De legerbode

1363 0
close

Pourquoi voulez-vous rapporter cet article?

Remarques

Envoyer
s.n. 1916, 28 Novembre. De legerbode. Accès à 28 octobre 2020, à https://nieuwsvandegrooteoorlog.hetarchief.be/fr/pid/bk16m33s07/
Afficher le texte

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

den Dlnsdag, Donderdag en Zaterdag verschijnende Dit blad is VOOR DE BELGÏSCHE SOLDATEN besf.emd ; iedere compagnie, escadron of batterij ontvangt lien of vijftien Fransche en Nederiandsche exemplaren. Tabora ! Tabora !... Hoe welluidend weerklinkt dien vreemdeji naanj niet in onze karten, nadat de laatste overwinningeri hem ons zoo dierbaar hebben gemaakt ! Dailk aan Jérôme Becker, wieus prachlig werk e La Vie en Afrique » (het Leven in Afrilca) zooveel gelèzen werd, speelde hij zoo'n grooten roi in onze jeugd oin ous op rijperen leeitijd nog stecds bij te blijven. Tabora !... Belgisehe g rond !... Welk een drooai... En hoe blijkt het nogmaals dat de gebeurtenissen, met hun onafwendbare kraeht <ier dingen, de meesters van de menschen en van hun planneii zijn. In dien tijd van trachten en van nationale bescheidenheid, droomde Jcrome Becker reeds daar eene Belgisehe nederzetting te stiehten ; een plan waarin de kraeht van de werlcelijkheid zich aan de sèhoonhéid der poëzie verbond. Maar de geschiedenis kent vreemde keerpunten, ver-mits lieden, na dertig jaar, kolonel Mal/eyt, ondergoeverneur van Ivongo en een onzer roem-rijkste Afrikaners, zich gereed maakt om de regeering te gaan waarneïnen van dezen grond, die met ons bloed werd besproeid, als koninklijk eommissaris van het Duilseh grondgebied vero-verd in Afrilca. Zou het Fdtum der ouden, het lot dat met zijne hand deze bladzijden van Jerome Becker schijnt geseurevén te hebben, in zoo'n korte toe-kouist dan een dergelijke zege van onze wapens voorzien hebben, terwijl niels loch in ons vreed-zaam bestaan deze liet voorspeUen ? Zeker, voor diegenen van ons geslacht, die de geschiedenis van ons Koloniaal Hij le gevolgd hebberi, is het gebied van Oost-Afrika, waar de laalste oorlogsgebeurtenissen plaats grepen, niet geliocl onbekend. Zij weten dat de eerste Belgisehe expedities door de Internationale Afri-kaansche Vereeniging belast met het zwarte Iand te onderzoeken, van de Oostkust vertrokken. Daar werden de eerste en de moeilijkste pogin-spn gedana ; eerst later gingen deze uil van de Westkust. Hoe zouden wîj, bij het herinneren van al dat ridderlijk pogen, niet terug denken aan de pio-niers, die daar van 1878 tôt 1883 den roem van belgië vestigdcn : Crespel, Cambier, Ramaekers, Popelin, Storms, Jerome Becker, Dr Van den Heuvel, Roger, en zooveel anderen die lieden de laatste rust ingegaan zijn, maar die voor het nageslacht eenmaal herleven zullen ? Jei'o sne Becker verhaalt deze verschillende ontdekkingstochten waarin hij zoo'n heldliaftig aandeel nam. In hetboek, waarin bij zijn heriu-neringen heeft neergesehreven, wijdt hij talrijke hoofdstukken aan de nederzettingen van de Bel-sente Tabora en te Karema, waarvan de namen heden weer zoo roemrijk in het licht treden. Zeker, Tabora was nimmer eene Belgisehe bezitting, maar onze invloed heerschte er reeds langvoor dat onze Engel<che en Duitsehe mede-diugers zich daar kwarnen vestigen Dokter Van den Heuvel onder" andere verbleef er ver-scheidene jaren en was er zeer gunstig bekend bij de inboorlingen. Inderdaad, het was te Karema dat het eerste Belgisch station werd gevestigd. Cambier, een eenvoudig en rondborstig man. die velen onder ons hebben gekend, was er de stichter van; Ramaekers en Jerome Beçkçr zetten zijn beseha-vingswerk voort. Os liliîaiiBii en de Miiiiieïafgejding Wij hebben verschîedene brieven ontvangfn, Waarbij ons gevraagd werd of de oorlogsvrij-(ciltigers in sake militieeergetding als miliciens Worden aanzien. Uit bevoegde bron kwam ons dienomtrent de ^Igende mededeeling toe : De oorlogsçrijwilligers zijn volstrekt op den telfden voel gesteld als de miliciens, voor wat de inilitieçergelding betrejt. ■iililifX i van het wet-besluit bedoelt overigens uuidelijl: d£ militairen en niet de miliciens. Karema, op den We^telijken oever van het Tan-ganika-meer, was om zoo te zeggen als de kolo-niale wieg vau de Belgen in dit gedeelte van den Afrikaanschen, Staat ; dit gebied was de basis van waar Popelin, en later Storms vertrokken om een post aan deze zijde van het meer op te riehtén. Het gekozen punt, volgens wat kolonel Malfeyt zelf ons herinnerde, was M'Pala, ongeveer tegenover Karema gelegen. Deze statie werd naderhand aan de AVitte Paters overgege-ven die, volgens onze Kôpgoleezen, er een van de schoonste nederzettingen van Midden-Afrika van hebben gemaakt. Ongelukkiglijk, en dat is • eene schaduwzijde van liet tafereel, had zij veel van de slaapziekte te Hjden. Maar men had de nederzettingen, door de Belgen in het Oosten gesticht, moeten verlaten. Het verdrag van Berlijn (188o) kend : dit gedeelte van Afrilca en van het konventionneel Kongo-beklcen aan Duilbcliland toe. Heden, na één en dertjg jaar, maakt niajoor Moulaert, aan het hooi'd van eene kolonne, zich van Karema mees-ter, van waar hij met groote dagmarschen op Tabora aanrukt om zich daar bij de troepen van generaal. Tombeur te voegen, en geeft ons zoo zegepralend de streken weer die eens de getuige van het prachtig pogen van onze ontdelckings-reizigers waren. Tabora !... Het w7as de « Araab van Zanzibar », de bekende Tippo-Tip, die vôôr dat wij er door-gedronge» waren, expedilies tôt aan Nvangwe, op de Loealaba, hadgeleid; daar tegenover staat « Mirambo», de zwarte Napoléon, de onverzoen-lijlce vijand van Tippo-Tip en zijn aanhangers. Hoevcel bloed eis lioeveel treurspelen, in deze eerste periode waarin België zoo'n trotschen roi spëelde. Wie heeft de herinnering vergeten aan de wreede toebten van Mirambo en de stout-moedige manœuvers van Tippo-Tip. Zij geven ons bondig het beeld van de moeilijkhedea die onze eerste ontdekkingsreizigers ontmoetten, die harde teleurstelhngen lcenden, voor dat zij den vrede op dien barbaarsehen bodem deden lieersehen. Maar Tabora is Belgisch ; Tabora is aan ons ! In de assche van liet graf heeft het gebeente / van onze ontdekkingsreizigers nog nioeten tril-len van vreugde en van vaderlandschen trots, op den dag toen, na de overwinning van Duitsch-land, onze nationale k leur en weer op den gulden heuvel in de tropeuzon wapperden. Jean Bar. ODagen van Rouw ^ene vlokkige mist, welke men enkel in Hol-Iand kan oatwaven, hing reeds met het opkomen van den dag over het treurig landschap. Heinel, nevel en damp vormden als 't ware een enkele mystieke massa. Het y/as Allerzielendag, Alhoewel die dag door de protestanten als een gewone dag wordt aanzien, hebben de Belgen hem op ingetogen en vrome wijze gevierd, en hunne roemrijke dooden innig herdaeh!:. / De œ Ligue du Souvenir » van Maestrieht is bloemen gaan neerleggen op de graven van de Belgen, die als slaehtoffers vau de Duitsehe wreedaards vielen. Te Harderwijk heeft de Hollandsche militaire overheid, te zanien met de Belgisehe oflicieren en soldaten, de nagedachtenis van de in balling-sehap gestorven geïntemeei'den herdaeht. De Belgisehe kolonel Goppens, de Hollandsche majoor Van Bevervoorde, hebben aandoenlijke reclevoeringen vôôr de menigte uitgesproken. De graven van de arme vluehtelingen die, op den doodenakker van Nunspeet, voor eeuwig sluimc-ren, werden ook niet vergeten. Troostend en opbeurend is het te bestatigen, dat de solidariteit, onder de Belgen geen ijdel woord is. Zij heeft zich niet alleen betuigd vôôr de graven der in Holland afgestorvene Belgen, maar ook bij het aandenken aan de heldbal'tige dooden gesneuveld vôôr den vijand. Dan ook werkten die dagen van rouw troostend en zal-vend op ons gemo^d, en verwekten zoete hoop in onze harten. De taoed der doodeu siveki de leveaden oi). L. G. De Oaîvoering van Belgen naar Dnitsohlanfl Eon Brief unn den îibb? Mlnlsfer Sandsrsslds 4 De heer minister Vandervelde, voorzitter van het Iiitemationaal Soc.ialistisch Buree!, heeft, in datum van 23 November dezer, aan de leden van di' bureel een welsprekenden brief gericht. nopens de ontvoe» ring; van werklieden naar Duitschland. Wij knippen uit dit krachtdadig protest het vol« gendc. Aile dagen ontvangen wij te Havre brieven dis ons het hart doen bloeden : De ontvoering neemt overal toc ; in Vlaanderen, te Gharleroi, te Bergen en bijna overal, ontneemt men mannen van allen leeftijd, uit aile standen, maar vooral jonge lieden en werklieden : zij worden, net als vee, weggevoerd en in groepen bijeengebraeht. In andere provineiën, in Noord-Frankrijk, worden zij als gevangenennaar Duitschland weggevoerd, zonder dat men zelf's aan hunne nabestaanden mededeelt waarheen zij worden geleid; op be-dreiging van gevangenisstraf,worden zij genood-zaakt aan verdedigingsv/erken, aan nieuwe stra-tegische spoorbanen te werken, en aan de Duit-sehers de noodige bouwstoften te verschaffen voor het betonj^eeren liunner loopgraven, ofwel o'p andere werven gebracht, om daar de Duitsehe handwerlcers te vervangen, welke naar het front of naar de munitiefabrieken wTorden ge» A'oerd. Den 17 November, telegrafieerde de Belgisehe gezant in Den IlDlag, dat er reeds "meer dan 30,000 Belgen oatvocrd waren. Een le Brussel aangeplakt bericht Icondigdc aan dat de mannen van de hoofdstad, vanaf den i8 November, zou» den weggevoerd worden». De Duitsehers hebben verlciaard dat zij iu België 350,000 man zouden ontvoeren. Zulke daden strijden tegen het volkenreclit en sehenden pleehtige beloften. Zij gelden als de hatelijkste en onbillijkste aanslagen tegen vrij-heid eu waardigheid der mensehheid.. T Geene neutralè mogendheid k«eft Jegenovcp die misdaad de stilzwijgendheid bewaard. De Paus heeft protest ingediend. Nederland, Span-je, deVei-eeuigde Staten hebben protest aange-teekend. Zoo de « Internationale » niet op hare beurt verzet aanteekende, zouden onze vijanden te rècht mogen zeggen dat zij dood is ! Zulke verkraehting van oorlogswettenis inderdaad, zoo mogelijk, erger dan de oorlog zelf... 1k weet dat, om daaraau eenen schijn vau rechtvaardiging of verontsehuldiging to-geven, de malcers van die dekreten op den gedwongen arbeid volhouden dat zij in het belaug hunner slaehtoffers handelen, met ze aan de werkeloos-heid en iuiheid te ontrukken en derwijze het werk van den openbaren en den privaten bij-stand verlichten. Leugen en schijnheiligheid. Zij die worden ontvoerd zijn niet allen wer-Iceloozen en zooer anderzijds zeshonderdduizend Belgen zonder werlc zijn en de heltt van de be-volking inoet ondersteund worden, dan is het Duitschland^ schuld, daar het na ons iand te hebben overweldigd, het nog heeft verwoest.go-plunderd en uitgeperst ; het met opeisehingen, in-beslagnemingen en boeten overstelpt; on^e machines en grondstoffen heeft meegenomen en nog wegneemt ,de gemeentebesturen verbiedt da inwoners aan openbare werken te gebruiken. Da meeste werklieden — en dit zal hun eeuwig tep eere streklcen hebben liever ellendç; honger-snood, en gevangenschap te verduren, dan het lijkkleed van hun Iand te weven. îbî Eere van K^pitei» Fiyatt Het komiteit van de Nederiandsche afdeeling van den Bond der ueutrale landeu heeft besloten een marmeren gedenkplaat met een bronzen me-daljon waarop ae beeltenis van kapitein Fryatt, aan het bestuur van de Great Eastern Railway aan te bieden. ter nagedachtenis van dezes me* dewerker. die zoo wreedelijk door de-Duitschers werd terechtgesteld. Het bestuur van de Great Eastern Railway zal die gedenkplaat doen plaatsen in het gebouw waar de aiuat.-chappelijke zetel van die vennoot-schap is gevestigd. 28 Novemher 1O10 ^ Nommer 349

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.
Cet article est une édition du titre De legerbode appartenant à la catégorie Oorlogspers, parue à Antwerpen du 1914 au 1940.

Bekijk alle items in deze reeks >>

Ajouter à la collection

Emplacement

Sujets

Périodes