De Vlaamsche stem: algemeen Belgisch dagblad

404426 0
close

Waarom wilt u dit item rapporteren?

Opmerkingen

Verzenden
s.n. 1915, 06 Maart. De Vlaamsche stem: algemeen Belgisch dagblad. Geraadpleegd op 05 april 2020, op https://nieuwsvandegrooteoorlog.hetarchief.be/nl/pid/9g5gb1zj14/
Toon tekst

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

gerste jaargang flï°. 34 Zaterdag 6 Maart 1913 5 te s DE VLAAMSCHE STEM ALQEMBEN BELGISCH DAGBLAD Een voîk zal niet vergaan/ Eendracht maakt machtl REDACTIEBUREEL : PALEISSTRAAT 31, AMSTERDAM. — TELEFOON No. 9922 Noord. De Vlaamsche Stem verschijnt te Amsterdam elken dag des morgens op vier bladzijden. Abolir,ementsprijs by vooruitbetaling : Voor Holland en Belgiii per iaar f 12.50 — per kwartaal / 3.50 — per maand /1.25. Voer Engeland en Frankrijk Frs. 27.50 per jaar — Frs. 7.50 per kwartaal — Frs. 2.75 per maand. Hoofdopsteller : Mr. ALBERIK DESWARTE Opstelraad : CYRIEL BUYSSE — RENE DE CLERCQ Mr. JAN EGGEN. - ANDRE DE RIDDER Voor ABONNEMENTEN wende men zich tôt de Administratie van het blad: PALEISSTRAAT 31, AMSTERDAM. Yoor AAîïKONDIGINGÉN -wende men zicli tôt de Firma J. H DE BUSSY ROKIN 60, AMSTERDAM. A DVERTENTIES : 25 Cents per regel Vervolg Heldenlijst pag. 4. korte inhoud je B 1 a cl z ij de: Vlaamsche zang in Nederland — Dr. J. Honte Jr. Kleino Kroniek. Onder Ons (4) — Edward F cet ers. Oorlogsepisoden. 2 o B1 a d z i j d e : lîit, het Vaderland. Aan de grens. Brieven uifc Limburg — JciaJ; Booncn. Jantje Verdure (12) —Stijn Streuvels. 3e Bladzij de: Do Europeesclie Oorlog. Toonecl —• André de liidder. Hit.de Kainpen. Hollandsch Nieuws. 4e B1 a d z ij d e : De Heldenlijst. Yoordrachteu. Voor de Uitgewekehen. Onze geïi)terneerdcn vragen. Vlaamsche Zang in Nederiand. Nog on^angs drtiikten, wij Hier cmzen ppiifc uit dat de Nederlandera niet meer \ eclnjnen te voelen yoor de frissche kunst, die in ouzo Vlaamsche cratorio's zingt. Men gelieve liet ons te vergeveu, dat wij, (fie tliajis geen enkel muziekstuk kuiiiien hcoren, ton ware l:et ons lïerinnece aan het leven ,van het en het streveii van het eigen vevtrapte land, het pleit durven op-iemen \<ocr die Vlaamsche ora,toiio's, waardoor Peter Bcmoit in zijn reuzeiiar-men liet sluimerend Vlaamsch volk optil-do tôt in die lioogten, van waaruit de torens hun heerlijk klokke.nlied, heinde en veirc, lâten neerdruppelen in het dank-haar liart der menschen. Vooral op die Vlaamsche muziekfees-ten, dio zangers en toelioorders met de-zelfde geestdrift bezielden, voelden' wij wat Vlaanderen worden. zou, nu het in het lient van zijn Vlaamsche meesters ala herboren werd, Den glans van dat licht hebben nu ook de Duitsche overweldigers verduisterd; dat leven waarvan een Hofmann von Fal-lersleben met vrome liefde de lente be-groette, houden de Duitsche soldateai thana ouder den liiel, terwijl zij het ,,Deutsch-land iibor ailes", het reine lied van dien-zelfden Duitachen dichter als een zang va>i hloed eu wraak uithrullem. «Ta, wij hadden in Be.lgie die scliaamte-looze overrom]>eling van ons groudgebied, ^elke do Duitsche diplomatie met wat geld v/ilde goedmaken; wij hadden dat ruw ge-veld, dat over België ging als eeu vuur-gloed, waarin zicli in bloedlet'bers de namen van steden als Aai-schot, Leuven en Dînant afteekeneu; maar wat ons vooral met wan-hoop ulaat, is dat loodzwaar drukken van cen bloedigen pletmoleu, waarop het woord ,,kultur" prijilct, terwijl die plet-molen de beschaviiig van een klein ouschuldig volk m haar beste kiemen versmacht. Die wanhoop is evenwel geen vertwij-felingTcen v.ij in Belgio een moedeloos uur "beleefdcil, en nieawen ijver zochten -\-oor den Vlaamschen strijd, dan grepen wij naar een oratorio van Peter Benoit; wij zongen hier en daar een bladzij de van zijn werk en die mtizlek klork dan schoon en op-b«\irend als een belofte>. Eeu Vlaming vmdt in de muziek van Peter Benoit uiet alleon de onverga nkel i j ko schoonlieid, die er werkelijk in besioten is; hij vindt daariu zijn eig/ji strijden en lijden, zijn treureu zijn jubeleii, want jong gebleven vol-Weu ziju als kinderen : huu zang is hnn ziel. Peter Benoit leerdc het Vlaamsche volk zingftn en hielp het dus ook zijn eigen ziel terugvindei Hoc i.troomden zij alleu, de Vlamingen, uit, steden en dorj>en, t elken s als een groote îimziekuitvoering van Vlaamsche toondich-t<-rg aangekcûdigd werd, te Antwerpen of te Brugeel, te Gent of te Meclielen. Zelfs kleine ^eden âjs Tliiencn, Leuven en Aalst-, kwa-ii,en met hun Benoit-uitvoeringeai aan de beurt. Er begon onder de Vlaamsche ge-nicentett als een wedijver te ontstaan ; de partituren der werken van P. Benoit waren %ccrtdurend op reis; overal in Vlaanderen k' aC^eîl vreugde, l>ewustzijn eu Wio lierinnert zlcli niet den bijval, die W ™ uit-voering van lirt oratorio „Do h-lulde ' in de fecsteaal van de Gentsclie IditeonstelUng te beurt vicl ; Twintiirdui. tem tevùoQtdsïs yrtzen opgeWmeu om'dien huldega.ug toa te juicheu, waariÎL Emanuel Hiel' eu Peter; Bencit den strijd van Vlaanderen voor vrijiieid en eigen lerven zoo aangrijpend v.erheerlijken. Toen lieit slot van het oratorio als een triomfzang weer-Iclonk, wareji he'o de duizcnden toeheorders die, in vervoeriog gebracht, op huu beurt strijdliedere«n zorgen, die helmden en dreunden vol durf eu levensblijheid. Ja, zooals Eiuanuel Hiel liet in liet oratorio ,,De Schelde" schreef, Vlaanderen gaf weer levensWijken ; het steeg uit zijn grai. Er waaide over het Vlaamsche land als een leiv: ewind : Hugo Verriest, al de onde strijders voelden ziclr midden dat ieugdig leven elken dag jonger worden ; onzs liooge-school, ojizo plaats onder de zon, ons aan-decl aan het werk der internationale be-schaving, w^lke aan elk volk den eisch op-legt al zijn onogelijkheden naar eigen wezeii en aauleg te ontvouwen — dat allea, die rechte.'i en die vreugde gingen wij bereiken, toen de oorlogstoorts in het gebouw der VlaamscJie herrijzenis gewcrpen werd, toen de Duitsche legers de klokken van onze torens deden luiden ter eere van hùnne zegepralen, terwijl een Vlaming zich slechts een klokke Eoeland voorstelh i kan, die den ,,triomf luidt" van het eigen vaderland.Maar -wij zullen onze torens, onze klokken, onze zang heroveren. Intusfichen is het een daad van sterkende broederliefde dat het taalverwante Neder-land den Vla-arnscheu "zang niet vergeten wil. Met vreugde en dankbaarheid wijzen wij naar de edele poging van onze Nederlaud-sche broeders, die Lier twee Vaderlandsche werkeu van P. Benoit ten gehoorc brengen. Naar wij vernemen, zal de vereeniging ,;J. S. Bach" te Aruhem cp 8 Maart in de nieuwe zaal van ,,Musis Sacrum" de Ivmderkautate ,,De Wereld in" en liet Volksoratorio ,,Vlaanderens Kunstroem" (Rubens-Kantate) uitvoeren. Dit mu-zielvfeest b.eeft plaats ten voordecle van het plaatselijk steunkomiteit te Arnliem en de Belgische slachtoffers van den oorlog. In deze dagen bekcant een dergelijke uit-voering eeu bijzouder roeren.de l>eteekenis; ook brengen wij een welgemeende hulde aan de jSTederlandsche vriendeu, die haar ontworpe i hebben. Niet-s is schconer en béantwoordt beter aan het stre-ven van alwie vrede en recht wil dan de ,,Kinderkantate", waarin de jeugd haar liefde voor spsl en bloemen, haar ,vastberaden trouw aan liet Vaderland en haar drang naar het vreedzame leven zdiigt... ,,Broederliefde alleen", hoe over-tAiigend schoon lilinken die woorden door zilveren kinderstemmen gezongen! Wij wenschen aan de Arnhemsclie Ver-eeniging veel bijval met haar uitvoering; misschien- ware het mogelijk dat zij de Ivantaten van Peter Benoit ook in andere Nederlandsche steden zou ten gelioore brengen. In elk geval lateu wij den 8en Maart niet vcorbijgaan zonder aan het mnziekfeest te denken, dat dien dag te Arnhern plaats-grijpt.Al wordt het wellicht aan' niet veel Vlamingen gegund de uitvoering bij te wonen, toch zuiieii talrijke Vereerders van Peter Ba.aoit aldaar in verbeelding zijn, en dit feest niet alleen beschouwen als een liulde aan de Vlaamsche Kunst gebraclit m c ar ook als een d?,ad ingegeven door de beste gevoelens, die twee kleine Volkeren in dagen van smart en beproeving kuunen vereenigen. Dr. J. HOOSTESTE Jr. Beigisch informatiebureau. Men meldt in de Hollandsche pers: Met het doel om aan de Nederlandsche pers officieele en officieuse berichten uit Belgische bron te doen toekomen, is alhier gesticht het ,,Belgiscli Int'ormatie Bureau". Dit bureau, staande onder de directie van Anthony Struys, is belast met het publicee-ren van de berichten komende van officieele Belgische zijde, en van de officieuse rap-porten, die gereg-ald zullen toegezouden worden uit de voornaamste centra van liet bezet-te gedeelte van het Beigisch grondge-bied.Naar aanleiding van het bovenstaande wordt ons van bevoegde zijde de volgende inlichting verstrekt: 3,Het bestaan van het Informatiebureau van den heer Struys veniamen ook wij pas door de nota in het ,,Vaderland". Wij zijn gemaohtigd, uitdrukkelijk te verklaren, dat de BeLgische autoriteiten op geenerlei wijze gemeld bureau steunen en dat het geenerlei officie^ ka-rakter idraagt.'1 Kleine Kroniek. Van de arme, niet op oorlog voorbereld* Bij gelegenheid van Stijn Streuvels' Oorîogs- Kuitur-Uebermenschen. dagboek. De Duitscliers zijn altijd groote liefheb- , vernemen van den teer L. J. Veen bers geweesfc van den legendarischen kant den bekenden uitgeyer van Stijn Streuvels' der dingen. Zij hebben balladen gedicht, die nu ook weer liet OoHorjscla;,- sprookjes verteld, romantische Iiefdesdroo^ hocï van ouzen grooten prozaschnjver uit- men gedroomd. Zij hebben daardoor den f®"- dat K"f niemand repht van over- zin voor .vaarheid verloren, en de „Dich- drukken uit dit boek heeft verleend De tung" is hun zoo ingegroeid, dat zij steeds aausc e eni - is , eemge a<l dat tôt _ lie t i 'L i nu toe net voorrecht heeft verkresren om aan het fantazeeren slaan en m t leegc , , , , -, , , û. j in j j i i i ©en broKetuk uit het nieuwe "werk van doorhollen met vooze woorden van bombait o, , , 1T , , .. , _ . . i , ••, n , t t btreuvel6 op te nemen. Het schnut dus dat en koortsnlende verbeeldins. -, , . n , « , ,•1 ,,u.^ v'* . i - i ■ ® \\t 7 -t -.j? de aankondigingr van het Gentsche blad ,,De Zoo sterk is huu zin voor ..Wahrheit v, , ■&««+»» / • n dat zij zelf aan lmn leugens gelooven en de Jlaam^he Poet (zie ons nnmmer van 2 wereld verbazen door hun verregaande bru- dezcr' Brref lut ^nt> keelema^l uit de luclit taliteit. En zonderling verschijnsel: hunne f- , gc<FePen" ,WlJ dit dolende verbeelding werkt in zulke mate, aaU te kon^gen daar weimge j i u- i , i °i , ce ^ i Vlamingen er op gesteld zullen zi n tôt de dat ZIJ zelf het s achtoffer worden van hun lnedew-e°rkers va/d« te verschijuen ,Vlaam- ficties en Wahrheit und Dichtung om en ^ Post„ te worden gerekend Dit zij ge- door elkaar gooien in een wanhopigen chaos. rrarrA nwt „ ^ j i e a j. xr , ° i , r> t ze&ci om on zen medewerker S. S. tegen aile Het was genoe^ dat hun Rex en Invpe- „ ® , i i • , ■ . i , ° , , ,D , , i ,'ii i. pangermamstiscne verdenkingen te vrii- rator nen trachtte wi s te maken, dat het ' An , -,7 - , rP -, ,, 1 t. -, i -t -, d , il !, waren, daar de ..Vossische Zeatune ge- Duitsche rijk met op oorlog bedaclit was, bruflt heeft 'aakt van in * bfad of daar begonnen al die nienschen te fan- ver6cheneu li;ttreksels uit het Oorlogsdak- tazeeren en te bazelen eu te schreeuwen m ht i t>\ _ •<. ,, -, n ,, r, . i-ii bock (,,Jjo Vliegende Maandag >, om uit t dolle en t ijle. Ze weenden en huilden i,of ; inj , ® i i • , , , • i • i i.- t i i Jiet vernaal van bteuvels enkele zinneties als kleine kinderties, die. och arme, gesla- i; „,ftll 1 ■ , , i , J, ' .J , ' o te Iicliten, weJke dienen moeten om te be- gen worden door den sterkeren broer. En v,;jzeu ^ onschl3]di de Duitschers zich Belg.e droeg de schuld van ailes. gedragen, hoe ordelijk hunne legers door Ze wisten net zoo goed als wie ook, dat Be, ;g ?ijn ^ hje valsch | bench_ Duitschland sinds jaren reeds zich uitrustte tenSkKnjien® alSde ^ de vo,ksverbeelding tôt een wereldknjg dat het zyne maatrege- ge roe,dc o'ngolukstijdingen welke in om- en nam allen en ailes te gelijk aan te val- f® zijn era|kt!, len en te overdonderen met liet ijzeren ge- ^ Je°MrB 2ullen 7X)nder ,lloeit6 iniien we d zij ner kanonnen. Maar het was genoeg dat de zeer Ustig.Verzonnen vertolking door dat hunne fantazie werd aangepord door de „Vossische Zeitung" aan Streuvels' een of andere romantische, larmoyante ge- stllk gegcven alléén een nieuwe aanslag op beurtems of daar gmg het sçl aan den de wa^rheid is. Nooit ^ b€fi in streuvels' gang. Ailes wat zij vroeger zelf gezegd of t opg6komen die beteekenis te hechten geschreven hadden, vergaten zij, voor dat „ zijn6 b65cI1rijvin)r van de aankomst der eene: hun komediespel. En ledereen sclioo< uuiu>c„ers ziju dorpje. Dien d(>ortocilt, zijnpakaancnzette z.jnmaskeropenspeel- ll6eft Stre„vels geSchreven met zijn gewo- de zijn roi. En zoo dacliten ze de wereld te descriptieven zin, met heel zijn subjec- verbazen en tôt tranen toe te roeren. Maar, tief - voel voor de Heul.rijke, geterenrijke als âltijd, zwaar op de hand, log en met werkelijkhe;d J1€elemaal zonder .pro" dikke bierbuiken, vermochten zij mets an- r)uit3cll te voelen, zooals nu wel doorren. ders dan de mensehheid tôt ergenns te bren- ke]e Duitschers wordt beweerd .. gen om zoo groote naïeve, kinderachtige leu- Dit is geell pieidooi Voor Streuvels' Bel- O0"3' , , r ,. gisch-gezindheid (het zou belachelijk en Er gaat geen dag voorbij, of een van die overbodig zijn van onzcll kant die ontre. narren wordt uit het komediespel geworpen, wenschte verdediging op ons te nemen) en na hem het sminksel van het gelaat ge- raaai. enkelijk eene korte terechtwijzing wreven te hebben, wordt hij eventjes door voor de onwiHjgen de verblinden en de ernstige menschen ter rechtvaardiging ge- twistetokers. daagd, met 't rampzalig gevolg dat hij nooit verschijnt en nimmer te antwoorden ver- kiest. En terecht! Het Hoeden-govaar, Laatstelijk Jiog -werd de kwestie der _ - • ™ railswijdte ter sprake gebracht. Men weet , -"-y ,,Berlmer Tageblatt' koudigt aan dat er een verschil van 89 mm. bestaat tus- aa<' ^ krijgsoverheden te Brussel al de be- schen de spoorwegbreedte der Duitsche eu staande dameshoeden hebben aangeslagen, Russische lijnen. Dit is voorzeker een ern- we^e een militairen vorm hadden, laatete stige hinderpaal bij een. mogelijken inval ,création ^ onzer Brusselsche modisten der Pruisen in Rusland. Het moderne troe- , A\e bekennen dat het gevasr van deze penvervoer vereischt een snelle verplaatsing oe^en J??? AV.af' -, e denken^ onwillekeu- en het is niet doenlijk allc« te voet af te leg- "S aan Metternich den Oostenrijkschen kan- gen. Daarom ook bleef dat verschil in relier dien Edmond Rostand ons m zijn breedte een niet te onderschatten bezwaar. Atglon, bang-droomende en angstig-rede- Maar, geen nood! Het arme Duitschland, «eorende voor Napoléon b hoed heeft ge- dat volstrekt niet op oorlog bedaclit was, toond; Zou den Duitscbers de bangheid om had toch maar zij né voorzorgen genomen. ^ hart slaan wanneer ze de handen van de Het verkoos toch maar liefst niet te vallen Belgische vrouwen nu ook al zien werken als slaclitoffer van het roofzuchtige België aan fukken, al is t aan eenyoudige mode- en onder het bestuur van den Yredeska&r P^kwerkjes, die hun de heihge schnk verhoogt men dan jaarlijks de krijgsbegroo- ^°°r Belglsclie helden van Luik en aan ting! Want, je kunt toeh nooit wltenfhé? den. Yser terug m den geest roept Een Van je vrinden moet je 't hebben ! T* m3n ledltf En zoo blijkt het dat de Duitsche leger- 1,et beeld van .?«" verbittering, het beeld overheid reeds lang klaar was met vervan- van zlJn vertwïjfelmg gnjnzen... giugsdeelen voor liare spoorwagens! Komt men nu aan de Russische grens, dan wor Historisclie horinneringen. den de wagens vlug opgetild, de assen ver- wrijderd, op een zijspoor gereden, en ver- Onlangs heeft Koning Lodewijk van vangt men ze door een paar assen van groo- Beieren (III) bij een bezoek aan zijn, aan ter lengte, passende op de Russische rail- het Westfront strijdeude Beiersche korp- lïiaat! En dan maar weer vooruit-, met vol- sen, eenigen tijd verwijld in Luik. len stoom, recht op Petrograd aan, om Dit bezoek aan de Belgische stad, nu door den Tsaar de beschaving van de nieuwe toe- de Duitschers, wellicht zelfs gedeeltelijk komst te brengen ! door Beiersche regimenten bezet, brengt wrel pijnlijk in herinnering welk verband er vroeger bestaan heeft tusschen Luikenaars Stroo als ooriogsvcedsef. en Bëieren. Het was toch een voorvader van dezen Koning van Beieren, die eens als Volgens de Duitsche bladen zou Professor landsheer over het land van Luik stond. Bridenthal van de Berlijnsche Universiteit Zes Wittelbacliers hebben tuschen 1390 een nieuw voedingsmiddel ontdekt hebben, en 1763 in Luik de waardigheid van Voret- met stroo saamgesteld. Na de vele inlich- bisschop bekleed en den stoel van den heili- tingen die we over den aardappelkweek en gen Lambertus bezet. De tweede van hen, over het KK-brood onzen lezers opgedischt bisschop Ernst (1581—1612), was een hebben, zullen ze met genoegen ook dit broeder van kertog Willem V van Beieren ; rieuws vernemen. Binnen kort zullen dus daarenboven droeg hij nog do waardigheid de ,,Hoch Kultur"-menschen hunne lionge- van bisschop van Freising, Hildesheim, rige magen met dieren-voedsel mogen vullen. Munster, terwijl hij ook aarts-bisschop van Verre van ons. die voor zulke stoïcistische Keulen was. vernedering niet an ders dan eerbied gevoe- Deze Ernst van Beieren stichtte te Luik len, allen spot! We willen heelemaal niet het zoogeuaamde ,,Beiersche hospitaal", de meening deelen van de neutralen, die dat sedert lang verdwenen is, en door beweren dat reeds in zoovele opzichten er nieuwe gebouwen vervangen. Maar in den banden van overeenkomst tusschen het Prui- volksmond is bij de Luiksche burgerij nog sisch menschenrijk en het dierenrijk beston- de uitdrukking bewaard gebleven: ,,Aller à don en daaruit willen afleiden, dat het uit- Bavière", — waarmede bedoeld wordt, naar hongeringsgevaar voor Duitschland niet zoo het ziekenhuis gaan. dringend is dan wij, vijanden vau het groote Maar sindsdien is veel veranderd. Bin- keizerrijk, misschien te lichtzinnig zouden nen tienmaal honderd jaar zal in België meenen.... Het zal een heugelijke dag zijn, de haat tegen de Duitsche Barbaren, die de dag waarop het cerste stroo-gerecht op moordende en brandende en plunderende de tafels van de restaurants aan de ,,Sieges- door het land zijn getogen, nog levendig aliee" zal opgebracht worden^^ «ijn/ » Onder Ons. IV. Talrijk zijn zij die de hooge practische wàarde niet beseffen van Uileuspiegel's zedespreuk : ,,Na regen komt zonneschijn," en nochtans is zij het uitstekendste genees-middel tegen aile moedeloosheid. In een van haar ,,Noorweegschc Brieven,''■ vertelt ons Mej. I. Kooistra, ,,sohrijft mevrouw Isaachsen over een vriendelijken grijsaard, die zoo blijmoedig kon zeggen : Ik wil immer aan de zonnezijde wouen."- A an de zonnezijde woiicii/ Maar daartoe dient men het te willen. Er is nu een merkelijk verschil tusschen verlangen en -willen. Met het lijdzame .,verlangen" kan men er niet toe geraken; het krachtige, werkzame ,,willen" is er toe noodig. Want gemakkelijk is het juist niet, ten ware men er ingeslaagd is dit zoeken van de zonnezijde tôt grondslag zijner levensaanschouwing te maken. Daarom ook is het zoo noodzakelijk de kindereu van in hun prille jeugd liet goede voorbeeld voor te houden, en zich, voornamelijk in hun bij zijn, te onthouden van zwarighedeii te zoeken waar er geene ziju. ,,Chercher midi à quatorze heures", zooals de Franscliman zich kernachtig nit-drukt, is een veel verspreid, bijna alge-meen euvel vau hen wier leven gewoonlijk op rolletjes loopt. Zij aanzien het leven als verplichtend mooi, en vergeten dat de Psalmist "vvel degelijk wist wat hij zegde toen hij de aarde als een ,,tranendal" be-stempelde. Feitelijk levert het leven ons meer verdriet dan genoegen, en wie daar niet vast van overtuigd is en er zijne be-schouwingen en handelingen niet naar weet te schikken, loopt gevaar héél dikwijls met het hoofd in den grond te loopen. Er is voorwaar al tegenspoed genoeg in elken levensloop, zonder dat het noodie zij .er nog bij te zoeken, of den te dragen last te ver-meerderen en te bezwaren. De erkenning dat de scliaal van verdriet en tegenspoed den doorslag geeft in het leven, mag ons echter niet tôt pessimisme, tôt zwartgalligheid verleiden, lioewel dat ook wel eens de ,,mode" is, maar eene mode die door de gezondheidsleer van lichaam en ziel heftig moet bestreden worden. En het voornaamste middel daartoe is de stellige bevestiging dat, evenals ,,God naast elke ramp wist een heil te stichte-n", ook in elke smart, in elk veârlies, in elken grooteren of kleineren tegenslag. een roos-kleurig, een optimistiscke element kan te voorschijn gebracht worden. Wat er ook in de wereld gebeure, welke ramp ook over onze hoofden nederdaalt, toch is er immer en altijd troost en opbeu-ring te vinden in de optimistische levens-bescliouwing, in het opzoeken en het vinden van de zonnezijde dier gebeurtenis, dier ramp. Wel zal het in menige gevallen slechts een héél, héél klein straaltje zonneschijn zijn dat tôt ons doordringt, doch den gevangene in den duisteren werker, en dien in de sombere gemoedsstemming, .is elke klaarte, hoe klein zij door de onweerswol-ken dringt, verdwijnen de schaduwen van verdriet en ellende, niet omdat ze waarlijk verdwijnen, maar omdat. men ze uit het oog verliest, aangetrokken als men is door de klaarte, door de zonnezijde. De toestanden blijven dezelfde, maar de zwaarte, de drukkende last neemt af. En daar er aan de toestanden niets ce ver-anderen is — waut van het oogenblik dat er wèl aan te veranderen is, is ons de pliclit klaar en duidelijk voor geschreven, en wordt de lijdzaamheid eene lafheid —, is er door de beschouwing van de zonnezijde redding gebracht aan het eeliige dat in onze macht is: aan den verder'felijken invloed die er van uitgaat. _ ... ^îu weet ik wel, en ieder optimist, îeder mooikijker, heeft dit in ziju eigen leven meermalen kunnen vaststellen, dat het in sommige omstandigheden zeer moeilijk is de vereischte gemoedsstemming te veroveren om de toestandeu aan de zonnezijde te kun-ner„ beschouwen. Ik denk hier uamelijk op het cngelukkig en deerniswekkend lot van onze armste medeburgers, di^ than.3 van ailes beroofd ziju er verplicht zijn zich tôt de openbare liefdadigheid te wenden. Hun toestand, vooral wanneer 't eei'gevoel hun den blos der schaamta op het voorhoofd drijft, is zeker wel djep te betreuren; en toch, mogen zij zich niet gelukkig achten, dat over dé grenzen licen de menscheu elkaar als broeders aanzien, en dat ieder weldenkend mensch het zich ten pliclit rekent de armsten iu de mate van zijn vermogen bij te staan? Zeker begrijp en waardeer ik den sohaamteblos van hem die de liefdadigheid ontvangt, maar ook hij die liefdadigheid pleegt, Avauneer hij het hart op de rechte plaats draagt, voelt zicli 111 zekere mate beschaamd bij het vergelijken van zijn eigen, betereu, toestand, met dien van zijn ongelukkigeren broeder. Men zal mij opwerpen dat zulke beschou-wingen afhangen van het karakter der be-trokken personen. Heel juist, maar het karakter is nu eenmaal niet onveranderbaar ; , het leven en de ondervinding kunnen het i wijzijjen en aanj>ass^u aan de bestaaude tijdelijke of voortdurende omstandigheden. En indien dat waarlijk zoo is — wie zou het durven of kunnen bestrijden? dan is het ook ons aller plicht voortdurend het °°g gevestigd te houden op den zonnekant» y an 't leven, dien op te speuren waar hij in de eombere omgeving schijnt op te gaan, hem klaar en helder te doen uitkomen. En de moeite die men er de eerste malen zal aan besteed hebben, zal langzamerhand afnemen en in geenen deele kunnen opwegen tegen de gerustheid van gemoed, de tevre-denheid met zijn lot-, die men er door erlangt, tegen de weldadige indrukken die ervan zullen uitgaan en zich vasthechten in het gemoed onzer kinderen. EDWARD PEETERS. Oorlogsepisoden. II. Van Gods tempelwoonste en een Koning. Een Ivoning naakt... Hij nadert met zijn. wilde stoeten in het dreunend salvogeweld van moordende kanonnen. En waar hij komt is ailes stil en leeg. Gevluclit voor zijn heir van lustzwoele sol-daten, zijn de vrouwen, de zachte liefde-vollen met hun rijke ^eugdes van levens-geuot. Eenzaam dwaalt een moede man, en weet niet wraar te schuilen zijn koorts-bevend lichaam bij 't naderende visioen van oogstenden dood. ^ Als een smeekend handgebaar omhoog, rijst de kathedraal ten hemel en torst heur zware wee van lijden, met de htor.ime klaclit der geluidlooze klokken. Geen çrgel- klanken daveren op, iu plechtige wiiding, als mystieke Godsengelen, zich scharend iu de goudbeschenen rijen... Geen priester, in 't onbevlekte gewaad van witte reinheid, schept het Wonder van 't Vleeschgeworden Woord in 't langzame heffen der gouden remonstrants... De stilte weegt en drukt; de 6tilte schreit iu de leege donkere hoeken, waar eenzaam schuilt eeu bloedend Christus-lijk...De Koning komt... De machtige koning van het groote voîk, dat trapte op den broeder, in hoonend spotten met eigen trouwste woord. •Hij wil, en zijn vijandelijk willen is wet voor de overwonneneit. Zij moeten gehoor-zamen, of dragen de felle smart van onge-rechtigde straf. De Koning van Beieren komt, en is te Namen. Iiij eiscbt toegang tôt het Gods-huis en wil de wonderen vau 't geestelijke leven aanschouwen. Hij denkt er niet aan on waar dig te zijn het Huis van iiet Lam te betreden, en vreest de dreigeude stilte niet, die weent, en snikt, en niet den een-zaam-droeven Cliristus, met Zijn zachte oogen van beschuldigend ver wij t. Hij is de sterkste en de machtigste door 't geweld van zijn kanonnen, en Jezus, de arme, kan niet verhinderen ?s Konings moordende daad door het misterie Ziiner gelctuiste liefde... Maar gesloten zijn de zware poorten en lateu den indringer geen toegang. Zij vreezen geen menschen, want zij sluiteii het goddelijke Hart. Zij wachteii tet hij den brand zal doen oplaaien of rammeien hun eikenhouten hardheid. Zij weigeren te ontsluiten hun geheim van al-vergevende Liefde voor zooveel snoodheid en ontrouw... Hun lierder vertrok en liet de sleutels achter in handen van den eenvoudigen koster. Gebiedend komen Je Konings vol-gelingen en eischen ze op, met 't enkele gebaar van lien die ailes te zeggeu hebben door huu ruw, heidensch optreden. Hij weigert, de simpele, in 't manmoedige besef van zijn Godgewijden plicht. Zij zullen niet storen de kalme rust der zwijgende heiligen en niet doen weergalmen de bid-dende ruimte door hun sabelrinkelend stap-pen...De koning aarzelt en wijfelt1. In zijn hart schrikt de bange angst voor 't eeuwige Misterie. Hij vreest het goddelooze optreden van brandsticlitende soldaten en eischt niet verder. Hij durft God niet aan met ont-wijdende daad van verkrachthig, zelfs niet na zijn onmenschelijk optreden iu '"t land der Belgische onscliuldigen... En sluipt de kerk binnen laugs een kleine zijdeur, als een ziel in wroegingsnood... Zie onze telegrammen en laatstelegerberichten op de derde bladzijcfe.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

Er is geen OCR tekst voor deze krant.
Dit item is een uitgave in de reeks De Vlaamsche stem: algemeen Belgisch dagblad behorende tot de categorie Oorlogspers. Uitgegeven in Amsterdam van 1900 tot 1916.

Bekijk alle items in deze reeks >>

Toevoegen aan collectie