegt. — Kantteekeningen. — Internationaal Overzicht. — Volkerenkrijg (Wekelijksch overzicht). — Vakopleiding in België (IV), A. Postma. — Nieuws van het front. — Nieuws uit het land. — Militaire Vaktaal. — Nieuws uit het buiten-I land. —- Boekbespreking. — Advertentiën. De Vlaamsche Beweging als Staatsbehoudende Kracht. De tekortkomingen van een zeker aantal activisten tegenover de Relgische staatsge-meenschap en vooral de open ontrouw van den nog steeds geheimzinnigen Raad van V.laanderen zouden bij onnadenkende geesten den indruk kunnen verwekken, dat de verster-king van het Vlaamsche zelfbewustzijn den Belgischen s.taat noodlottig moet wezen. Dit is niet zoo; althans het hoort niet zoo. De Vlaamsche Beweging streeft, uit eigen aan-drang, niet naar het verzwakken, nog minder naar het ontbinden van de staatkundige een-heidswet die ons met het Waalsche volk ver-bindt. Haar eenig oogmerk is het Vlaamsche volk te plaatsen in omstandigheden en uit te rusten met de middelen, die het toelaten zijn geestelijke ontwikkeling onvervalscht en on-belemmerd te voltrekken en door een goed geleide en opgeleide werkzaamheid zijn aan-deel in den wereldrijkdom te vermeerderen. Zijn zulke doeleinden staatsgevaarlijk? Een België, wiens innerlijke inrichting de gezond-wording en den natuurlijken wasdom van de groote helft zijner bevolking niet zou kunnen lijden, zou slechts een kunstmatig produkt zijn, dat tegen de uitzettende kracht van het leven eenmaal onbestendig zou blijken. Er is echter niemand, naar ik gis, zelfs niet onder de meest woeste tegenstrevers van de Vlaamsche Beweging, die zou durven te bevestigen dat hij België tôt dezen minderwaardigen staat wil verlagen. En wat de.Vlamingen zelf betreft, het feit dat tachtig jaar van stel-selmatige achteruitzetting niet bij machte zijn geweest om hunne gedachten en hunne liefde af te keeren van deze staatsgemeenschap, het feit vooral dat ons Vlaamsch volk met een onvolprezen standvastigheid een zoo ruim aandeel in den bitteren strijd voor de eer en het behoud van België blijft dragen en niet moede wordt tegenover de listen en verlei-idingen van den vijand, zijn trouw aan 's lands Koning en wet te bevestigen, zijn de schitte-rende getuigenissen dat de Vlaming zich zijn geloof niet laat ontnemen, dat hij in België ailes vinden kan en zal, wat een echt vader-land aan zijn kinderen niet onthoudt. Maar te betreuren is het wel, dat de ver-antwoordelijke leiders van ons openbaar leven zoo zelden eenig begrip hebben getoond voor de staatsbehoudende kracht, welke aan de Vlaamsche Beweging kon worden ont-leend. Het is eigenlijk verder gegaan dan ge-brek aan inzicht en zoo de Vlaamsche Beweging steeds zoo weinig regeeringsgezindheid pleegt te vertoonen, is het haar schuld niet. Zij voelde zich de yerstootene. En nochtans wil onze regeering volledig haar plicht vervullen, dan wordt van haar beters gevraagd dan eenvoudig onverschillig-heid? wanneer zij aan het land zijn grootste weerstandsvermogen, zijfi inwendige geslo-tenheid en zijn voile vruchtbaarheid wil ver- zekeren, moet zij partij weten te trekken van de geestelijke krachten, welke het Vlaamsche volk, zoowel als het Waalsche ontleenen kan aan de liefde voor eigen taal en traditie, welke het vinden kan in de ontwikkeling van zijn zelfbewustzijn en zijn stamtrots. Kleine volkeren vooral moeten goede bond-genootschappen niet verwaarloozen en wel-ken beteren bondgenoot kan ons land vinden dan het binnenlandsch verbond tusschen de gezonde rasambities van ons beide volkeren en onze Be!°-ische staatsgemeenschap? Waar-toe vereering van onze nationale helden, zoo niet opdat hun voorbeeld de levenden zou opwekken tôt navolging, waartoe verheerlij-king van ons verleden grootheid, zoo niet opdat in ons het verlangen zou oprijzen en het zelfvertrouwen zou ontstaan om deze nala-tenschap in hare waarde te behouden en zoo mogelijk te vermeerderen? Maar hoe kan het voorgeslacht op het volk zijn invloed win-nen, wanneer het zich niet mag beroepen op de meest intieme verwantschap tusschen beide: ras en taal? De macht van deze geestelijke gemeenschap werkt echter niet alleen tusschen verleden en heden; zij werkt ook onder tijdgenooten en is een der machtigste hefboo-men van maatschappelijke verheffing. De jonge man, die zijn taal liefheeft bemint het volk, dat deze taal met hem spreekt, en de Vlaamsche Beweging was door haar natuur-lijke konsekwentie in de laatste jaren een der rijkste bronnen geworden van maatschappelijke actie. Maar de liefde ontsluit hare won-derkracht vooral in het uur van den nood, en eerst wanneer een land in gevaar is kan het ten voile den zegen ondervinden van sterke inwendige bondgenooten. Zijn de inwendige st.uipen van Rusland geen gevolg van de mis-kenning van de natuurlijke levenseischen van zijn volk, sleept het Britsche Koninkrijk niet zwaar aan het doode gewicht van zijn Iersche politiek, en vindt aan de andere zijde niet Frankrijk een ontzaglijke kracht in het feit, dat een Franschman in de verkleining of verheffing van de nationale eer zichzelf recht-streeks bedreigd of vermeerderd vindt? En geeft de vijand zelf ons geen voorbeeld door de zorg met welke hij de Duitsche eerzucht bij zijn manschappen overprikkelt? Ook onze Koning heeft begrepen, dat geheel zijn volk hem beter begrijpen zou, wanneer hij elk on-zer beide stammen zou aanspreken in hun eigen gevoeligheid en in zijn eersten oproep herinnerde hij de Vlamingen aan hun Gulden-sporenslag, de Walen aan hun Franchimon-teezen. Men moet zelf onder de Vlaamschge-zinden leven om zich rekenschap te geven van den geweldigen indruk, dien dat ééne woord te weeg kon brengerrt „Vlamingen gedenkt den Gulden-sporenslag!" Al de Vlaamsche driften steigefden vanzelfs in onze jongeling-schap. Het was alsof onze studenten den eer sten straal hadden zien gaan door den hemel van een nieuwen tijd, den tijd der vol-1 ledige erkenning van ons Vlaamsche volks-recht, en vrijwillig zich aanbiedend voor de • militaire werving, wilden zij door hun eigen • sacrifie den dag der verrijzenis van Vlaande-" ren inwijden. Hoe treurig dat deze eenvoudige dingen hoogerhands zoo weinig worden erkend. Hoe-veel ongebruikte zedelijke kracht zou onze Belgische Regeering voor de verdediging van het land niet hebben kunner ùnden in de on-belemmerde medewerking van de kracht der i Vlaamsche gedachte? Zou de inwerking van , onze propaganda in Nederlani en zelfs daar-j buit.en niet grooter geweest zijn, indien een , goede leiding van onze politiek de twee- • spalt, die er heerscht rondom de taalkwes-tie had voorkomen en aile denkende en dichtende krachten van Vlaanderen zich uit-sluitend en met een onverstoorbare eensge- j z'ndheid hadden willen wijden aan de , zedelijke verdediging van het land? Zou het ' weerstandsvermogen van het bezette land, hoe bewonderenswaardig het ook weze, niet 5 nog onaantastbaarder zijn geweest, indien de j vaderlandsche eendracht van het Vlaamsche volk ware gevestigd door den stalen band van een zuiver en bevredigd rasgevoel, en zou het t nLt mogelijk wezen de geesten van onze _ Yzerjongens nôg hooger op te voeren en meer j blijdschap te geven aan hun heldhaftig leven, door ze op te wekken in hun eigen taal en op te zetten in hun eigen Vlaamsche wezen, in plaats van dit. gevoel te veronachtzamen of te miskennen? Het is ongelukkig, dat deze eenvoudige waarheden zoo weinig worden ingezien in onze Belgische politiek; het is nog ongeluk-kiger dat zoo ze worden ingezien, men niet den moed zou hebben ze te volgen. Ons land is te klein, dat het een zoo belangrijk deel van zijne zedelijke hulpbronnen als deze, welke sluimeren in het Vlaamsche volksgevoel mag verwaarloozen; zijn wezen is te rijk aan t.e-gensteliingen en zijn grenzen liggen te zeer open voor de buitenlandsche invloeden, dat onze regeerders de harmoniseering van Bel-gisch staatsbelang en rasverscheidenheid aan het toeval of aan inwendigen strijd kan over-laten. Men moet van bovenaf een politiek kunnen voeren, die uitgaande van de natuurlijke behoeften van onze beide nationale stammen, uit beider eigenliefde den éénen stroom van liefde voor hetzelfde vaderland doet zwellen. Er is reeds tijd genoeg verloren. Maar het is nog niet te laat om in die richting door te werken. Men late zicii echter niet af-schrikken door de ketelmuziek die in enkele ontvlaamschte kringen zou opgaan. Land en volk gaan vôôr caste, en recht boven voor-recht.FRANS VAN CAUWELAERT. De Omwenteling in Rusland. De gebeurtenissen in Rusland zijn slechts onverwachts gekomen voor hen, die zich in oorlogstijd op officieel nieuws verlaten. Rusland bevond zich sinds geruimen tijd voor het dilemna: behoud van de Duitschgezinde autokratie, die zich machtig genoeg waande om op een afzonderlijken vrede met Duitsch-land aan t'e sturen ofwel opruiming van die autokratie en voortzetting van den oorlog. De omwenteling heeft de oplossing ge-bracht. Haar oorzaken waren trouwens me-nigvuldig, en het gezag heeft ten slotte zelf het smeulend vuur opgepookt. In Rusland, — het eenige land in Europa, waar nog groote voorraden levensmiddelen bestaan — heerschte hongersnood. Het volk had de overtuiging, dat, terwijl zijn zonen tegen den vijand streden, staatslieden als Sturmer en Protopopof met de Duitschers heulden. Socialistische Doema-leden bleef men naar Siberië verbannen. De onderdrukte nationaliteiten werden onderdrukt meer dan ooit. De tsaar zelf betoonde zich wankelmoe-dig, en in de hofkringen had Raspoetin blijk-baar nieuwe opvolgers, die allerlei verborgen doeleinden nastreefden. Nogmaals zou de Doema verdaagd worden; Protopopof en de reaktie hadden het noodige besluit daartoe aan den tsaar ont-lokt, maar de voorzitter der Doema, Rod-zianko, in overleg met vooruitstrevende le-den. weigerde zich bij dat besluit neer te leg-gen. Het garnizoen te Petrograd was voor de politiek van het vooruitstrevende blok ge-wonnen. De algemeene opstand brak los; de ministers werden gevangen gezet, en een nieuw ministerie werd samengesteld, waar-van als eigenlijke leider dient beschouwd: Miljoekof, die zich tôt minister van buitenlandsche zaken liet aanstellen. Miljoekof is de staatsman, die in nauwe voeling met Sasonow, de meest verstrekken-de oorlogsdoeleinden van Rusland nastreeft, o.m. het bezit van Konstantinopel en de overheersching van het pan-slavisme op den Balkan. Het gevaar voor een afzonderlijken vrede tusschen Duitschland en Rusland is dus af-gewend. Een dergelijke vrede ware een ramp voor gansch de Europeesche beschaving; ons land vooral ware er het. slachtoffer van geworden. Een aansluiting van Rusland en Duitschland, zooals die trouwens nagestreefd werd door graaf Reventlow en de Pruisische ,,junkers", zou als noodzakelijk gevolg gehad hebben, dat de belanghebbenden van de reaktie zich in Rusland en Duitschland weder-keerig zouden ondersteund hebben, terwijl een vrede hoofdzakelijk tegen Engeland ge-sloten zou medegebracht hebben, dat ons land zou ingericht worden tôt een voorpost vah het Pruisendom. Weensche bladen bekennen zelf, dat de Russische soldaten in de loopgraven de tij-ding van de revolutie met gejuich hebben begroet. Dit feit alleen zou volstaan, opdat Berlijn en Weenen met die wijdstrekkende gebeurtenissen niet zouden in hun schik zijn; dat blijkt duidelijk uit de groote terughouding en den gedempten toon van de Duitsche pers. Die revolutie zal trouwens op allerlei ge-bied een diepe inwerking hebben. In Duitschland kon men de vooruitstrevende elementen vooral in de noodige oorlogs-stemming bewaren door den afkeer voor het ,,land van den knoet" en de kozakken. Maar wat, indien Rusland nu plots meer demokra-tisch wordt dan Duitschland? Ook de politiek van Duitsche zijde tegenover Polen gevoerd, zal zeer waarschijnlijk voor de Duitsche oorlogsdoeleinden nog veel minder dan vroeger opleveren. Men kan zich in- No. 83. VRIJDAG 23 MAART 1917. TWEEDE JAARGANG.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.
Cet article est une édition du titre Vrij België appartenant à la catégorie Oorlogspers, parue à Scheveningen du 1915 au 1918.

Bekijk alle items in deze reeks >>

Ajouter à la collection

Emplacement

Périodes