De vlam: socialistisch weekblad

112 0
13 oktober 1918
close

Waarom wilt u dit item rapporteren?

Opmerkingen

Verzenden
s.n. 1918, 13 Oktober. De vlam: socialistisch weekblad. Geraadpleegd op 22 september 2019, op https://nieuwsvandegrooteoorlog.hetarchief.be/nl/pid/db7vm43s08/
Toon tekst

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

Abonnementsprijs : 3 maand. . Fr. 1.50 6 maand.... 2.50 Bestelhuis : G. FLIES Zavelstraat, 7, BRUSSEL DE VLAM SOOIAAL-DEMOKRATISCH W EEEBLAD Beheer en Redaktie : 120, E. Bockstaellaan LAKEN Aankondiginoen worden aangenomen ; M. E. BIDEZ 75, Anspachlaan, 75 li R U S iy'E L (Beursj Demokratische Jubel Het tôt heden toe nog zoo aristokratisch m-getrichtj Duitschland, met Bruisen aan het ijoofd, îs op den vooravond van een alierge-wichtigste hervormmg van zijn kiesrecht. Ons bioederorgaan « Vorwàrts », het voornaamste sociaal-demokratisch dagblad, onder de vole groote partij-organen in Duitschlanû, kon reeds vôôr enkele dagen uitroepen : « Wij (.ekomen zuiver algemeen enkelvoudig stemrecht ! » 't Was toeai nog maar cen lioop. ihans is het zekerheid. Uit den senoot van een bevolkmg van ruim 70 millioen menschen, zal thans ©en kiezers-korps rijzen, in welks schoot geen spraak meer kan zijn van voorrechten. Rjjk en arm, aristo-kraat en proletaar zullen thans nog ent>.el gelnjk voor de stembus staan en hun vermogea aidaai 7al voor elk een geLijke kracht weze'n, waaruit zal uitspraak worden gedaan over om 't even welke gelegenheid of politieke hervormmg in den Staat. De ontworpen kervorming zal misschien met tegenzin door de bevoorrechte klassen worden toegestaan. Dit îs allerminst de vraag. Hoofdzaak is het wel, dat niet enkel de demo-kra:tische partijen in Duitschland ze alleen door geweldig strijden van lange jaren hebben beko-men. De bezittende machtige kiezers van vroeger, om wilâe van 's lands vrede en betere inrichting, ook om de noodzakelijkheda tôt zuu iwer moderne msteâlangen te komen, hebben moeten toegeven aan de luide eischen van de Tni'llioenen, die op het slagveld schouder aan schoudier, zonder gewicht van graad of stand, Duitschland in de loopgraven hebben recht ge-houden. De gesneuvelden, de martelargn van den voUcerenkrij«-,~i>.veriitjeii- an. tifrrtergPSKklK-ten, zijn verbroederd onder het llikkeren der wa-pens, onder den donder en den Diiksem van het kanonnengoweld. In een zee van bloed "is DuAtschlands proletariaat vrij gekomen. De ofEers zullen Lange jaren nog worden be-treurd. De geschiedenisboeken der toekomst zullen hun heldendaden opschnjven. Zoo ze nog één stond weer konden opstaan uit hun graven, zouden ze jubelen over de nevochten vrijheici. Ze zouden immers weten daê de groote broeder-•schap in den lande haa.r opperste pogen zege-vierend hôeit tôt ean opperste overwmnmg ge-maakt en hun bloed niet nuttevoos de loopgra-ven heeft gedrenkt. Zoo ver geraakt het proletariaat m al de jeorganiseerde landen. Na ontzettende ins-pan-aing aan den arbeid waardoor de gansche rnenschheid wordt gezegend, arbesd die na den oorlog meer dan ooit vroeger de beschavmg en de volkerenverbroedering zal ten goede komen, staat nu ook het Duitsch voik ontvoogd en met onverstoorde macht in de rangen, die gaande-weg, over de wereld lieCn, het proletariaat op-voeren naar inrichting en oestuur der Staten. Vjsrbazend lijkt ous heden meer uan ooit de almacht van de scharen, die in al de bloeiende moderne landen opgaan naar het gezag. We oiddeien van voldoemng en fierheid', nu <at wij meer dan ook vcoelen, dat zij met ons en wij met hen vere&nd zcl'len arbeiden. Die m-spanning zal wezen een reusachtig zegenend ge-weld om naar de gelijkheid te gaan, door de kracht des lichaams, die des geestes, die der zedelijkheid. Arbeid, genot en rust zullen meer gelijkelijk worden verdeeld en voor elkéen een ïecht en een zegen, nergens moér een voor-cecht wezen. Ziet nu! De Duitsche ontvoogdmg lijkt nog een droom. Gelljk recht is enkel in wordmg, doch gansch de demokratisclie rnenschheid, ook de vijanden van Duitschland, die nog met ge-trokken zwaard tegenover hem staan, moeten gerustheid voelen en mogen hopen op een wel-dadige toekomst. îïoort nu ! Millioenen op den akker, m de werkhuizen en in de fabneken, in de mijnen van elk slag, zoowel als op het gebied der <vetenschap, zullen thans machtiger en vooral vrijer en zelfstandiger dan ooit het oog op de toekomst vestigen. Een tôt heden maatlooze en verproste menschenkracht zal gemeten, gewo-gen en bereddeird worden, zal volkomen kun-nen groeien en gedijen. Niet enkel meer de li-chaamskracht, die gelijk staat met die der bees-teo, zal een faktor wezen tôt inspanning en vollçerenontwikkeling, doch vooral het vermo-gen der hersens en de fijnheid van tallooze slapende of ondadig gekrenkte zielen zal tôt jitwerking komen. IVVie toch zou ooit hebben kunnen droomen dat liet aristokratisch deel van eon grooten Staat als Duitschland, de stamhuizen der land-jonkers, de hoogste adel, de machtige ansto-kratie der banken, der nijverheid, der weten-schaj, êensdaags zou moeten erKeoinen dat in de tallooze sclïare.n der onderjukten, der loon-slayen, vuil en grot, een bewuste drang op-waarts zou ontstaan ? Dit juist op het tijustip, waarop al die ellendehngen in den oorlog mets meer zijn dan ongeweten eènlingen in cie rangen en vendels, mets meer dan wiliooze aan-gevoerden en blmd vechtenden ? Doch zij hebben hun macht, hun gewicht en hun onontbeerlijklieid thans volkomen begre-pen. De Staat valt zonder hen. De Staat njst ©n wordt -grooter met hen. Dit weten ze nu. Over de graven der gesneuvelde broeders heen, nog immer kampen zij. Nochtans, met den dag meei voelen ze beter, dat al de vijanden, zoo-als ze nog tegenover elkaar staan, broeders zijn in dezelfde rnenschheid, ew genjke verzuch-tiagen voelen. Elken dag meer wordt voor lieu langer vechten grooler misdaad. Ze wiilen nj-zen uit het puin van de weireldverwoesiing. Doch om te rijzen moet er vrede zijn en moet er macht zijn bij dezen die rijzen willen ! Dié vrede zal komen. Die macht is er. tLf-a gewejd zal thans uit de hersens van o-ntelbaren komen .naarmate de volkomen gelijkheid zal worden verwezeoilijkt. \yant nu is iets grootsch gebeurd. Zij die vroeger regeerden, meer door hun fortuin dan door hun titels, willen afstand doen van hun vorstelijkheid, vrezen dat hun gezag tôt schade zal werken, hebben het vortrooiwen in zich zeilf verloren en in Duitschland de nooit gewenschte volksklasse opg'eroepen. Zoo zijn de voorzichtigen uit het centrum op den troon geroenen. magr ook en voovnameliik. — <x ■ heeft het ooit gedroomd? — de socialisten ir-de regeering getreden, zij die door den grooten Bismarck ten verderve waren o'Pgeschreven. Hoevê&l tôt onmondigheid gedoemden en kc-voogden zullen niet thans hun zoeken, denken en overwegen den Staat gaan aanbieden, om het volk alzijdig njker en beter te maken r Iloeveel ongeweten jeugd zal thans de De-schaving niet ten goede komen ? Hoeveel oud-heàtj en versàetenheid zal niet worden afge-dankt? Wat een ont2ettende schat van oor-spronkelijkheid zal thans mot uitgaan van hen, die zich in driftige verzuchting jaren lang be-kwaam hebben gevoeld om te regeeren over dezen, die tôt heden over lien zijn meester ge-weest en gedurig greffelden op oudhe.u, ook dan wanneer die oudheid reeds dor was en de gezgndheid des volks droop van overvloedig levenssap? Een vreugde zal het wezen. vrede zal het worden! Steven BOERSEN. "DE V LÂM ,, streoft er naar ni^t enl<3l een gewoon strijdbia'j te zijn, maar zij wii worden : EEN VOLLEOJG on ALZMDIG WEEKBLAO, Daarom bi'engt ze, naast artikels over birs^ neniandsche en buitenlandscfie politiek, oo!i nog : Bijciragen over het theorstiseh socialisme; Fijno wsrtellingen efl aktueeic neveilen; Bijdïagen ovor geneeskundo, v.stenschap luinst, l&ndbouw, huishoutiing ; Kiekjss ; Modepraatjes. Wie eenmaal een numrner van OE VLAM in de hantien hééft gehad, lioopt foaar daarna eike week ot abonneort zich. Daarom vragen wij p.an onze lezers van ons adressai te oezor-gen van personen, die ons ô!ad zou interessee-ren ; wij zullen hen kosteloes proefnumnters laten geworden. HET BEHEER. De Ware Vijand. De vijanden van het aktivistne L bben steed; laten geiden dat wij door ons optreden de onat hankelijkheid van het land bedreigden. Th'an: valt dit argument voor goed weg. Wie nog voo' den dag zou komen met het spook van d< annexatie door Duitschland om ons te bevech ten, zou bij niemand gehoor vinden. Een Duitsch gevaar bestaat er voor lielgH niet moe», of liever heeft sreen oogenbbk be staan. En het is juist omdat wij, gematigde aktivisten ,steèds overtuigd zijn geweest dat Duitschland ons niet kon bedreigen, dat wij het met ons geweten hebben kunnen overeen-brengen, aan aktivisme te doen. Zoo heb ik, meer dan twee jaar geleden, in den ioop van èt>n gesprek dat ik haa, als voor-zitter van de Brusselsche Groemngerwacht, met een hooggepliaats Belgiscli financier, die mij trachtte er van te overtuigen, cat ik onvadex-landsch we^rk verrichtte, aoor onaer L)uitsche bezetting te îjveren voot de vervlaamsching van de tramdiensten, het volgende verklaard : « Niemand kan in ernst beweren dat ik na-deel berokken aan mijn land door alaus te han-delen. Of heeft het Belgisch léger daardoor een geweer minder, het Uuitsche een meer^ Gij zegt : De Duitscher is de vijand. Daarop antwoord ik : De Duitscher is enke» onze •>-delijke vijand, en die zal, eens de oorlog ge-slagen, het land verlaten. Maar dt> franskiljon is onze vijand sedert 1830 en, na cen oorlog, zullen wij, zoowel als vroeger, met hem opge-schfceipt blijven. Deze wil g-oruik n.aken van den tegenwoordigen toestand om ons voor goed klein te krijgen. Wij weren ons en willen van onzen kant den toestand gebruiken om ons vrij te maken. Wie kan ons dat ten kwade duiden ? n Toen zag mijn zegsman m dat t. aan mij toch geen zalf te strijken was, en liet mij gaan. De jongste gebeurtemssen nemen den laat- sten twijfel weg : Belg'ië's onafhankelijkheid en integriteit is buiten gevaar. Het Duitsclie gevaar bestaat niet. Het is dan ook te ver- wachten dat onze passieve strijdgenooten eer- lang uit hun schelp zullen komen, nu dat hun goede bedoelingen en hun lust om op te treden niet meer afstuiten op de vrees, c.at Duitscli- -Land—lic1" t.mlvrri'>g'st*al- ni'.sbruikc1 ( ta Ivet ianû onder zijn macht te liouden. * ★ :k Naarmate echter m Duitschland het annexio-nisme aan invioed verloor t— thans bestaat het eigenlijk niet meer — iverd het impérialisme in' de Ententelanden met den dag sterker. Ook de Belgische annexionisten, die =edcit enke'en tijd hun vlag op zak hadden gestoken, begm-nen wéer stouter te spreken. net spreckt van-zelf, dat hun inlijvdngs'.ust gepaard gaat met* een zinnelooze doorvechterspolitiek. « Als wij zeggen dat de vrede do<,r de geas-socieeiden te Berlijn moet geteekend worden, willen wij beduiden dat et anders geen duur-zame vrede zal wezen. » « Door den oorlog tôt het einde te willen, streven wij naar éen langdungen vrede. » « Men onthoude wat wij hier neersclirijven : De dag zal Komen dat Duitschland zal voor-stellen Elzas-Lotharingen af te staan. Zelfs zal het verdere oflers aannemen en er gt ^n bezwaar in vinden, dat België's grenzen worden uitge-breid, als wij voLhouden. » Aldus Léonce Du Castillon in liet « Belgisch Dag'blad ». « Hoe kunt gij belang hechten aan de woor-den van zulk een onverantwoordehjk persoon ? » zal menig' lezer ons vvellicht laten opmerken. Dit zou hec! juist zijn, ware het niet dat Léonce nooit neerschrijft wat hij meent, — 6en eigen me&mng heeft hij eigenlijk met, — maar enkel de cprôôktrompet is van een vrij s-erive groep Belgische impenalisten, die vooralsnog achter de schermen wenschen te bhiven. Het is Léonce die schrijft, maar het zijn anderen die dikteeren. Daarom is het dat wij blijven belang stellen in het proza van het droevig heerschap. « Wanneer in Duitschland socialistische mi-nisters aan het bewmd zullen zijn, — gaat het voort, — zullen wij Belg-ische, Fransche en Italiaansche stemmen hooren, die ons zullen toeroepen : Niet verder ! De wapenen neer ! Hebt vertrouwen in de nieuwe bewindslieden van Duitschland ! Als wij echter i r die stemmen luisteren, zijn wij verloren en Du. chlands toekomst zal verzekerd zijn. » c En die toekomst beteekent de verslavmg der gansche wereld aan een volk dat mets ge-leerden ook niets vergeten neeft. » « Een duurzame vrede beteekent volhouden tôt Duitschland gansch plat geslagen is en ver-deeid als ten tijde van Napoléon. » Hebt gij goed gelezen ? 't Is om het met te gelooven ! Duizenden en ciuizenden Vlamin-gen (80 ten honderd) en Walen $0 ten hon-derd) z jn gesneuveld, andere duizenden zullen verminkt terugkomen. Honderden Belgische dorpen en steden zijn verwoest, on, volk gaat ten onder ten gevolge van vaer jaar ontbenngan en-ellende. Men lieeft ons gezegd dat wij moes-ten volhouden, wilden wij België weer vrij en onafhankelijk terug hebben. Nu verklaart Duitschland zich bereid België te herstellen en het volk jubelde reeds omdat het jiu emdelijk onze IJzerjongens spoedig meende terug te zien en van de oorlogsellende hoopte verlos. te zijn, En z:e, onze patriotards willen nog geen vrede. Zij vinden dat het nog gen tijdje niag duren. Zooals het nu gaat, varen zij er toch zoo slecht niet bij ! « België vnj zooals vroegsi : <-<aar hebben wij niets aan, — roepen zij u-c. \\ ij willen een stuk van Holland en een stuk van Duitschland! Ons vaderland moet grooter zijn ! Wel-is-waar is dit met te bereiken zonder een voortzettmg van den oorlog, en zal het noodig zijn den Duitscher met geweld uit hel land te verjagen, zoodat er in JielgiC gee» steéin meer zal op den anderen >--..en. uoe» dat doet er niets toe. Wij, jcmrnaiisten, die onzt. kostbare huid buiten schot houden, omdat wi> voor 's lands welvaart onmisbaar zijn, hebben het zoo gcschikt. De soldaten, die na vier jaar het leven :n het loopgravenslijk wei gewoon moeten zijn, zullen de eer hebben zich. te laten mitraljeeren voor de verwezenlijkimg van onze grootsche denkbeelden... » Sociaal-demokraten, wij vragen het u m ge. moede, wie zijn nu de vijanden van ons volki1 De aktivisten gaven u een hoogeschool en de bestuurlijke scheidmg. Welke schade hebben , ze het land daarmede berokkend? HebDen ze het Vlaamsche volk daarmede veeieer geen groote diensten bewezen ? Hebben zij met steeds geijverd voor een spoedigen en eerlijken vrede > De patriotards daarentegen heb!:en wcl-is-waar den Duitscher met hun mond bevoclitcn, maar verder gmgen zij niet. Voor ons land iiebkcn zij tôt hier toe 'niets gedàan. Lu nu span. nen zij zich in om den zoo vurig verlang'de vrede nog eén jaar of twéé te doen uitstellen. op gevaar af van België een groot kerkhof te maken. Sociaal-demokraten, denkt er eens goed over na : Wie is de ware vijand in uw midden ? Dfc aktivist of de patriotard? T. Lses vandaag in DE VLAM, de prachtige novel : OPGANG. Bij de Belgische annexionisten. Het is algemeen geweten, dat er in den schoot der Belgische kolonie in Nederland een grocpje annexionisten thuis hoort, dat vooral het oog heeft op de annexatie der zuidelijke provmcièn van Nederland door België. Sinds den laatsten tijd laat dit g-roepje van zich niet veel meer hooren, ..lhoewel wij weten, dat het nog bestaat en nog even sterk aan zijn politiek houdt als vroeger. Daartegenover staat, dat door de Belgische ooripgspers in Nederland, de spreèktrompet van dit groepje annexionisten, een stelselmatige veldtocht wordt gevoerd ten voordeele van de onafhankelijkheidspolitiek van Friesland, e®n noorder-provincie van Nederland. Zooals men ziet, is de konsekwentie bij onze annexionistische pers verre zoek. Eenerzijds is zij te velde getrokke.n tegen de Vlaamsche aKti. visten omdat deze beroep hadden gedaan op den steun van Duitschland, dus een vreemd<. mogendheid ; anderszijds drijft zij ck onbe-schaamdhe'd zoo ver, terwijl Nederland haar de gas{vrijheid toezegt, zich openlijk te bemoeien met de binnenlandsche politieke aangedegenhe-den van Nederland. Welke is de drijfveer van dit gedoer Zij kan niets anders zijn, dan dat onze annexionisten aansturen op de verbrokkeling vap Nederand, om ter geschikter ure des te gemak-ke'ijker hun annexionistisch program — ^uid-Nederland aan België — ten u-tvoer te brengen. Wij hebben dit misselijk gedoe reeds smds lang doorzien. Hoeft het gezegd, dnt van deze geweldspolitiek er niets zal in huis komen ? i at verzekeien wij den Nederlanders, maar tevens ook onze annexionisten. Moest het ooit zoovei komen, dan zal het Belgische volk ^con oorlog rneer voeren tegen zijn vijand « van buitea », maar tegen zijn vijand « van binnen » : onzi annexionisten. (« Belgische Socialist, ») EER8TE JAARCANC. Nr. 32. PRIJS ! CENTSEM. Z0N0AO, 13 0KT0BER 1916.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

Er is geen OCR tekst voor deze krant.
Dit item is een uitgave in de reeks De vlam: socialistisch weekblad behorende tot de categorie Oorlogspers. Uitgegeven in Brussel van 1918 tot onbepaald.

Bekijk alle items in deze reeks >>

Toevoegen aan collectie

Locatie

Periodes