De Vlaamsche stem: algemeen Belgisch dagblad

1787 0
close

Pourquoi voulez-vous rapporter cet article?

Remarques

Envoyer
s.n. 1915, 12 Decembre. De Vlaamsche stem: algemeen Belgisch dagblad. Accès à 30 mai 2024, à https://nieuwsvandegrooteoorlog.hetarchief.be/fr/pid/2n4zg6h27n/
Afficher le texte

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

;el«te oaBx-gal 2SoâîîSa.g, 125 Decemuer 1915 S Cent. DE VLAAAMSCHE STEM I izn volk zal niet vergaati! ÂLGEf¥§EEN BELGISCH DAGBLAD Eendracm maakt m&ckt DIRECT! E EN REDACTiEi JÊÊ^^. PALEISSTRAAT 31. fiovenhuis, AMSTERDAM, Telefoon No. 9922 Noord. Onder toiding van Dr. RENE DE! CLEHCQ en Dr. A. J A C O B. ABONNEMEK^SPKIJS (bg vooruitbetalrog), Voor Nederland per jaar Kld. b 5 - per kwartaal g d. 1.7o - per maand g d. 0.7S. Voor België, Engeland, Frankrijk en andere landen dezelfde prUzen, met verhooging van verzendingskosteu (2i4eenf per nummer), fa v A DVERTENTIES 20 Cent per regel. Ovsr ds voorwaarden eesie Viaams'she cultuur. jn c-eze dagen van bloedigen ernst zulle tespiegelingen omirent. de mogçilijkihei relier Vlaamsclie cultuur allicht liohtzLnni en fflisschien onverantwoord elijk worden gt jioemd, Maar wat ook de politiek© verwil; kelin?e11 medébrengeii, het vraagstuk va <j3 Vlaamsche cultuur zal opnieuw moete worden geste Id, omdat het zich altijd za opdrmgen a an den geest van bewuste Ncdei lajiders. Ovariens, een polit ieke toekomst. voo Oroot-Nederland is al lieel onwaarscliijnlijk J)e gescliiedenia is daartoe al te ongunsti geweest, en èr is in dit opziclit weinig goed te verwacliten.. Op zich zelf is het nu we jammer dat Hollandais, Vlamingen en Boc rail stoffelijk, zedelijk en staatkundig, va: een zoo uiteenloopend. karakter zijn. Ma a ditisnu tocli niet het hoogste en machtigste geen onoverkomelijk beletsel; anders zag lie er treurig uit met de Groot-Nederlandsob jdes. Maar cultuur is uiteraard algemeei menschelijk, en aldug is vanzelf, positie loWeï âls negatief, de Groot-Nederiandsch-gedachte aangewezen op een bewust inter nationalisme. De taalband heeft geestelijl lieel wat moor te beteakenen dan aile poli iiek en al is liet niet waar, dat ,,de taa gansch Het volk" is, tock is de taal bijn< de gansche v geest. Bijna, want wetenscliaj t-aat boven taalverscliil uit. Maar voor der letterkundige, voor hem, die in de taal niel alleen liet lichaam ,maar de ziel zelve de] Vôdachte, niet het gtoffelijke des geestes xnaar do schoone vorm op en voor zichzelvt liet, voor hem is de taal cultuurfactor bi ïitr.emendlieid. Het is da.n ook zeer natuurlijk dat bijn< titshiilfcend letterkundigen ( in den engei: nu dea woords) als1'voormainnen der Groot-Xederlandsche idee optreden. Maar... let-terkurde is niet ailes, en allerminsb het to der cultuur, wat. het a-lgemeeaie voor cordeel daaromirent ook zeggen mcge. Ir elle kunsb— het woordverband. ia niet toe-Taffig — ligt uiteraard iets kunstm atigs. Er de ongeëvenaarde vrijheid van het letterkuu-àige woord is zelfs uitermate gevaarvol. Ilet T/oord op ziclizelve is van be dii egelijkheid Toi; ik zou haast zeggen: het is bet bedrog zelf. Dderen liegen niet, en keisteeoieai noo minder. De mensch alleen keait de leugen, ilet zoozeer in zijne houding die hem dikwijls verraadt, ma-ar docr het al te losbandige gebniik (ik zou haast zeggen m i s b r n i k) yauliet woord. Nu is de leugen in den maat-fcîiappelijken omgang wel niet zoo duiveî-achtig als hij op ziclizelve heeten moet : hij lieeft selfs zijn eigenaardige onmisbaarheid. Maar op het geestelijke en zedelijke gebied (liet wars gebied der cultuur) is de bedriege-iijke Echiju de kiem van het verderf. Grond-flag van cultuur is waarheid; anders is er jeen ware cultuur. In. liefc bedriegelijke van heb woord op zichzelf ligt juist het groote gevaar voor eeht-e hsschaving, en dat is het noodlottig decadente aan een cultuur die uitsluitend,of zelfs overlie&rscheaid, litearair wil zijn. Lit" -ratunr bekommert zich niet en heeft zich Met bezig te hou den met waar of valsah, met goed of kwaad. Haar element is het fchoone woord, waarin zelfs het leelijke, vaîscho en slechte kan worden omgezet. ilaar schoonheid is in haar wezen schijn, eQ uiteraard bedriegelijk. De ware schoon-^id is de schoone waarheid. Ware schoon-leid zoekt geen schoonheid, maar echtheid, £n is raeteen schoon. Daarom ig de grondslag van aile cultuur p'iilosopliisch, en philosophie ds tevens hare fcoogste ijiting. Philosophie is begin en einde >'aû ailes. De wereld bestaat eigenlijk maar v°or den pliilosoof. Dat er gephilosopheerd ^orde, dat is d e reden van der wereld he-^aan. Een betere valt niet te zoeken of te Mnden. Dcel van cultuur is philosophie en °TOgeke,erd ontkent zij haar eigenlijke waar-^eaan haar doel. De philosophie is de waar-| k°rg der echtheid eener cultuui*, van de °preclitlieid van haar streven naar ware ^ckelijklieid. ^aartœ liebben wii allen, en vooral de vu ■ ■ ,nings opvoeders noodig, geeste- °pvoeders zooals Nietzsche voor zijn '° K wsnsclite. Dat is de taak van den hoog-t^8 -10°lde ten onzent, geest elijk en meteen tX^ijk opvoeder te zijn. En het komt mij dat die taak bij ons volk schoon en ^clxtbaar moet zijn. Wel is waar, pliiloso-P-isca gestemd is de Vlaming, en zelfs de sty^ent, TnOg rnjaderi^aû .de Hol: îander. Deze laatste mag nog intellectualist F heeten; de Vlaming is ontegenzeggelijk seai-suailistj in skohten en goedeu zin. Hij zorgt vooral goed voor zijme maag, en hunkert 11 verder na«,r zmnelijke schoonheid, naar kleui ' en rumoer. Maar oprecbt en liartstochtelijl( 0 îg hij, en dat meer dan de Hollander. Juist zijne kinderlijke goedgeloovigheid, zijn ge-bi^ek aan waaitrouwen tegenover zijne poli- a tieke meesters, zijn verwacht-en van rond-11 borstigheid bij anderen, bewijst zijn eigen 1 oprechtheid. En dat is m ij'iis inziens een laitente belofte van oprechtîieid ook in liet geestelijk leven. Een vlaamsche cnlt'uur zal 1 vooral echt zijn en oorspronkelijk. Opvoeder, w'aarvan ik zooeven sprak, 3 heeft het Vfeiamsche bewustzijn wel reeds 3 gehad. Voor ons, jonge Vlamingen, is ' August Vermeylen de hooggestemde opvoeder gewesst. Wat Vooral treft in Vermey-1 len's persooulijkheid,, is de groote oprecht-1 îieid die in zijne stem trilt en in zijn aan-dringencl woord zicli uit, niettegonstaande aile metaphysische twijfelzucht,of juist daar-om des te ontroacender schoon. Voor zichzel-1 ve lieeft Vermeylen's impulsief karakter zich ^ wetsn I05 te maken van de slavenbanden der J theoretische haarkloverij. Die vrije en heroî-sche geestesgesteldheid teekent zijn roman-" tisoh gebaar, zijn opwekkend — beslist Avoord : Wat komt het er op aan wat de ^ mensohen gelooven, of werkeilijkheid en J waarliedd bestaan ofte niet. als er maar leven h is en schoonheid, geiboren uit. geestelijke 011-" rusifc en hartstccht ! — Dat is de schoone en ware grondgedachte van den ,,Wandelen. den Joûd", van dien m an uit een stak, ' die stevig op eigen beenen staat, en zich tegen vertwijfeling rchrap zet. Dat kan een Venneylen, maar dat kun-nen'de meeste mensch en niet : uit eigen twij-fel sterkte putten. Theoretiscli zonder uit-komst, is Vermeylen's optreden ( dat moet worden erkend) zonder gevolg gebleven. "\'ermeylen heeft mensohen wakker geschud, zonder zelf goed te weten waartoe, en ik vrees dat hij zich teleurgesteld moet voclen .-Wat blijft cr over van Van Nu en Straks? De Vlaamsche letfcerkunde is den kinder-schoenen niet ontgroedd : Zij is bij heb 1 andeli j k-selii l der a ohtige en klein-mensche-lljke gebleven. Van de Wcestijne is een esaiîing. Vermeylen's Wandelende Jood en Hegenscheidt's Starkadd zijn reeds oud en nog kinderloos. Zooa'ls zij daar staan, zijn zij steriel. Zij moeten zich omzetten tôt philosophisch be-WUfîtzijn. Het komt er wel op aan, Hegen-scheidt en Vermeylen, wat waarheid is ! Uw heroïsche geest is onvoldaan, in uwe oog'en brandt de edele geestelijke verbittering, gij waarkeidzoekers tegen wil en dank; en juist in dat waarheid zoeken, in dat streven naar zelfstandigheid tegen allen twijfelzuclit in, lag uwe kraclit. De waarheid zal' altijd de machtigste blijveu; en. zij moet ook de op-voedster van ens volk worden. Het bekencle beelci van Lessing's Nathan is maar in schijn diepzinnig en vol valech pathos of is het niet weer de waarheid tôt een munt verlagen, met ze in de êéne hand God's te leggen en het andere, het ,,streven'' naar waarheid te kiezen. Zoo'n keus, die de waarheid wil en niet wil, i<; leugenachtig. Dit is nuchtere vanzelfsprekendheid. Nog een& : waarheid is geen munt dio maar op te strijken valt ; waarheid bestaat alleen in de geestelijke gemeenschap, als bewustzijn van zichzelve. En toch is er veel waarheid en zelfs veel eenvoudige en goedkoope, voor de hand Kggende waarheid, en deze laa.tste is niet de minst belangrijke. Aile opvoering tôt het eeuwige begint met het twnjfelen aan het tijdelijke : de idealiteit van aile realiteit is do waarheid zelve: absolut e reîativiteit. Ruinite en tijd en wat zij al medebrengeu, is overal en altijd in ecliijn voorhanden om overwonnen te worden, en dat wil lieel wat zeggen voor liet zelf bewust zijn des geestes. Geestelijk machtig wordt de mensch door het besef van de onmacht der natuur. Dit is en blijft de eeuwig ,,intéressante", de belangrijke waarheid. De Vlaming moet beginnen met zijne zin-nelijkheid te verleeren, zijn smaak te ver-edelen naar inhoud en vorm. Met dit doel was Bolland's optreden in Vlaanderen een gouden belofte. Zijn machtige geest en scheppend woord liebben reeds1 veel bijge-dragen tôt hcogere beainning in het midden der Vlamingen. Zooals Bolland zichzelf heeft opgevoerd ter waarheid, behoort hij voor oni? aïlen Groot-Nederlanderà te zijn de ; Meesterr in taal en gedachte, het voorbeeld , vau Yo|IedrgQ cultuur, Lsng moge Hij leven tôt heil van een weer tôt zichzelf gekomen Vlaanderen, totdat het jonge zaad van de Groot-Nederlandscihe idee.rij'ken oogst waar-borge ! Dit is mijn vrome Vlaamsche wensch î Dr. L. BRULEZ. —«> . a . «»— Kern. Gezcgénd het land, Waar de Moed bij de rede Zijn standaarden plant. LEDEGANCK, — .«o ■ Roskam. Het FranskVIjonisîîie in het Cansuisatwezen. Een \ laming deelde ons het yolgende stuk mode door lie m ontvangon : <?en oproep voor militie-plichtigeïi, uitsluitend in liet Fransc-li gesteld : Consulat Général de Belgique à Amsterdam. (Postdatum : 7 December) Monsieur, Vous êtes prié de vous présenter, le jeudi 9 décembre prochain à 2 heures, au Consulat Général do Belgique, ô, Beursplein, à Amsterdam, à l'effet', de passer une visite médicale indispensable pour statuer éventuellement sur votre situation au point de vue militaire. Amsterdam, le 1er décembre 1915 Consulat do Belgique ô., Amsterdam (Pays-Bas) à Monsieur (zegel) Moeten de Vlamingen d?aruit opmaken dat zij niet meer gewenscht zijn in het Belgische léger ? Een belangrijk boek? De ,,Indépendance belge" deelt do. 4 dezer het volgende mede : ,,Het js van belang, dat de getuige der huidige gebeurtenissen met nauwgezetheid en zorg aile elementen verzamele, hoe gering zij ook zijn, waarisi geschiedschrijver en let-terkundige later weer nauwkeurigheid aan-bi'engen kunnen. ,,Aâii deze taak nu heeft zich een onzer Iandgenooten — die mij niet gemachtagd lieeft, zijn naam te noemen — geiiecht sinds den aanvang der vijanclelijkheden... ,,Ik juich dit werk van ganscher harte toe en ik twijfel er, met het 00g op de per-soonlijkheid van hem, die het heeft onder- nomeiL, niet aan of het zal ten voile slageri." Aan de omstandigheid, dat naar aanlei-diug van de aankoTodigmg van dit werk het volgende wordt opgemerkt : ,,Het is nood-| zakelijk, dat het bedi*ag, dat. aan de gewel- j dige crisis die op dit oogenblik Europa door- 1 elkandcr-schudt een einde zal stelien. met de overwinning der geallieerden een< ctp het redit gegrcm&vest evemuioht hi-s tell en zal;" aan deze omstandigheid ont-leenen wij de vrijheid, voor zoover het nog , noodig mocht wezen, de aandacht van den oiibekenden schrijver op de belangrijke oor- | îogs-feiten en gebeurtenissen te vestigen, dio betrekkiaig heb-ben op de Vlaamsche Bewe-ging ,en tevens op het rjebrek aan een op het reclit rjegroiùîvest evenwicht in ;den Belgischen Staat, zooiih clie voor den ocrlog bestond en, helaas, ook t-hans nog bestaat. De ,,Indépendance belge", die zooveel voor recht en evenwicht. voelt zal, hieraan mag niet worden getwijfeld, zich haasten, ens bij den greoten onbekende te onder-steunen.Niet waar ? FraaI. Pierre Nobeuge schrijfb do. 4 Decsmber jl. in de ,,Indépendance belge" : ,,Een jong ambtenaar-publicist, die zeer naar voren gebracht wordt, heeft onlangs te Parijs een voordracht gehouden voor de ,,Société de Géographie" over de Belgische natàonaliteit. Er moest worden bewezen, dat Duitschland immer getracht had, ons in te lijven en dat het er 11 immer in is geslaagd. < Op zijn hoogst heeft het ons enkele kleine ' gebdedjes af kunnedi nemen die aile Belgen, 1 tegenwoordig, eenstemmig opeischen. Uit- 1 nemend ! j ,,Ma-ar aan den muur had de jonge voor- ( drachtgever een onmetelijke kaart van Bel- « gië doen aanbrengen, waarop met roode 1 etr3s>pjeg deze kleine geannexeerde gebieden « stonden aaugeduid. Een andere sterk aange- ( dikte streep wees ,,de grenzen van België j vôôr de veroveringen van LodeAvijk XIV" ( aan. , ,,Ik voeg hier aanstondg aan toe, dat met. c vol m a ak ten takt de jonge schrijver — oen • van heu, die, aoliteraf, het hefbigfeb in hun ' wil zijn, oui de 4 miljœn Duitschers van de 1 IÎ,ijnprovincie te annexeeren — zich heeft gewacht om, naar aa-uleiding van deze voor- ( tiidsche Belgische grens, eenige commentaar h te maken. Maar de aanwezige Franschen r hebben volkomen begrepen. s „0,nnoodig te zeggen, nietwaar, dat dit f ailes in geenerlei betrekking staat met het . pan-Nederlandsxxlie programma, onlangs m c Holland gea-fficheerd. " ^ Is het niet fraai? c" De jonge ambtenaar-publicist, een man \ die zéér naar voren wordt gebracht, durft ^ in Fraukrijk — tenvijl nog steeds schier lieel v het Belgische gebied onder het juk van den j; ^verweldiger zucht — niet glechts van an- c: nexatie van 4 millioen Duitschers spreken ]-, 'wellicht ook van een klein millioen Hollan- t ders?) maar zelfs bedektelijk te kennen b ?even, dat hij een stukje Frankrijk ten ge- K >chenke verwacht. De , ,Indéi>endanoe' ' voelt groote deferen- ^ ;ie voor den man. „ En de 2wndenbob? Zij.ni ,wjj, die aile ? - impérialisme verfoeien en van tjeen-erlei annexatia gediend zijn ! Bizonder fraai ! Ujdzaamheid, Opportunisme en Poiitiok. Wij lezen in liet reeds aangeliaalde artikel van Pater Callewaert: Het mag Tvek herhaald dat wij Vlamingen tijdelijk, in taalopzicht, onrecht dulden binst dezen oorlog om 's wille van het ecrste recht, het leyensrecht van België. Omdat onze be-weging uit zelfopofferende liefde werkt voor het recht, heeft zij geleerd zichzelf op te offeren uit liefde voor België's recht. De vraag is of juist verdraagzaamheid niet ontijdig is, hoe men opportunisme moet ver-.stàan, en of liidzaamlieid en zwijgzaaralieid j geen dwaaslieid zijn. Wij staan op een keerpunt der geschiedenis. En wat leert het Verîeden . der Vlaamsche Beweging? Uit de Per s. Een Manifest. Tôt irellce bedôiïkelijke gevolgen voor dé Belffische Eendracht, tôt vjel/re wtrr.ste maatrer/ele n van Vlaamsche- ielfvtrdedi-yvna de afwijzing onzer rec.htma-tige eiècken 1 de Fra n se h g e : in de Jjolitiek door Z. M.'s regeerwg gedreven, aanleiding kunnen ge-ven. blijke vit deze aanhlacht door twee en vijftig vooraamtaande Vlamingen opgesteld tegen■ liet Belgische Regiem. \\ >j mer.nen cchter bij cmz& voortvaremde vriendem in\ Yiaand&ren* te- mowt&n. aandh-in-g en *op dat geen\ b e-treurenxwaairdige Breufc ir'ssçh&m Staat e.n, Voih roltrokken toorde. Wij geve-n faim de vei-zekering, dat moest, door der Regearing schuld, deze breuk on-rermijdelijk icorden, wij amu Set zijde> des voiles zulle.n staan in de st-onde der b eslissing en de ivre des gc-vacç^s. og steeds liopén wij, dat de Regeering tôt een jvister inzicht in den geinoedstrijd rem het Vlaamsche volk zal komen en een houding zal aannemen, in overeenstemming t/iet liet belang der Belgische ona-fh-anke-7/jkheid, deze eerste voor waar de van Vlaanderen's Zêlfsfandigheid. IVelk Vlaamscli, welk oprecht Belgisch gemoecl voelt zrch nu niet doodeljk beklemd? Hier volge. nu, ter documenta tic, het be-"u mte. manifcït: Twee en vijftig afgevaardâgdeii uit aile ge-wèsten van het VilaamscJie land den 17 Okto-iber 1915 te Brussel vergaderd : Overwegende dat de Waalscl^Belgisolie staat zich door de Fransehe regeerm^en, die eikaar sedert 1B30 Jieb'ben opgevolgd, steeds als werktuig heeft laten gebruûcen om Vlaanderen's groei en oconomiàdhe ontwikkeling te balemmeren, de Vlaamsche taal uit te roeien, de Maamsche Nationaliteit te ivernietigen, Vlaanderen tôt Frankrijk's knecliiscliap te vei'noderen : De ,,Belgische Regeering", sdhreef de l^ransman Charles llogier, die de eigenlijke leider van de Belgischç muiters was in Augus-tus en iSeptem-ber 1830 en die als lid van het VoUi'loopig Bewind, als Goeverneur, als Minis-ter en als lioofd der Li'berale Partij gédurende rnéér dan veertig jaren een overwegende in-vloed op 'de Belgische regeeringolichamen heeft uitgeoefend, ,,moet tracliten het \ laamsc'h. uit te roeien. Om dat doel te be-reiken is lliet noodig, dat aile burgerlijke en militaire anibten door Yvalen en Luxembur-çers ibekleed worden. De Vlamingen zullen iaardoor gedwongen cordon* Fransch te leeren ?n zoo zal men langza-merîhand den Germaan-àclïen volksaard in Belgio vernictigen". Overwegende dat het VlaamscJie volk gedu-l'ende Sô jaren niet opgehouden heeft tegen :1 eze. verfransching te strijden; dat zijne leiders icrhaalde mal en ernstige waarscliuwingen tôt le Belgische Overhecîen hebben gericilit. dat o.a. 111 1850 Hendrik Conscience aait de oden van do gemeenteraden in de provmcie Vntwcrpen echreef : ,,Onze moedertaal is sedert 20 jaren miskend en verdrukt. De gevol-^on dezor verdrukking zijn voor het Vlaam-50ho volk alljérnoodlbttigst. Het spreekt van selif dat eene natie, die van het volledig ge-)ruik iharer anoedertaal beroofd is, de eenige )ron van beschaving en ontwikkeling mist; >nze tegenwoordige tbestand Hiewijsjfc dit ge-îoegzaain. Terwijl men in. bijna aile andere anden der wereld, do nijverhedd, den land->ouw en de ambadhten tôt hoogen bloei traçht ;e brehgen, door zelfs aan de lagere volks-dassen degclijk onderwijs te verscliaffen, is t in dit opziclit in ^:rlaanderen geen vooruit-;ang te bespeuren. Ja, toen weini.ge jaren ge-eden do hongersnood zoo vreeselijk in A laan-leren woedde, ging er eeno stem in Europa ip, die de bescliuldiging uitto. dat alleen gebrek .an besohaving, volksopvoed'ing, en ontm'kke-ing de oorzaak hiervan was. Doeh waàrom ge-•rek aan bescliaving in een land als Vla-ande-en, waar lic'ht en îeven in overvloed voorhan-leii zijn ? Omdat het volk het vruehtbaar ;ebruik zijner moedertaal 'niist; omdat de { gcering onze moedertaal aile openbare aan-ao&diging ontzegd lieeffc en er diensvolgens jeene bneken tôt \'olksbes'chaving en tôt doel-latige volksopvoeding gebruikt kunnen wor-eu ; omdat de Vlaamsche burger, de Vlaam- ; che landbouwev en. .ambaclitsman vaai aile ;eestesontwikkeling verstoken blijft en tôt iaafsche onwetonuheid is veroordeeld ; omdat en Vlaamsclx burger minder aan het open-aar leven kan deelnemen dan een vreemdeling, ewijl ailes in eene taal geschiedt, die hij ■ iet verstaat. Zoodoende bereidt men ons -raderland eene liachelijke toekomst, want in-ien men nog langer doof bleef voor de stem 1 an plicht en eerlijkheid, zou men ontwijfel- s aar zeker in Necîerduitsche gewesten het volk 1 erdeelen in twee kasten, gescheidon voor f euwig door eèn diepen afgrond van afkeer en ( aat. De eene, betrekkelijke klein in getal, i ie verfransrht zou zijn en aile anibten, aile { ooge betrekkingen en eereposten, aile vrach-an van den nation aie 11 arbeid voor zich zou £ ehouden, alleen wotenschappelijk ontwikkeld 1 du zijn en onbeperkt over de natie zou heer- i t îhen als een overwinnaarsmacht in de middel- v's euwen. De andere, de overgroote meerdorheid, 1 estaande uit het liandeldrijvend en werkend 1 edeelte van de natie, zou zich van aile ont- c ikkeling beroofd zien • zij zou, als een lioop bekl a gens waa rdige verworpelingen , door het I meer bevoorrechte deel der natie worden over-heerscht en verdrukt. Zij weten niet, de ver- | dwaalde Franscligezinden, welk lot zij ons 1 Vaderland bereiden; zij «Ijeseffen niet hoeveel | haat, twist en tweedracht zij zaaien, welk9 ■ schreeuwende onrechtvaaordigheid zij plegen, I als zij honderdduizenden hunner arbeidende 1 broeders tôt onbekwaamheid en onwetendheicl • doemen" ; Overwegende, dat de Belgische Regeering geen acht heeft geslagen noch op de welspre-kende waarsclrawing van Vlaanderen's be-roemden zoon, noch op de verwijtingen, dio haar later gedaan werdéii; ,,Coburg en de Belgische Via g", werd er gezegd in strooibil-jetten, die in Brussel werden verspreid ter gelegenheid van de jaarlijksche manifestatio tôt herdenking van de inuiterij van September 1830, beteekenen vooi1 het \'laamsche Volk overheerschmg en verdrukking.... Hoe zouden de Vlamingen België kunnen beminnen, dat sedert meer dan 80 jaren hunno nationale taal verdrukt? Welke genegenheid kunnen zij ge-voelen voor een koningschap, dat, bekleed met de uitvoerendo m acht, iederen dag toelaat, cla-t de wetten, die het gebruik der Vlaamsche taal regelen, in 't o}>enbaar en stelselmatig igesohonden ^ worden ? Wanneer zuUen dan de mannen, die het lot van ons land in hand liebben, begrijpen, dat Vlaanderen, indien het weder in het bezit gesteld werd van zijn rechien, de hoeksteen zou zijn van België, maar dat het verdrukte Vlaanderen eene oorzaak is van zwakte, die zonder ophouden grooter ^ordt, naarmate het nationaliteitsgevoel van het Vlaamsche ras meer ontwaakt? In het bezit van hunne rechten zouden aile denkencle on ontwikkelde Vlamingen zich van ganscher harte Belgischgezind voelen, doch zonder die rechten zij het nooit kunnen worden. O Vlaanderen, wij scîireiden met u bloedige tranen over de verplettering van uw volk. O Vlaanderen, wie zal u maken tôt wat gij heden zoudt zijn, indien gij onder het wijs en natio- , naal bestuur van Oranje gebleven waart?"; Overwegende dat de wetten over het gebruik van het Vlaamsch in Staatszaken niet ver-mochten noch den toestand van verdrukking van Vlaanderen, noch de vijandschap van den , Waalsch-belgischen Staat tegenover de Via- , mingen wezen lijk te wijzigen; ^ Overwegende, dat de Belgische Regeering zich aan den wil van Frankrijk heeft onder-worpen, niet aîleen wat betreft de binnenland-sche aangelegenheden, maar ook met betrek- T Idng tôt de buitenlandsclie staatskUnde; , dat de Belgische Regeering, zooals blijkt i uit de clociunenten in de archieven van den : l^elgischen generalen staf gevonden, in over-leg is getreden .met de Engelsche en met de , Fransehe Regeering over het landen in Fran- \ sche of Belgische havens van Engelsche troe- < pen, die in samenwerking met het Fransehe leger, den doortocht der Duitsche legers zouden stuiten, maar dat zij, ofschoon daartoe j verplioht door het onz i j di gb e id s tralctm at van 1839, geenerlei beraad met Duitschland heeft K gepleegd, om den inva-1 van Fransehe troepen | te vèrhinderen ; t j dat de Belgische regeering zoodoende de on- j. zijdigheidsverplichtingeri van België met voe- ( ten heeft getreden en zich aan de zijde heeft geschaard van de Fransch-Engelsche Entente, j zooals deze in April 1904 in eene reeks van de- c claraties bekend gemaakt werd : dat de Belgische Regeering zich daartoe liet c verleiden : ' ^ lo. door Franschgezindheid ; . 2o. door de overweging dat de Engelsch- ! c Fransch-Russische Coalitie, geste und door n Japan en de B i-i tscli-Amer ikaansch e ccc- c peratie, onvermijdelijk Duitschland en j Oostenrijk verpletteren zou, dank zij het' T verraad van Italië dat voorspeld werd door | a den Belgischen gezant te Berlijn : Sedert i.eer langen tijd", schreef Baron Greindl r den 17 April 1909 aan den lieer Davi-giion, iNtinist^r van Buitenlandsclie Zaken, ^ .,maakt men zieh te Berlijn en te Wee'nen geen ^ illusies meer .over de eventueele medewerking van Italië. Duitschland en Oostenrijk behouden of dulden Italië in het drievoudig Verbond, omdat zijn uittreden een vermindering van aan-zien zou zijn en ook omdat men er een kans in ^ ziet, het, in geval van strijd, niet tôt tegen- ^ stander te krijgen, maar dit is dan ook ailes wat men hoopt; ^ dat het drievoudig verbond bovendien ver- ^ zwakt was ,,par l'état de décomposition où ^e ç, trouve l'empire austro-hongrois" (brief d.d. 23 Sept. 1905 van Baron de Favereau).; °j 3o. door de belofte van een vergrooting van , grondgebied. Immers in de zitting van de 1 Chambre des Députés den 31 Augustus 1914 , heeft Viviani, voorzitter van den Raad v^r- ^ klaart, dat de Verbondeiien reeds zeer eriîstlg onderzo<lit liebben de schadeloosstelling in geld V en grondgebied die na den oorlog aan Belgio zou moeten verleend worden ; dat de Belgische Regeering partij heeft ge-kozen voor de Entente nicttegenstaande de w aarschuwingen van hare gezanten te Berlijn, S1 Londen, en Parijs; o.a. Baron Greindl sclrreef : v: den 27 Janiiari 1908: De door Ivoning Eduard gevolgde politiek, oucler voorwendsel Europa ni voor het denkbeeldige Duitsche gevaar te be-sehermen, heeft een maar al te werkelijk Fran-sche gevaar in het leven geroepen. dat in de . ^ eerste plaats ons (België) bedreigd" ; )( den 6 December 1911 : ,,Iedereen in Enge-land en in Frankrijk beschouwt de Entente rr Cordiale als een aanvallend en verdedigend verbond tegen Duitschland. Zoo moet ook de Dverleden Ivoning van Engeland haar be-schyjuwd hebben ; zij werd dan ook niet gesticht ln ">p den positieven grondslag van een verdedi-51'ng van gemeensohapnelijke belangen, doch ™ ">p den negatieven grondslag van haat tegen 't '1! Duitsohe llijk. De Entente Cordiale deed in frankrijk de gedachte aan de ,,revanche" her- rte even ; aan haar is de toestand van onzeker- '1 leid en onrust te wijten, waarin E.uropa zich so sedert ze^-en jaren bevindt" ; vc den 1 Januari 1914: ,,Ik heb reeds de eer sa 5ehad u te berichten, dat de heéren Poincaré, so E)ë]cassé Millerand en hunne vrienden de na-ionalistisehe, chauvinistische cocarde politiek îebben uitgevonden en gevolgd, hetgeen een 5root gevaar voor Europa en met naine voor F1 3elgië beteekent" ; Overwegende, dat de Fransehe Regeering, ac •erzekerd van den steun der Engelsche, zich te: icdert 1904 meer "dan ooit met de aangelegen- ad leclen van België bemoeid heeft. ,,Frankrijk", ohreef Greindl den 8 April 1907, ,,matigt zich, weiials voor 1870, het recht aan, om in aan- na ;elegenheden, welke het volstrekt niet aan- VI ;aan, in te grijpen" ; rei dat zij het houden van Franschgezinde Con- va ;ressen onderstcunde zooals te Luik (1905), VI Larlen, Brussel, Bergen, waar Frankrijk, ver- ho egenwoordigd cloor Fransehe Ministers, Fran- 1 che Gezanten, Fransehe Consuls, Fransehe me >éputés, Fransehe Sénators, leden van de ni< Lcadémie Française van de Alliance française, roi nz. aan den eeredisch aanzat ; Fr dat zij het optreden van allerlei chauvinis- be: tische Fransehe redenaars in onze knnst- on ktterkundige knngen, van de Comédie francise, de oprichtmg van Fransehe scholen, do 1" ransc-hgezinde vereenigingen door het verlee-nen van subsidie en het schenken van eereteo-kens aanmoedigde; dat de bemoeimgen der Fransehe Begeerin^ met Belgische aangelegenheden haar toppunt bereikten ter gelegenheid van de wereldtentoon-stelling te Grent; dat F: David, Minister van Handel en Xii-verheid, den 12 December 1912 111 de Chambre des Députes te Parijs vèrklaarde, dat de Frau-sclie Regeering deel nam aan de tentoonstel-.ng te Gent, op verzoek van de Franïcli</r> zmdo overheid der stad, om den Franschen mvloed in België tegen de Vlaamschgezinden te versterken en dat zij te dien einde besloteu Jiad op de Gentsche tentoonstelling eene o; ->a-nisati in het leven te roepen tôt verbreidmo-der Fransehe taal en der Fransehe denkbee£ den, hetgeen bevestigd werd door twee bco^cre ambtenaren der Fransehe Regeering, Pierre Maraud, algemeen commisfearis van Frankrijk bij de Gentsche tentoonstelling en Charles Le-grand, voorzitter van de Fransehe afdeelino-op die tentoonstelling. De eerste zeide : ,,Mij nioeten de Belgen nog meer liefde voor lvrankrijk anboezemen, wij moeten trachten den invloed van Frankrijks taal en Frankriiks vernuft in België nog te vergrooten" : de tweede< ,,Naast de eeuwenoude vriendschapsbetrek-kingen zul't gij te strijden hebben tegen eeno parti], die de Fransehe voortbrengselen, de r ransche zeden, den Franschen geestr tôt zelfs de I ransche taal minacht en verfoeit. Om r rankrijk te verdedigen zult gij den goeden strijd moeten aanbinden en in deze vaderlands-lievende pogmg, ik ben er zeker van, zult gn len steun ondervinden van dien verheven va^-ierlander, die pas geroepen is tôt de hooo-ste magistratuur van het land.... Wij zijn er van Dvertuigd, dat in den Vlaanischen grond, die ' zulke schoone bloemen heeft voortgebrachî: le Fransehe invloed steeds dieper zal Mortel jehieten". 0\erwegende dat de Belgische Regeering de mbeschaamde oorlogsverklaring van do Fransehe Regeering aan Vlaanderen niet af^ekeurd leeft; 0 dat, integendeel, Minister Hubert» op het lanket van het Comité français des Expositions rançaises à l'étranger, de volgende woorden utsprak : „Er bestaat tusschen ons (Franschen :n Belgen) eene innige, algemeene liefde. Voor >ns Belgen zou ophouden Frankrijk te bemin-îen, beteekenen : ophouden Belgen te zijn ; dat dergelijke verklaringen, die de Fransch-çezinde politiek van de Belgische Regeerin^ )randmerken, reeds vroeger werden afgeleo-d loor Belgische staatsambtenaren, o. a. : ° ° door Burgemeester Max, te Parijs (April 911) : „Ieder mensch heeft twee Vaderlanden: iet zijne en Frankrijk"; door den Gouverneur van Henegouwen bij de mtwangst van den Président der Fransehe vepubliek...... ..België heeft,Frankrijk lief, het loudt van Frankrijk als van eene oudere zuster, et heeft I rankryk lie£ met dankbaarheid en îepgevoelde vriendschap" ; door Burgemeester Kleyer, te Luik, die een teildronk wijdde aan de onverbreekbare een-racht van Frankrijk en België; door een reeli'terlijk ambtenaar die bij de be-;rafenis van den Franschen Senator Le Comte prak over ,,de kunstmatige grens, die Belgio an 1* ranknjk- scheidt, want onze zeden, onze enkbeelden, onze verlangens zijn aan elkaar elijk, onze harten zijn geheel één" ; ja, dat den 6 Ferbuari 1913, in do Belgische .amer, m tegenwoordigheid van den eersten unister Baron de Broqueville, een eerbetoon an Frankrijk werd gebracht; dat'de Voorzitter Schollaert, na eerst Frank-ijk ,,Une nation que nous aimons tous" ge-oemd te hebben, de leden der Kamer uitnoo-îgde oui met hem uit te roepen: ,,Vive la iance 1 , waaraan ook gevolg gegeven werd ; Overwegende, dat cio Belgische Regeering îdert het uitbreken van den oorlog, ondanks e vele teleurstellingen die zij heeft moeten ndervinden van de zijde Iiarer bondgenooten, are Franschgezinde politiek niet gewijzigd eeft en zich verklaard heeft voor de ophef-ng van de onzijdigheid van België en vomît sluiten van een Fransch-Belgisch-Ver-3nd; immers, dat reeds in Mei 11. Miuister arton de Wiart, in een geruchtmakende rede îgeveer in denzelfden geest sprak als de Z?u ipcndance belge over ,,cette absurde neutra-té qui nous ficelait" ; dat de Belgische Regeering ojr eene verga-n'ing, onder voorzitterschap van den eersten linister de Broqueville in de eerste dagen m September 11. te Ste Adresse gehonden, 3 kwestie of bij het herstel van België de" îzijdigheid diende gehandhaafd te worden, ;eft onderzocht; dat reeds het feit, dat dit vraagstuk' he-iroken werd, er op wijst, dat in den boezem m liet Ministerie zelf de wensehelijkheid Ln de opheffing ernstig in overweging geno-en werd ; dat het eenigo dagen later gebleken is. dat > Belgische Regeering voornemens is de 'neu-aliteit van het land op te geven, cje^ijl zij 'sloten heeft deel te nemen aan de' beraad-igingen van de Fran.sch-Italiaansche Confe-ntie te Parijs, die zich voorstelt eene innige enadering tusschen Frankrijk en Italie tôt and te brengen door liet sluiten van een lverbond, het verspreiden der Fransehe taal Italië en omgekeerd, de gelegenheidsver-ai ing van de Fransehe academische diplo-a-'s in Italië eu omgekeerd en de uitAvisse-îg van leeraars en scholiéren ; dat Minister de Broqueville aan die confé-ntie geschreven lieeft: „Je suis fier do lonncur que vous faites à notre pays en assaut des délégués belges aux réunions de s Comités... vos travaux contribuent puis-mment à cimenter l'union des deux grandes surs latines"; dat het dus bewezen is, dat de Belgische îgeering hare instemming betuigt met: lo. de stichting van een tolverbond met ankrijk ; 2o. de gekligheidsverklaring van Fransehe îdemische diploma's in België, wat zeker 1 gevolge zou hebben dat vele Framche vocaten, geneesheeren en bouwkundigen h in Vlaanderen zouden komen vestige'n ; 3o. het zenden van Vlaamsche kinderen ar Frankrijk en van Fransehe leeraars nai'r aanderen — drie maatregelen die eene isachtige versterking zouden veroorzaken n den Franskiljonschen invloed, die het aamsche Volk sedert 85 jaar gekneclit udt ; Overwegende, dat een siet-nent?asl Belgio, t Frankrijk door eene tol-unie verbonden, sts anders kan zijn dan een verfranschend, naniseerend België, zooals het trouwens in ankrijk zelf werd verklaard door gezagheb-îdo sfl'.aatslieden en invloedrjjko coyranten,

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.
Cet article est une édition du titre De Vlaamsche stem: algemeen Belgisch dagblad appartenant à la catégorie Oorlogspers, parue à Amsterdam du 1900 au 1916.

Bekijk alle items in deze reeks >>

Ajouter à la collection

Emplacement

Périodes