Onze taal: weekbladje voor de Vlaamschsprekende krijgsgevangenen

629 0
16 december 1916
close

Waarom wilt u dit item rapporteren?

Opmerkingen

Verzenden
s.n. 1916, 16 December. Onze taal: weekbladje voor de Vlaamschsprekende krijgsgevangenen. Geraadpleegd op 13 juli 2020, op https://nieuwsvandegrooteoorlog.hetarchief.be/nl/pid/3x83j3b09s/
Toon tekst

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

Nr. 79. Weekbladje voor de vlaamschsprekende krijgsgevangenen. 16? December 1916 Iets over Schoonheidsleer. Zooals we de vorige maal gezien hebbeu, heeft het schoone de eigenschap een algemeen en onbaat-zuchtig behagen te verwekken. Dat is ook het geval voor het goede en het ware. Want ik moet dikwijls eene daad goed noemen, die mijne belangen en welzijn tegenspreekt; de waarheid kan zeker in sommige omstandigheden schadelijk zijn en is zeer dikwijls niet aangenaam. Ook kan niemand eene handeling zedelijk-goed, noch eenen zin waar heeten, zonder de veronderstelling dat ieder, die zich mensch noemen wil, het evenzoo vinden moet. Door deze innige verwantschap van het goede en het ware met het schoone, is het licht te begrijpen dat er dikwijls verwisseling plaats heeft, dat men spreekt van eene " schoone ziel of van de waarheid eener schilderij, wanneer men de esthetische waarde ervan wil aangeven. Niettegenstaande dat, is het schoone een af-zonderlijk ideaal, nevens het ware en het goede. "Want "goed„, zedelijk-goed, kan slechts betrek hebben op het innerlijke van den mensch, en kan alleen door hem die het bezit, beoordeeld worden, daar de gezindheid van eenen mensch, slechts hemzelf bekend is. " Schoon „ integendeel is slechts de verschijning of voorstelling eener zaak. Wijl nu het uiterlijke en het innerlijke eener zaak, niet noodzakelijk overeenstemmen (de taal is het middel, om de gedachten te verbergen), kan in sommige gevallen het goede eene leelijke (b. v. langdradige, vervelende), en het slechte eene schoone (b. v. verhevene en komische) verschijning hebben; het zedelijke-slechte kan esthetisch beter te gebruiken zijn, dan het min verfoeilijke. " Een schurk boezemt ons belang in, wanneer hij geluk en leven op het spel zet om zijnen kwaden wil door te drijven ; in dezelfde mate verliest de deugdzame onze belangstelling wanneer zijn wel-varen zelf hem tôt de deugd voert,, (Schiller, " Ueber das Pathetische „). Daar wij ons tegenover het schoone, zelfs aan het zedelijke onttrekken, kan dit niet een objektief verstandsbelang zijn, maar moet als een vrije, persoonlijke belangstelling opgevat worden. Wat in het schoone, dikwijls een vermetel spel speelt met het algemeene geestesbelang, is de persoon-lijkheid, de bevrijde subjektiviteit, die zich ook van de objektieve verstandswetten losrukt (vgl. de vreugde aan het onzinnige en dwaze, die men in het komische ontmoet). Evenzoo is de verhouding van het schoone tôt het ware. Nemen wij het ware als het wezenlijke, dan toont ons het wezen der kunst, die slechts den schijn van het werkelijke geeft, dat het schoone niet slechts evenzoo goed, maar nog beter aan den schijn van een voorwerp hangen kan, daar wij dan gemakkelijker kunnen afzien van nut of zedelijke beoordeeling. Het voorwerp zelf, dat wij als beeld genieten, hoeft zelfs niet werkelijk te zijn. Het doet niet de minste schade aan de schoonheid van Schiller's " Braut von Messina„ wanneer we vernemen dat de dichter de stof totaal heeft verzonnen, noch aan de schoonheid zijner " Maria Stuart „ wanneer we weten dat de ontmoeting der beide Koninginnen nooit plaats had. In werkelijkheid spreekt geen mensch in verzen of zang, en toch zijn het opéra en het versdrama, esthetisch volkomen mogelijk. Zelfs wanneer wij het ware slechts als het waar-

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

Er is geen OCR tekst voor deze krant.
Dit item is een uitgave in de reeks Onze taal: weekbladje voor de Vlaamschsprekende krijgsgevangenen behorende tot de categorie Oorlogspers. Uitgegeven in Göttingen van 1915 tot 1918.

Bekijk alle items in deze reeks >>

Toevoegen aan collectie

Locatie

Onderwerpen

Periodes