De waarheid: socialistisch weekblad

1397 0
close

Pourquoi voulez-vous rapporter cet article?

Remarques

Envoyer
s.n. 1918, 11 Août. De waarheid: socialistisch weekblad. Accès à 28 mai 2024, à https://nieuwsvandegrooteoorlog.hetarchief.be/fr/pid/1n7xk8618k/
Afficher le texte

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

M ïaareanff. r ,12 Prffs : 10 v ]entiemea Zondag 11 Augusti 1918 1JL Jilill À IJ^i) (. JLV ■■• -■ * liUllU^ Al 21UgU9U JL^JU DE WÂÂRHEID Al- ..• i »/î rl a-, m " -4 r» i alictûnWnnr! A!le briefwiaselinaien ie isnderr iiaar : Pù VVIT. Vorspyenstraat, IO, u verarvweertfalljk* ulïg«ver. VI gita<t V L-. . . WWIl W • -* V* I US H0NDSBA6E1I PASTEUR EN DE HONDSDOLHEiU (vervolg en slot) In de icop van dit jaar (1913) verscheer eène zeer gedokumenteerde sludie in /'Anti-vivisection van Dr Henri Boucher, waarin hij eindigend, verklaart : « De onslerfelijke Pasteur, bij middel vin zijn sérum, heeft het ge-tal overlijdens der razernij met een vierde doen stijgen ». Inderdaad, afgaande op de statistieken vast-gesteld na de invoering der methode Pasteur, door twee leden van de geneeskundige Aka-demie, Tardieu en Boulay, vindt men dat van 1850 tôt 1872 het getal sterfgevallen van de razernij voor Fraakrijk vas : 685, zijnde gemiddeld 30 per jaar. Deze statistieken, voor de volgende jaren voortgezet zijnde door Dr Brouardel, d.eken van de geneeskundige fakulteit, geven 25 tôt 28 sterfgevallen per jaar. Daarna, van af de inentingen met het sérum, geven zij 40 sterfgevallen per jaar, zijnde zooals Dr Boucher zegde, juist met een vierde vermeerderd. In het dep'artement van de Seine, zegt dok-ter Boucher — dat beter dan eenig ander in de gelegenheid is om van de weldaden der nieuwe methode te profiteeren, daar de ge-beten personen onmiddellijk kunnen behan-deld worden, uit reden van de nabijheid van het gesticht Pasteur —is men verplicht te be-statigen dat ook dâàr het getal sterfgevallen door de inenting is toegenomen. Ziehier inderdaad, na zes jaren bestaan van het gesticht, de klimmende verhoogingen, aangèteekend door Proost van de geneeskundige Akademie : 1897 : 6 overlijdens door razernij; 1898 : 8 overlijdens; 1899: 8 sterfgevallen; 1900: 9 sterïgevailen ; 1901 : 12 sterfgevallen. Dat is gemiddeH 8 sterfgevallen per jaar voor het Seinedepartement, terwijl het van 1875 tôt 1885, volgens de officieele statistieken, vôôr de uilvinding van het sérum, slechts 4 per jaar was. Wij zullen al de droeve en talrijke gevallen van mislukkingdie het gevolg waren van de inenting, niet gesm«cht zijn kunnen worden en doov de pers geopenbaard, niet opsom-men. Wij zullen ons bepalen er één enkel van aan te halen : Op 11 Noveinber 1908 werden in het kan-ton C! ' îont (Oise) van een dollen hond ge-"bet-. r, . een ki •' r 2 j; cen meisje van 13 j , Geuo- 0 a Lapbé, et een man van 30 j ar, Louis M onval. Deze drie slzcbt-offeis werden onmiddellijk naar het gesticht Pas/ ur gebracn Het k;iid stierf tijdens . e behandeling, het meisje en Moronval, na eene volledige be-bandeling, werden naar huis gezondea met de gewone verzekering: genezen. Nauwe-lijks een maand nadien, den 13 December, stierf Moronval, na een verschrikkelijke kri-sis van razernij, en Genovéva Labbé bezweek op hare beurt, den 10 Januari nadien, na het verschrikkelijkste lijden. In het iaatst verschenen nummer van iAntivivisection, vinden wij onder den titel : Ter gelegenheid van de microben der razernij, deze beteekenisvolle beoordeeling : « De zoogenaamde ontdekking der microbe van de razernij door Noguchi, schenkt aan deze kwestie op het oogenblik een toemaat van veel beteekenis. De bladen het aankon-digend, hebben eenvoudig verklaard, dat dank aan deze gebeurtenis, men een inen-tingsmiddel zal kunnen bereiden dat veel zekerder zal werken dan dat hetwelk in ge-bruik is. De bladen schenen niet te vermoe-denwat bewijs vanonmacht in dit enkel woord besloten ligt. Dus, de uitvinding van den onsterfelijken Pasteur is niet anders geweest dan eenreusachtigen bluf, op behendigewijze geleid ? » Het is hetgeen wij, sedert 1888, nietopge-houden hebben te verkondigen, en het is dezen bluf die M. Poincaié, Voorzitter der Republiek, onbewust, maar officieel heeft gewijd. Dr Xavier Raspail. # * De bestrijders van Pasteur zijn, zooals men ziet, geen vreemdelingen, van wie men vaak in dergelijke gevallen beweerd, dat het nationale naijver is die hen zoo doet oordeelen. Neen, het zijn echte franschen, gezagheb-bende mannen op het gebied der wetenschap, doch daarom moet men niet denken dat hunne waarschuwing gauw ingang of geloof zal vinden. Verre van daar. Wanneer eene dwaling vas-ten wortel geschoten heeft in de groote massa — en in onzen tijd van drukpers en reklame gaat dit gemakkelijker en sneller dan ooit — is fr niets irtoeilijker dan die uit te roeien. Één çeslacht is dikwijls genoeg om ze algemeen te verbreiden, maar vele geslachten zijn soms niet genoeg otn ze te vernietigen, vooral niet wanneer zulke dwalingen op nationales trots berusten. De groote menigte immers is verzot op groote mannen, omdat de roem van dezen afstraalt op het geheele ras, en dit daardoor tôt de overtuiging komt boven andere volken verheven te zijn. Menigeen dankt zijn stand-beeld aan deze zucht tôt eigen verheffing, zijne stad of landgenooten ingesc'aapen. Op grond hiervan meenen wij te mogen voorspellen dat de franschen, ondanks de klaars^ bewijzen hun door de uitkomsten van c method.: Pasteur zeif geleverd, aan deze niet gau • zuilen v. rza;:en. Zij hebben daarvoor te veel op Pasiuur gebluft, en zullen lie»er zijne bestrijders uitschelden voor afgunstigen, — Zoo zijn de menschenl ; half nïsrSi a. o. 1 « In zijn artikel van Maandag Iaatst, zet gezel dyns de gedachte vooruit dat, naast de studiecon siën vaor het stemrecht en deze voor de taalkwe er door de belgische regeering nog commissies c den gevormd te worden tôt de herziening van de op vrouwen-en kinderenarbeid, de betaling der loo de gezondheid der werkhuizen en fabrieken, de * ongevallen. En daar kunnen nog bij komen, voe^t hij er aan de werkmanswoningen, de kindersterfte, de reg€ der werkuren, de Werk- en Nijverheldsraden, de W rechtersraden, het beroepsonderwijs, de kollekt werkkontrakten, enz., enz. Terwijl men toch aan het opsomm.an is, kan de |i met belangrijke punten aangevuld worden : de ou domspensioenen, het minimum van dagloon, de m< polisatie der bedrijven, mijnen en gronden, de bi tingen, het onderwijs, enz. Men ziet het : werk is er genoeg, en elkeçn zou ; dat ailes wijziging en verbetering willen zien bren Maar.., qui trop embrasse, mal étreint : te veel s in eens aanvatten deugt nietl j En wij vreezen dat, als men het systeem volgt < fi Hardyns vooruit gezet, dit juist zal uitloopen op ; geen hij niet wil : half werk 1 Wat ons het meest verwondert is dat onze ho opsteller al dat werk, — waaronder er veel is da arbeiders uitsluitelijk aanbelangt, — wil verricht door onze bourgeois-regeering, die, in ailes wa heeft verricht, getoond heeft niets anders te kur dan... half werk! Want, als in al die vraagstukken, door Hardyns o| worpen, zij met voorstellen en wijzigingen voor dag komt door haar ontworpen, — of door commis waar wel één of een paar werkersvertegenwoordi] zetelen, — dan zullen zij allen nog -den bekrom geest van vroeger dragen : ons gouvernement is altoos datgene gekozen door het verfoeilijk meen dig klasse-stemrecht. Nu, dat stelsel heeft geleefd : elkeen is er op t koord, — ook de katholieke pers, die het niet n aandurft het te verdedigen en zich in het onvermi lijke schikt : de invoering van het A. S. Als er nu weer moet <gestudeerd > worden, oi om de vele slechte weten te veranderen, ofwel or enkele nieuwe in te voeren, dan is dat ailes weer brekkig en onbegonnen werk : eene regeering en parlement door Algemeen Stemrecht aangesteld, zu \ wel kort spel maken met al die gelapte en nog e herlapte wetten en verordeningen, d.ie steeds stempel zullen dragen van het slechte midden waa zij komen. » * * * Tôt daar Vooruit, aan wie wij bovenstaar ontleenen. Zou men dit lezende, nietzegj dat algemeen stemrecht een spliksplint nieuwe uitvinding is die nu voor heteers Belgie na den oorlog moet i*gevoerd worde Dat het reeds in de grijze oudheid besta heeft, en het sedert lang in Frankrijk, Zwits land, de Ver. Staten enz., bestaat, ennergt diewonderen uitgewerkt heeft die men £ de onnoozele gaaien beloofd, schijnt tr niet te weten. Of, weten zij het wel en doen zij wat uilen doen als het zonlicbt hen hindert? Menleidde hier nu niet uit af, dat wij: Belgisch kiesstelsel willen verdedi an. Ne het is ailes wat belachelijk is, maar A. S. het weinig min. Overigens zijn aile regeeringsstelsels, n of zonder kiesrecht, goed of slecht, volg< de menschen goed of slecht zijn. Tôt vôôr eene halve eeuw hadden de ot lieden in Belgie nog den mond vol van goede vaderlijke regeeriag van Maria-Tl ; resia, en in Frankrijk van die van Hendrik In beiden nochtans had het volk geen ste recht. SPAART uwe SCH0ENEN met het SCH0ENBESI " DUC „ voor Heeren-, Dames en Kinderschcei Licht, sterk, praktisch, sierlijk. HUIS DUTRY-C0LS0N, Veldslraat, 12, GENT. Brief van Jftserfelaei Heer Opsteller, « Mensch, matig uwe vreugde, opdat, het ongeluk u overvalt, gij niet te veel I neergeslagen wordt. * Zoo spreekt de wijze man die ons de: levensregel voorgehouden heeft. Wie het leven wel nagaat, zal vinden dezen raad goud waard is. Wanneer wij b zeer verblijd zijn, is hetkleinste tegenspoe voldoende om ons zeer verdrietig en on lukkig le voelen, terwijl als we door achl eenvolgende tegenslagen in het verdriet ten er nog geheel wat bij kan zonder ons deren. Het gaat hiermede als met schulden : \ altijd iedereen eerlijk het zijne heeft kum geven, voelt zich door eene kleine sch reeds bezwaard. Maar wie met zijn gat schulden zit, als i« den tijd 't Kint, Wilin enz., kan er nog voor millioenen bijnen zonder iet van zijn goede luim te verliea De regeeringskunst levert ons alsmede i bewijs voor de zelfde stelling : Als vroe de be ;rooting van een land met een tel sloot van een hondêrd millioen, of va» < stad met 1, 5 of 6 millioen — zooals G met hare tentoonstelling — schreeuwe e!k van backroet en ondergang; maar nu sta| men bergen van milliarden scftulden op zonder de minste bekommering. Met geluk en ongeluk gaat het precies e der, het is ailes maar een gewoonte. Ik dat het best aan ons Eedje. Tôt voor eeni; tijd is hem altijd ailes meegegaan. Van s pel werkmanskind, die geen andere kam< den had dan lieden uit het gepeupel, is langzamerhand opgeklommen in aanzien, hij eindelijk toegelaten en onthaald wi bij M. Cartouche en Cis. Hij gaat er mee als waren zij immer de beste vrienden weest. Grootendeels om aan deze te behagen hij afstand gedaan aan het recht der v kende klasse op een schepenzciei, een rs dat hem vroegtr nauw aan het hart lag, 2 als ge overigens wel weet. Den eerste oogenblik dat hij aan {lit r< —l I verzaakt had, was hij op.;etogen van blijd-'• schap, meenende — zoogiifik later gehoord heb — dat men hem niet kon missen, men 1"lar' h*m zou gesmsekt hebbe > terug te komen, "j®" en hij dan zijne voorwaaiden zou hebben ien- kunnen stellen. wet Voor de eerste maal in zijn leven misschien nen, heeft hij zich misrekend, is zijn verwach-er " ting verkeerd uitgevallen, en zoo blij en toe: opgeruimd als hij in 't be^in was, zoo eens iing voor een tijdje liber en loi te zijn, zoo tries-erk" tig, terneerjeslagen is hij ïhans. eYe Ik ontmoette hem de Verleden week en lijst kende hem schierniet met^. Op mijne vraag : der- « Eedje wat scheelt er aani? » loosde hij drie, jn°- v;er groote zuchten achteieen, waarran een 1 as" steenen hart zou gebrokeiv;ijn, en zegde dan : aan — Ach, Maertelaere, mjjn vriend, wat een ;en. droeven tijd, wat al rampe:î en miserie ! Geen ,erk mensch die nog over mlï taal of teekent. In ioor de straten merkt geen mejsch mij nog op, en het- in de herbergen of om hr-t even waar wordt mijn naam van niemanri meer genoemd. °fd- Tôt overmaat van ramjj weet ook gij niets !ie® van belang over mij meiïr te verteïlen, en t zij zeifs Nand, mijn goede |etrouwe N^nd, die iien vroeger geen tien regele,; kon schtijven zonder er ten minste twee of drie aan mij te ^gecn wijden, vergeet mij ^ehepl en gansch. sien Aan hem, en ook aan'u, heb ik dat toch ;ers niet verdiend. Pen En dit zeggende loosile hij een zucht zo.o "0°® 'ang en ^ieP df*"*hij gelqof ik nog van bene-den zijn knieën kwam ejn ik er geheel koud 'ak- van werd. '«r « Maar Eedje, sprak ik, —toen mijne aan-doening een beetje bedàard was — vergeef Wet mij dàtik het u vraag: jnaar is dat niet een i er beetje uw eigen schuld? We leven nu zooals 8e- ge tereclit zegt, in een'zoo rampvollen, be drukten tijd; geen huisgbin dat niet in druk ei]S en rouw zit. Van bij hetjbegin had ieder het den oog op u gevestigd. Ieder zei bij zichitlven ruit of tegen vrienden : « erfmag gebeuren wat er wil, hier kunne» wij gerust zijn, wij hebben een redder in den nooc£ die er ons wel uit ide zal helpen. Wij bezitteride man die volgens ;en zijn eigen verzekering m staat is de geheele er- wereld te besturen, die zal dus a!s het moet, in wel raad weten. » :n? Iri plaats daarvan zij? ge als. met lamheid an geslagen, en de ififnscjien als ze nog eens er- van u spreken, zeggen : « Als het stille goede :ns tijd was kon hij van allés, als het niet noodig an was, en nu dat het wjel noodig is, en dat en iemand die meer kan dan een ander, in de gelegenheid is dat te ;oonen, steekt hij zich de weg. » * — Zeggen ze dat ? □et « Zeker Esdje, zeggen ze dat, en nog veel ;n, meer, dat ik i i..t durf herhalen. » is —Ach, h : ondankbaar toch is het volk ! (weer een gre-oten zucht). Het weet niet hoe iet ik mij dag en nacht afmartel om iets tôt vérins zachting van zijn lot te vinden, ms>ar onge-lukkiglijknietsmijinde gedachte wil komen. de * Kunt ge geen redevoeriagen houden over de de toekomst van Vlaanderen, of tegen den îe- oorlog?- Die onderwerpen staan nu aan de IV. dagorde, en zij die er over spreken maken er m- naam mede. » — Neen, Maertelaere, dat kan ik niet. In het redevoeren als in al andere stielen heeft Aq elk zijn specialiteit. Dat is bijvoorbeeld als in ien. 't schoenmaken; de een is mans-, de andere vrouwenwerker, een derde maakt kinder-werk, een vierde pantoffels. Zoo gaat het ook met de redenaars, gelijkofelkdie de kamer-debatten of de meetings volgde, genoegopge-'© merkt heeft. Mijn specialiteit nu is de koo-peratie en boventl het stemrecht. Mijn grootste triomfen heb ik met dit laatste be-. haald ; de oorzaak van al het verkeerde in de ®s maatschappij — als uitgedroogde borsten, er" kindersterfte, enz., enz. — kon ik verklaren door het slechte kiesstelsel. ' n Aoderen leegen zich toe op een andere . . specialiteit. Wijlen generaal Booth bijvoor-..a beeld, wiide de maatschappij verbeteren door ',|V' zijn voUelingen grimatsen te leeren maken onder het aanroepen van den naam Jésus, en ' " Mistres Pankhurst denkt aile kwaad te kee-ren door de vrouwen in de politiek gelijk te 1. " stellen met de mannen. In om het even welk vak, als men het yie g°e(l verstaat, kan men naam maken, maar men kan niet in een ander vak overspringen. .. Een goede vrouwenwerker kan geen jacht-I , lar'.rzen maken, en zoo gaat het met ons, rede-Jy i naars, ook. In al wat heden asn dp dagorde ' ' I staat, wat de menschen 1: elang inboez mt, " ] ben ik een vreemdeling, en uai is ae reden " waardoor ik mij niet meer kan laten hooren " en moet dulden dat mijne bewonderaars naar elders gelokt worden. , " | Blijft het nog lang duren (weer een groo-"ent ten zuc'lt) ^an s^er^ n°S onopgemerkt... ; Men moet Eedje kennen om te beseffen " u wat de man onder zulken toestand moet -en ''j116"- Zooveel het in mijn vermogen was poogde ik hem te troosten met de hoop dat het nu i" niet lang meer zou duren, en eens ailes in zijn ^ oude plooien, hij weer de gevierde volkslei-der en redenaar zou worden ; het kon v/einig ' " baten, hij bleef ontroostbaar. j Ook ik ben er geheel door ter neer geila-. } j gen en weet niet bij wien troost te zoeken, °j want, hoe zal het" met hem afioopen, als de r tijden niet spoedig veranderen?... E. DE MAERTELAERE. BROODOVEN - LE MERVEILLEUX „. Bakt brood, nad braadt vieesch, bakt koek. Droogt vruchten, groenten rer- en fruit, op gas- en kolenvuur. Huis Dutry Colson, Veldstraat, 12, Gent. 00" BORSTPILLE.i V'OOR VERK0UDHEID, haast, luchtpijp-ontsteking, vallingen, enz. Apotheek O. Van Wynen-•Cht daele, St.-Michielstraat, 17, ùent. VAN ALLES WAT ! Oyor tijdirerliet. — Onder die bentming schrijft n , uit Dendermonde aan Vooruit : i <'t Is jammer te moeten vaststellen dat er teg \ woordig zoovele kostelijke uren nutteloos en on \ bruikt voorbijvliegen. Er is werkeloosheid door ; omstandigheden en als gevolg lamlendigheid — niet te zeggen luiheid — door onverschillijjheid mismoed. Zeker, het gebrèk aan voedsel maakt c mensch ongeschikt tôt stoffelijken ârbeid en tevi waar is het dat eene hongerige maaggeen lust geve tôt intellektueele ontwikkeling. De werkman vooral en hier bedoelen we den jongen arbeider — is in opzicht wel het grootste slachtoffer. Dagen laat voorbijgaan in nietsdoenerij en verveling. 't Is i noodlottige oorlogs far-niente. Nochtans «timeisti ney » z.-gt de Engelschman en er zijn maar al te v monschen die. dit gouden spreekwoord niet begrijp ; Later, als het te laat zal zijn, zullen velen zeggen herzeggen : < het spijt mij dat ik dit of dat binst d oorlog niet geleerd heb ». Daarom, eer het steeds te laat zij, is het van het hoc ste- belang eene aansporing te geven aan degenen, < niet bevroeden dat men zonder kennis bestemd is e duts, een sukkelaar té zijn op de wereld Gij dus die geroepen zijt om met handenarbeid i brood te vdnnefl, zoekt naar vakonderwijs; gij c denkt de pen te gebruiken leest en leert. 'tGaat natui lijk van zelf niet, cr dient wat toewijding en moeite t geleend te worden om een uitslag, een beoogd doel bekoinen. Zoo is deaardegeen luilekkerland. Dit voor degenen die los en al te vrij hunne dag slijten en er later berouw zullen over gevoelen. » Ziedaar dus een gezel die niet zoo spoedig de invc ring van het kollektivisme schijnt te verwacht< Immers, volgens de kollektivistische geloovigen zull er dan geen dulsen meer zijn op de wereld. Maar gelijk heeft de gezel, en droef omnanscliouw is het te zien hoe de jeugd de dagen doorbrengt. Zitt ult uw oogen. - In hetzelfde nummer van Voori als bovenstaanden schrijft een andere gezel ult Lauu (West-Vlaanderen) : « Hit voirbaeld l&mt van «mhoo§. — Terwijl on inwoners om zoo te zeggen geene aardappelen kunn bekomen, is er een boer wiensambl ee«i beletsel teg de woeker moet zijn, die cr van 4 tôt 600 roeden u gedaan heeft en ze verkoopt aan 1.75 tôt 2.30 fr.! Ni een echte patriot!» Ja vriendje, van die echte patriotten hebben wij wat gezien en gehoord; maar helaas! weinig goeds. Overigens is dat veelal zoo in de wereld. In e godsdienstig midden bijvoorbeeld, wenden dlkwi inenschen vurige godsvrucht voor om de geloovig te beter te kunnen bedriegen en uit te buiten. In i socialistische, liberale en andere wcreldjes is dat ju: hetzelfde: overal wordt er gehuicheld <»n met maskc geloopen, maar, wie zich niet wil laten foppen mo zijn oogen open doen, goed acht geven op woorden \ daden. y Zijn die niet in overeenstemming bij den broed< wees dan maar op uwe hoede. Een socialist bijvoorbeeld die de gelijkheid predii dè armen beklaagd, maar allerlei vette baantjes b machtigd en rijk wordt, dient men in de gaten ! liouden. Onthoudt dit, en doet uw oûgen open. D9 volkerenbond. —Zooals De Waarheia in den 'ù ! het gedacht geopperd heeft, een kattel of bond tezi vôrinen tusschen onze verschillende politieke gartijc waarfn liberalen, katholieken en socialisten als go « broeders en zu^ters zouden overeenkomen, eu elkand zelfs zouden helpen en ondersteunen, in plaats v malkaar uit te schelden en het voetje te lichten ovei waar men maar kati, zoo zetten de staatsmannen i het gedacht vooruit van een volkerenbond. Dit plan is nog veel edeler en grootscher dan li onze. Bedenk eens: een bond van aile en gehee naties. Niet als die van de roode internationale, d rnaar alleen zou openstaan voor de proletariers, no dien van de zwarte internationale, waarvan slechts < belijders van eenen eeredienst kunnen deelmakc maar van aile volkeren in hun geheel, met al hun verschillende klassen, standen en partijen. i Dit plan heeft onze voile goedkeuring, en wij vind het jammer dat er voor de inrichtîng wederom bezw ren aan verbonden zijn. Zoo zei o. a. John Simon, gewezen engelsche min ter en leider van de liberale partij, over dien bo "sprekende : « Om kracht en macht te verstrekken aan deze bc{ lingen en voorschrifteri zal de bond niet alleen moet beschikken over economische, staathuishoudkundi kapitalen, maar daarenboven zal hij moeten in st. gesteld worden om krljgskundig op te tratfen tegan i land dat het zou beproeven te zondigen tegen de we bepalingen van den algemeenen bond. > Geheel juist, wie zich niet wil onderwerpen a goede wetten, moet gedwongen worden. Maar, om dwingen moet men macht hebben, en macht heeft m slechts als men beschikt over geweren, kanonm vliegtuigen, duikbooten enz. Al de leden van d bond, (hier dus al de naties) zullen zich dus al die d gen moeten aanschaffen, of lieverze behoulen en v beteren. Doch, wat wordt er dan van die andere leus die ' sedert vier jaar zoo dikwijls gehoor.d hebben, en < nog niet lang geleden als het einddoel van den oorl beschouwd werd ? Oariogschulden. — De bekende amerikaansche inj nieur Hennen Jennings, geeft in de <Finantial lime de berekening der schulden van de volgende state Fnfpni* • •wihiihbh «uoi «i/iiuiaon lumoi u dan oarloy (in miliioanen dollars) einde 19 Engeland . . . 3.500 22.350 26.85 frankrijk ... 6316 11.754 18.10 Rusland . . . 4 544 16.300 20.84 Italie .... 2.900 6300 9.20 Vereen. Staten . 1.000 7.200 8.20 Totaal : 18.260 63 904 83.19 Middenmachten : Duitschland . . 5.000 20.650 55.00 Oostenrijk -Hon- garije . . . 4.000 12.200 16.2C Turkije en Bulgarie . . . 800 1.100 1.90 . a onn oo nen « 7C Volgens dees tafereel beliepen de schulden dus \ deze oorlogvoerende staten op het einde van H 126.944 millioen dollars, of in franken ongeveer 1 milliarden. De schulden van België, Servie, Monténégro, Ri manie zijn er niet bijgerekend, waarschijnlijk omdat i tegenover deze van de groote staten te onbed dend zijn. De vraag is nu : wanneer gaat dit ailes betaald w den en door wie ? AD0LF VAN DEN BREEH, papierhandelaar, Slac huisiaan 17 en 18, G'ent, verkoopt aan voordeel prijzen emballeerpapier, witte cassée, slachterspap: perkament végétal vc.or raelkerijen, parafine pnp brouwerspapier, zijdepapier, glacépapier in aile kl > ren, catoetten en rondon voor pasteibakkers, e Papieren zakken voor koffie, thé, malt, suikerij, schuiten, patatenbloom, soda, klakken, hoeden, moc 1t :n en aile andere bedrijven. Huis bestaande sec 30 jaren. ! STADSAAHGELEGEIilIEDEN en ROND OS RANTSOEftXERING n Van rantsoçn en rantsoeneering. kenden ;e- wij tôt nog toe niet anders dan de bijzonder-de heden welke wij daarover in verschillende ™ reisbeschrijvingen hadden gelezen. Van sche-" pen die maanden en maauden op de zee ns verdwaald waren geraakt. Van bemanningen bit die op rantsoen gesteld worden omdat er — maar voor enkele weken voorraad meer aan boord is. Van matrozen die honderd dagen et het leven gehouden hadden met een pond o- rijst aile 24 uren, plus andere akeligheden die el bij niemand den minsten indruk hebben "■ achtergelaten. Integendeei, iriet een weinig goeden wil hadden wij ons best onder de passagiers be-g- vonden om die avonturen mede te maken, die wij ons in onze kinderlijke verbeelding als prettig voorstelden en niet zoo erg moch-w ten genomen worden als 't gedrukt staat. ie In de boeken schrijft men toch wat men wil. £ Eerst zien en dan gelooven, heette het. Als [e wij eens, hoe onwaarschijnlijk ook, gedwongen waren onder dezelfde voorwaarden vol :n te houden, dan zouden wij daarover veel gemakkelijker heen komen. De zoogenaamde [j" helsche toestanden uit de verhalen onzer 'n voorouders dagteekenea overigens van een voorhistorisch tijdperk d*t niet meer kan ■n terugkeeren, terwijl wij diep in ons binnenste de overtuiging koesteren dat, ondanks ailes, vreugde en plezier niet uitgesloten zouden lt zijn. Sedert wij aan den lijve gevoelen dat eene :e rantsoeneering iets geheel ernstigers is dan in een sprookje, heeft onze zienswijze eveneens » eene lichte wijziging ondergaan. Dat was t_ dan toch rnogelijk ? Zoo iets is nog van onzen g tijd? Wij moeten het leven houdei met een jl kilogram aardappelen in de week en twee kilo brood? (Wij spreken van vroeger, nu is n dit verbeterd). Het gebrek is niet meer een ls verzinsel ? " Oelukkig dat het voedsel, door bemidde-st ling van een groot getal onzer medeburgers, s langs zoovele zijslraatjes toestroomt en op :t de rechtvaardigst mogelijke wijze verdeeld wordt, want uithouden zouden wij niet. Langs r, * aile kanten zien wij uit naar hulp en bijstand. VerzEchting van een drukkenden toestand î' wordt van iedereen afgesmeekt. "e Onderling hulpbetoon, bescherming, tus-schenkomst iso s aller plicht ; in den eigen-ujken zin van 't wo. rd m' niemand gebrek lijden, hoe dringend^ook •c dagen van ellende en veryal, onze bïïknog n op iets trooitends, iets hartverheffends uit-11 rustea kan, is 't op de talrijke blijken van u solidariteit die gegeven worden, de milde :t ondersteuning die als Uit een mythologischen e hoorn van overvloed over de bevolking jj wordt uitgegoten, de belanglooze tusschen-ie komst van de invloedrijksten onder ons, zon-a, der andere drijfveer, ander doelwit, ander-ie oogmerk dan leniging in den heerschenden nood te brengen. 't Is prachtigl... " Neen ! schreeuwt men van zekere zijde met rauw», schorre stem. De bevoorrading s- eener uitgehongerde bevolking is niet wat id ons in de eerste plaats bekommerd. Delevens-middelen verzorging onzer wakk'ere tijdge-a. nooten moet wijken voor onze vuile politieke m zwendelarij, die midden in dees hachelijk :e strijdgewoel tôt haar voile recht moet komen j1' en waaraan wij vast besloten zijn ailes te s. offeren. « Ahl Ah! Gij waart lichtgeloovig genoeg te veronderstellen dat al degenen, met de rant-soeneering der bevolking gelast : de D. O., Il de C. R. B., de P. C., de P. H. K„ de P. B. n, C., de S. P. C , niet slapen giiigen zonder de -i overtuiging te hebben dat de bevoorrading n" van Groot-Gent voor 's anderendaags verze-kerd was ? ?ij Gij meendet dat, als zij zich 's morgens ie voor hun bureel zetteden, hun eerste hartzeef >g hun berokkend wierd door de vraag, hoe zij de rantsoeneering, zoo onverbiddelijkuitden e- aard der zaak, in 't voordeel hunner stadge->» nooten zouden kunnen wijzigen, de scherpe 1 : kanten ervan afronden, zoo draaglijk moge-|' lijk te maken? ' Hoe deerlijk hadt gij het mi*. Eerst de 3 belangen van onze kliek, van onzen winkel, 4 van onze kas, dan zulleu wij zien wat er voor o 't algemeen welzijn gedaan kan worden. » ° be kruik is te water gegaan tôt zij gebro-4' ken is. Na een tijd lang onderduims gekuipt te hebben, hebben zij eindelijk met open 0 kaarten moeten spelen. Zij hebben het mas-ker moeten afrukken, waarac'nter hunne hei-0 iige tronie verdoken was. 't Is hun verlies . i geweest. _ Het viel de be /oegde O 'arheid aldus ge-0 makkelijk, met een welgerichten vuistslag an onder den kin, dit koppel hansworsten knock-17 oui te slaan,een staat van verdooving waaiuit 35 zij voor den duur van den oorlog niet meer )e. zullen opstaan. Des te be'er. lie En als bewijs te meer dat ailes in ailes is, ui- mogen wij onze lezers bevestigen dat zij aan dien knoe'^put het groot aardappclrantsoen 3r" te danken hebben, 't welk zij deze beide weken hebben on'.vangen. ht. A quelque chose, malheur est bon. ige RlK. er, —0— Schoenzolen en Hakken in " Oméga „. " " Veel sierker en c.dkooper da; Ieder. Huis Dutry-Colson, Veldstraat, 12, Qent, iis- ,ert Publieke Fondsen, Aug. Van den Bogaert, wiS' sclagent, Boterrnarkt, 10, ùent, open van 9-12 en 2-(

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.
Cet article est une édition du titre De waarheid: socialistisch weekblad appartenant à la catégorie Socialistische pers, parue à Gent du 1906 au 1918.

Bekijk alle items in deze reeks >>

Ajouter à la collection

Emplacement

Périodes