Zondagsblad: letterkundig bijblad van Vooruit

536 0
close

Pourquoi voulez-vous rapporter cet article?

Remarques

Envoyer
s.n. 1917, 07 Janvrier. Zondagsblad: letterkundig bijblad van Vooruit. Accès à 06 juillet 2020, à https://nieuwsvandegrooteoorlog.hetarchief.be/fr/pid/1g0ht2hq5k/
Afficher le texte

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

ZONDAGSBLAD Byblad van " VOORUIT „ ZONDAG 7 JANUARI 1917 Tweede Jaargang — Nr 37 Prijs : 6 centieme Spoken ! 't Waren vreeselijke dagen, in de buurt der oude vaart-brug ! Zoodra de avond daalde en het begon te donkeren, viel aile levendigheid der omliggende straten stil en het scheen alsof een onheil, noodlottig en somber, boven de nietige huisjes dreigde. De in den dag zoo drukke kaaien van 't oude stads-kanaal, waren verlaten, eenzaam ; alleen de wind buitelde er nog woest over het water heen. De schemerige, nauwe straatjes, waar de vele witgekalkte trapgevels, rij aan rij, als kalme huiselijkheden tegen elkander leunden, .leken wel bang samen te hokken. Dan scheen er een wijle de maan doorheen, wierp weel-derige spetteringen zilverlicht over de witte keien, die ordelijk naast elkander saamvlakten, en spiegelde zicb' in de kalme wiegeling van 't somber vaartwater. Verder was ailes donker en angstwekkend. dfe dfe dfe "7v* VV TV De hulp-kommissaris der politie, Lode Frankeman, had aan zijn vrouw gezegd, met een stem als van iemand, die 't aile dagen deed : -—• « 't Zal vandaag in éénen keer gedaan zijn met die verdomde spookhistorie, met al dat geschreeuw om een nietigheid! 'k Durf wedden dat er niets van aan is ! » — « 't Is t'hopen », had zijn teer vrouwken, zwajar zuchtend geantwoord, « maar Lode, zie da' ge toch voor-zichtig zijt, zulie ! 't Is geen lach-« affaire » ! Ge weet wel, dat grootvader zaliger altijd zei, dat we... » — « Ta ! ta ! ta ! » beet Lode Frankeman nijdig af. « Daar valt daar niets voor te vreezen, en laat gij grootvader zaliger maar schoonekes slapen, ik zal die zaak wel « ar-rangeeren. » Vandaag echter Het hij eenige aardappelen en een stuksken vleesch in de pan over. Zijn avondschçtel, boon-tjes met schapenbout, —> die zijn vrouwken Stance hem wekelijks den Donderdagavond bereidde, — zoo een extratje! — omdat ze wist, dat hij er op verzot was, •— trok hem van avond zooveel niet aan... 't Was zonder-ling... Hij wist niet hoe het kwam, maar... 't smaakte niet ! Hij had zijn bord met plots en ruw gebaar op zij ge-schoven en sprak als uit wanhoop er toe gedreven met luide stem : « Met al die historiés en ^gebeurtenissen kan 'n mensch nog op zijn gemak niet eten! » Feitelijk had niemand hem lastig gevallen of in zijn maal gestoord. Stance was dien avond de kluts kwijt ! ! Ze scharrelde in het keukentje, zette1 en herzette potte-kes en pannekes, vergat Mina, haar mooie Angora-kat, « drinkjes » te geven ; en tôt overmaat van ongeluk liep haren melkpot, die op 't gasvuurtje te pruttelen stond, over. Zonder te weten wat doen liep ze druk over en weer, gestadig zuchtend : — « Heere Jezus! waar... moet.,. dat... in godsnaam naartoe ? » Verbeeld u ! Nu hadden ze haren man, haar teergelief-den Lode, met wien ze reeds meer dan zeventian lange jaren, door den huwelijksband vereenigd, in vreedzame en innige toegenegendheid leefde, aangewezen om een... och! ze kreeg het bijna over de lippen niet! om een... om een spook te gaan ontnestelen! Een spook, dat zich op-hield in een gedeelte der vaart, dat onder een menigte huizen, op een breed gewelf gebouwd, in donkere bochten verloren kronkelde. Een spook! een geest! iets vreeselijks ! Iets dat in gansch de buurt van de oude stadsbrug zulk een doods-angst en terneergeslagenheid had verwekt, dat niemand zich daar nog des avonds over straat waagde. Iets, waar-voor groote, anders onverschrokken, sterke mannen, beef-den ! De moeders waren er ook wel aan toe! Ze konden nu maar thuis geschoren zitten, met het geroezemoes van zeurende, lastige jongens om hun ooren! Met den vent, die bij de kachel te pruilen zat, bot, bitsig tegen haar, onschuldige, omdat hij zijn pintje niet dorst gaan pak-ken... En dat vreeselijke monster! moest haar Lode! haar... en ze snikte met heftige schokjes : « Och God!-.. Och God!... » Nijdig rinkelde het tintelend voordeurbelleken in 't achterkeukentje. Stance schrok op! Daar waren ze! De vier dienders van Lode's korps kwamen hun hulp-kommissaris halen. De vier op wie hij het meest mocht rekenen en vertrouwen! —- « Gereed, jongens?» informeerde de kommissaris, gemaakt koelbloedig. — « Ja, ja! meneer! » en de vijf groote, ruige mannen, stapten bukkend onder 't lage, ronde voorportaaltje naar buiten, in de doffe duisternis. 't Was leelijk wêer! De avondwind was zwierend aangetogen en horlepijpte zijn wild gezang over de eenzâame kaai. Meermalen dreigde het licht van den grooten achtkan-ten lantaarn, die aan de wollig bewante knuisten van Marius, den diender, bengelde, uit te waaien. De mannen voelden den wind door de nachtstraten,' hijgend en ijzig op hen aanrukken, in hun aangezicht slaan en in hun ooren bijten. Hij verdoofde hen met zijn woest getoet. Ze d'romden dichter tegen één aan, met den kraag hoog op. Hun regelmatig, zwaar stappengedreun galmde metaal- ' achtig van de witte, koud schitterende trapgevels terug. Al gauw waren ze bij de brug gekomen, ongehinderd, ongemerkt, slechts nageoogd door eenige meuwsgierige, angstig zoekende oogen, die van achter een opgelicht gordijntje waren komen gluren. Op het duistere water lagen de groote vrachtbooten en schuiten als zwarte mà'ssa's te droomen, en in het mid-dien der vaart staken de oude dukdalven als donkere ge-heimzinnigheden uit de huiver-diepte op. 't Licht brandde nog in de kleine kajuit van Wannes, den buurtschipper.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.
Cet article est une édition du titre Zondagsblad: letterkundig bijblad van Vooruit appartenant à la catégorie Culturele bladen, parue à Gent du 1915 au 1928.

Bekijk alle items in deze reeks >>

Ajouter à la collection

Emplacement

Périodes