De stem uit België

352222 0
close

Pourquoi voulez-vous rapporter cet article?

Remarques

Envoyer
s.n. 1917, 23 Fevrier. De stem uit België. Accès à 25 novembre 2020, à https://nieuwsvandegrooteoorlog.hetarchief.be/fr/pid/7w6736mv4v/
Afficher le texte

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

t Buredl 21, RUSSELL SQUARE, LONDON, W.C. Talephone: Muséum 267. IDe Stem ait jSelgte. Abonnement : lsh. 9d. voor 3 maanden. Subscrlptionp: lsh. 9d. for 3 montrçs. Voor de Vereenigde Statei%: 50 cts. Voor Holland : ! fl. Voor Frankrijk : 2.25 fr. Voor de soldaten : lah. of 1.50 fr. 3de Jaargang, Nr. 23. Opiage: 10,300. (Biz. 1327-1338.) VRIJDAG, 23 FEBRUÀRI, 1917. Registered . at G. P.O. as a Newspaper. 12 biz. 1 y2à. V '«* ■■ ■■■ -,r - ; ,--J ■■•■■.s.-. -tt" y-' ~ 7k7~~ ~y'Iâ>3â7[7-.~ .,v.. Jaf - ■ - .a ... iJAii jïafc'w-x' I I I De Oorlog en de Vlaamsche Volkskracht. De oorlog is een schommeling. Een schommeling van toestandea, gebruiken, overleve-ringen, inrichtingen, volkeren en landen, klassen ten standen. Deze wereldoorlog is een wereldschommeling. Elke eeuw is ge-tuige geweest van zulk een wereldschommeling die de historié uitmaakt van het mensch-dom, de historié die ten slotte niets anders is als het drama van den kamp der mensche-lijke driften onder elkander, de goede driften tegen de slechte driften, en telkens is God de everwinsai, en de harmonie van het goddelijk v. : ;; jP "m. A!/ , r -deze r-i g is bijzonder-lijk' en schourneiing \ i-vw?* gevoeipns en ge-vlaclu^a ju eii: ïnensc .ieiliiart, "!:i elk men-schenhoofd. Dsze oorlog heeft de meeste menschen doen denken, hun gedachten gege- ' ven, of hunne vastliggende gedachten losge-maakt. Het is een ondervinding van elken dag, de eenvoudigste Vlaamsche werkman, of de nederigste piot, kijken zich niet stom sn dom op dit groote werelddrama, maar vragen naar het hoe, het waarom der dingen. Hun gedachtenkring is verjeugdigd en ver-ernstigd, en mogen losheid en overdreven-heid bij enkelen de bovenhand hebben al die gedachten, keeren, met ruâtiger tijd en vrede. terug tôt een gezond evenwicht. Ik weet het, er zijn merischen—die geen menschen meer zijn—die binst dezen oorlog niets hebben geleerd, "t' z;j enkel 't gazettennieuws hen bekommert zonder dfen psychologischen men-schelijken ondergrond, 't zij zij zich, in hun zelfzucht, aan dit groot werelddrama maar zoover gelegen laten, als dat hun geldbeurs er in betrokken is. De meeste Belgen echter weten en voelen dat België nooit meer kan hetzelfde zijn van voorheen, wel aardrijks-kundig en geschiedkundig hetzelfde, maar niet zielkundig hetzelfde. Binnen ons land moge de haat tegen den Duitscher, rechtma-tig nog zoo hevig zijn, de volksziel, onze on-zelfstandige volksziel vooral, kan niet onbe-invloed komen uit de Duitsche bezetting. En de velen die' in de vreemde landen werden verspreid, gaan noodzakelijk terug naar 't vaderland met versche indrukken, en ruimer gedachten, en ervaringen, en deelen ze den volke mede. Lijk in vroegere eeuwen onze uitwijkelingen een nieuwen levensstroom brachten in gastvrije landen, zoo keeren onze , uitwijkelingen terug naar 't vaderland met den invloed die uitgaat van hunne hier opge-daûr kundi'jhe'.'er en er,varingen. En't groot werk der heropbouwing van ons land en volk zal bestaan in de harmonierijke aanpassing van de nieuwe gedachten aan de oude, van den nieuwen tijd aan den ouden tijd, van de evolutie der dingen aan de oude onverander-lijke beginselen. 't Moet een zielsvernieu-wing zijn door gedachtenvernieuwing. Het is geen gemakkelijke taak, juist omdat de Belg door zijn historié, door zijn twee rassen, door zijn ligging, en door zijn internationale politiek, zoo weinig den indruk maakt van een zelfstandig; op zijn oorkracht altijd terug-buigend, en uit die oorbron kracht puttend volk, waar al de andere volkeren, spijts hun vele gebreken, toch den onbedwingbaren indruk maken van een volk te zijn. Wij hun-keren naar de vrede, maar niet zonder angst, denken wij na op de schrikbarende nieuwe vfaagstukken die zich, na den vrede, bij ons volk zullen voordoen. Wij rekenen vast op die spreekwoordelijke werkzaamheid van ons volk, en op dien drift om zelf door eigen kracht in korten tijd van 't Belgisch huis een vredig tehuis te maken. Maar de algeheele herwording van ons land is een zaak van gezonde gedachten gezond toegepast en door deze oorlogsschommeling kreeg ons volk gedachten, nieuwe gedachten en meer gëdach-ten.Met het 00g op die oorlogsschommeling en met het vooruitzicht van den vrede, durf ik het wagen eenige bladzijden te schrijven over Vlaamsche volkskracht. Het moge belache-lijk zijn kasteelen in de lucht te bouwen, 't is 00k wijs en voorzichtig vooruit te zien en in het heden de toekomst voor te bereiden. De vraag is hoe zullen wij de Vlaamsche volkskracht heropbouwen, in 't licht van ailes wat de oorlog ons leerde of ontleerde, met andere woorden, hoe zullen wij op ver-standelijk, zedelijk, maatschappelijk en gods-dienstig gebied, ons volk opvoeden om het al de rijkdommen van zijn wezen te leeren ontginnen, en al zijn mogelijkheden tôt wer-kelijkheid te maken, ten einde het een eere-plaats te laten innemen in de wereld door deze oorlogsschommeling, in zoo manig op-zicht gewijzigd? Het spreekt van zelf dat ik enkel wijzen kan op de beginselen die onze volksvernieu-wing moeten beheerschen, het aan specia-listen overlatende de toepassing der beginselen in hun verste aangelegenheden uit te werken. Ik laat 00k opmerken dat ik enkel spreek over Vlaamsche volkskracht, dewijl ik, als Vlaming, schrijf in een Vlaamsch blad voor Vlaamsche menschen. Het enkel spre-ken over Vlaamsche volkskracht staat niet gelijk met het misprijzen der Waalsche volkskracht. Het is mijne innige overtuiging dat dewijl België nu eenmaal een politieke fitaat is, en als zoodanig door de wereldpolitiek zal worden gehandhaafd, de volstrekte ontwik-kelinesvrijheid naar eigen wezen, van Wallonie, de onontbeerlijke voorwaarde is van het ééne, onafhankelijke, voorspoedige België en dat de wijsheid der Belgische Staatkunde, gelegen is in het feit dat de Belgische Staat, als politiek wezen, de ontwikkelingsvrijheid van beide rassen bevordere, ten bate van beiden en derhalve van 't door beider bloed gewilde en gewonnen vrij en onafhankelijk België. ' Vandaag dus over volkskracht op verstandelijk gebied. Het is heel moeilijk een sterkduidelijke scheidslijn te trekken tusschen wat hoeft gerangschikt onder verstandelijke, zedelijke, maatschappelijke en godsdienstige volkskracht. Het wezen en het leven van een volk kan men niet in al zijn bestanddeelen scherp aflijnen. Het is eene eenheid, een wisselwerkende samenstrengeling van krach-ten. Het eene bestandd^l vult he,t andere Paters van O. L. Vrouw van Afrika (Keizerstr., Antw.), gekiekt te Marseille voor hun vertrek naar Mid-den-Afrika, den 10 Nov. 11. Onder hen faevinden zich de Eerw. Paters Van Volsem, De Splenter en Saelens voor Belgisch Kongo ; P. Matthijsen en Biîlen voor de Kilo Mlssie ; P. Pouquet en Dufays voor Kivu. Het missiehuis der Witte Paters in Engeland (te Bishop's Waltham, Hants), heeft ons intusschen 't verheugend bericht hunner veilige ianding gemeld. Zoo zendt België zijne werkliedén uit in den wijn gaard des Heeren tôt vreedzame uitbreiding der kiistene kultuur onder de volkeren. aan en derhalve moet de lezer de verschil-lende bijdragen over dat vierledig onderwerp lezen, wil hij een volledig overzicht hebben. Vooreerst stel ik enkele beginselen voorop aangaande de onontbeerlijkheid der verstandelijke volkskracht. Wanneer ge aand'achtig de historié studeert van het eindverloop van vroegere wereldoor-logen, wanneer ge denkt op de finantiëele uit-putting van aile landen na dezen oorlog, wanneer ge overweegt de noodzakelijkheid van de economische wisselwerking der ver-schillende Europeesche volkeren ter verzeke-ring van elks stoffelijk bestaan, wanneer ge ten slotten den waarschijnlijken afloop van dezen oorlog met een min of meer diploma-tische vrede vooruitziet, blijkt het klaar dat wij Belgen ons aan geen allesherstellende schadevergoeding moeten verwachten. En kwame die schadevergoeding toch, en tame-lijk aanzienlijk, daaruit volgt nog niet dat elks individueel bestaan daardoor verstevigd wordt. Daarmeê zouden alleenlijk de groote wonden kunnen geheeld worden, en het lichaam des volks zou er krank en flauw bij blijven, beroofd van al de verweermiddelen tegen de handelsrnededinging der groote na-tiên, die in hun grootheid, ook hun propa-gandakracht vinden. Hoe het ook weze, 't is altijd best niet te vergeten dat België zich meestendeels zelf zal moeten herstellen door zijn eigen macht en ondernemingsgeest, en dat de verschillende bevriende landen meer dan genoeg werk zullen hebben met het or-denen van hun eigen zaken. Anderzijds heeft een kleine natie, midden de Europeesche bedrijvigheid, maar een wapen : en dat wapen is het verstand en de methodische arbeid van dat verstand. Het blijkt genoeg uit de geschiedenis van het hedendaagsche Duitschland, wat het verstand beduidt in de moderne wereld, en binst dezen oorlog zelf, werkte het verstand der volkeren nooit geheeler, noch krachtdadiger, eenzijdig weliswaar, en voor een doel van vernietiging, maar in twee jaren tijds heeft het verstand der volkeren, door 't gevaar en den wil van zelfbehoud gepraamd, wonderen afgewerkt, voor welke het vroeger een halve eeuw vergde. Daaruit volgt dat voor de volkskracht de verstandsontwikkeling een eerste vereisohte is, en verstandsontwikkeling wordt verkregen door doelmatig onderwijs. Het Onderwijs. God gaf het verstand aan den mensch opdat het groeie en vruchten voortbrenge. Om te groeien moet het bewegen, moet het arbei-den. Want 't is van natuurswege een onbe-sohreven bord dat moet beschreven worden. Het voorwerp van het verstand is de waar- heid, in vorm van wetenschap en wijsheid. Hoe meer waarheid het vastgrijpt, hoe meer het wordt het evenbeeld van God, de bijzich-zelf bestaande waarheid. Zoo de mensch zijn verstand niet zelf ontwikkelt, komt hij te korit aan zijn menschelijken plicht. Een mensch is niet vrij van onontwikkeld of dom te blijven. Waar de mensch dus uit veronachtza-ming, aan zijn plicht van verstandsontwikkeling te kort komt, mag en moet de Staat, die 't burgerlijk welzijn spruitend uit verstandsontwikkeling beoogt, den mensch tôt onderwijs verplichten, en in elk geval, mag en moet de Staat het persoonlijk initiatief bel-pen. Vandaar de leerplicht. Maar dewijl de mensch ook een christen is of zijn moet, dus door geweten en geloof, zijn ziel moet zalig maken, zou de Staat, in welbegrepen zelfbeiïang ook dat doel moeten bevorderen van het christelijk onderwijs, of ten minste, mag hij dat doel niet belemmeren, zelfs zoo hij den godsdienst officieel uit 't Staatswezen buitencijfert. Daaruit volgt dat leerplicht steeds moet samengaan met inachtneming van vrijheid van den huisvader in de keus der school, en in gelijkberechtiging in zake ofiicieelen steun, voor de aanneming van 't Staatsprogramma. Zouden de landen niet heel wat broeder-lijker zijn in hun eigen grenzen, zoo zij indachtig waren dat hun grondwetten met vrijheidsleuzen zijn omkransd, en werkelijk de vrijheid en de gelijkheid toepassen? In de praktijk van de onderwijsinrichtmg hebben we hier weêrom een bewijs hoe onze moderne wereld goocheltoert met groote woorden, en er niet op duwen durft tôt den kern toe, om er de ware toedracht van te begrijpen. Er is feitelijk een hemelbreed verschil tusschen de praktijk der vrijheid, dé liberale vrijheid, en de theologische vrijheid. Een Staat dus die 't, belang van de verstandsontwikkeling door doelmatig onderwijs ve'rstaat, zal ook geen opofferingen spa-ren om leerkrachten te vormen, die in theorie en praktijk, degelijk zijn, en daarom zal die Staat ook de jaarwedden regelen in verband met het belang van het onderwijswerk en met den nood en het levensbestaan van den on-derwijzer. Een doelmatige onderwijsinrich-ting zal rekening houden met den ontwikke-lingsgàng van het verstand en niet uit het çog verliezen de vereischte aaneenschakeling van lager, middelbaar en hooger onderwijs, dus streven naar eenheid van methode. Van het Duitsch onderwijsstelsel hebben wij in dat opzicht heel wat te leeren. Ik voeg er volledigheidshalve bij, dat de o-nderwijs-inrichting het Duitsche volk heeft groot ge-maakt, maar dat de filosofische geest welke die onderwijsinrichting bezielde, die grootheid heeft misleid. Methoden kan men overnemen, een geest mag men niet over-nemen, zelfs niet een goeden geest, want elk volk heeft zijn eigen geest en genius. Het Vlaamsche Volk. Tôt vervelens toe werd het herhaald dat ons Vlaamsche volk op de laagste sport der ontwikkeling staat onder de Germaansche volkeren en tegenover den economischen en industriëelen welstand van Wallonie een mal figuur maakt. De Vlamingen zijn de groote sjouwers aan vuil en lastig werk voor kleine dagloonen. De schuld ligt niet zoozeer bij de Vlaamsche nijveraars of werkgevers als weil bij de onmogelijkheid, ingezien de Vlaamsche nijverheidstoestanden, beter werk en beter dagloonen te geven. De arbeidersbe-weging vergeet wel eens den wortel van het kwaad aan te vallen, en valt onschuldige personen aan. De ongeleitterdheid van arm Vlaanderen is vcrbazend. Wie ondervindt het thans beter dan wij priesters, die ons volk moeten helpen, door al de papierenschansen door dezen oorlog opgebouwd rond de vrijheid. En 't is met bloedend hart dat ik die veel soldatenbrieven doorblader, slordig ge-schreven, onhebbelijk opgesteld. Ach ! onze groote zielen van jongens hebben geen woorden, geen zinswendingen om hun gevoelens te vertolken ! Had ons volk het geloof. niet en den verzedelijkenden invloed van de christelijke leering, het ware ledig, stomp en plomp heel en al ; 't geloof dus is geen domper maar de eenige hefboom der zielekrachten. Het is nutteloos, nu de schuldigen te bla-meeren. Met oude koèien uit den gracht te halen, verricht men geen lierlevingswerk. Maar 't eerste vredewerk moet zijn de herin-richting en de doelmatige aanpassing van h'Jt onderwijs, in al zijn graden. Doch eerst en vooral, moeten wij bij ons volk belangstelling verwekken m het onderwijs, het opschoppeu uit de zelfvoldaanheid van zijn achterstallig-heid en slenterachtigheid. Het volk moet eerst willen en weten, en de leidende volks-staatkunde moet het doen willen en doen weten. Het onderwijs moet ten tweede rekening houden met de gezonde opvoedkunde, ik zeg niet met het pedantisme en 't moet een onderwijs zijn aangepast aan de natuur van ons volk, aan zijn ligging. en roi midden de Europeesche beschaving, aan de nooden van den modernen tijd, en bijzonderlijk aan de mogelijkheden en de werkelijkheden van 't Vlaamsche land. Daaruit volgt dat land-bouw- en vakscholen overal dienen ingericht en verplichtend gemaakt, dat al de instellin-gen moeten in het leven geroepen die het volksonderwijs voortzetten en mogelijk en doelmatig maken. Daaruit volgt dat de lagere school geen verstompmg wezen mag van verstanden door te uitgebreidheid van leer-vakken, maar een substantieelen ondergrond leggen moet voor later specialisatie vatbaar. Daaruit volgt dat het een onderwijs moet zijn van gedachten, en niet van-buitenge-leerde woorden. Daaruit volgt bijzonderlijk dat de voertaal van het onderwijs, van de laagste tôt de hoogste sport der onderwijsinrichting, de moedertaal zijn moet, niet de slordige dialecttaal maar het zuiver schoone Nederlandsch, dat den leerling sierlijker en fierder maakt, en dat het gedaan moet zijn met die onverantwoordelijke antiopvoedkun-dige, antisociale en ten slotte antinationale verknechting, verbeulemansing, verminking, veronlmens: hir.g, d.-.r vlaams •!•: iol'cskràchï door het stelsel der tweetaligneid als voertaal. Dat de ontwikkelde standen, door de ontwikkelingskracht van de moedertaal-voer-taal, voor hun Belgisch en internationaal belang andere talen aanleeren, des te beter maar dat men de ziel van het volk, die maar een volledige en logische uiting heeft de moedertaal, in twee snijde dat is de zelfmoord van een volk. En dat ons volk zijn belache-lijke grootheidswaanzin afwerpe, en niet langer het vreemde, alsof dit het echt-groote ware, naape, maar uit de studie der andere volkeren leere dat er geen rijker kroon is dan eigen schoon, dat de kleine afmeting van een land, niets te doen heeft met de grootheid en de schoonheid van een taal, dat de moedertaal in elk land de draagster is der wetenschap, dat de wetenschap door haar zelfwaarde vanzelf het internationaal leven binnendringt en zoo met glorie bekroont de taal van het klein volk, waarin zij is geboren en gebunseld. Naar Buiten. Omdat onze verstandelijke volkskracht naar binnen zoo klein is, daarom straalt zij ook niet naar buiten. Er was nochtans een tijd dat de Vlaamsche volkskracht, door kunst, handel, nijverheid, vakkundigheid, en burgersfïerheid wereldberoemd was. Helaas 1 wanneer de vreemde landen thans den naam "Vlaming" hooren uitspreken, schijnen zij te denken dat dit groot volk van weleer is uitgestorven, dat die naam niets anders meer beduidt als een gloriêrijk oudheidkundig fos-siel. Zoo weinig straalt de invloed van dat volk, dat nochtans al zijn oorkracht onbe-storven in zich heeft bewaard, naar buiten. Helaas, in plaats van met den overvloed van zijn kracht en beschaving de andere landen te berijkdommen, moeten zoo-veel zijner bur-gers uit armoede uitwijken en op de rijkdommen der andere landen teeren. Met hart-zeer herdenken we de duizenden onzer land-menschen die in de laatste jaren naar Ame-rika zeilden, de duizende Vlaamsche sjouwers die elk jaar de Fransche oogsten als razende wroeters, gaan pikken, en we zwij-gen over de werkliedentreinen die week op week, of dag op dag, in de Waalsche centers onze werkmenschen uitgieten, met hun kloeke beenen, hun knoestige armen, hun nooit uit-geruste lichamen, en hun laaggezonken zielen. Zoo trekken de Ieren uit hun land naar Amerika, zoo trekken de Polakkan naar betere oorden, maar de laagste 1er of Polak voelt zijn leven lang het heimwee, en meni-gen keer daags, met een traan in 't oog, kijkt hij in de verte naar het,groene Erin of 't land van Sobieski. De onzen, helaas! hebben een doode ziel, waarin ideaal en vaderlandsliefde begraven liggen. Zij zijn verloren voor Vlaanderen, waar Ieren en Polakken in 't vreemdelingenland, een nieuw Ierland • en Polen stichten door hun nationale fierheid.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.
Cet article est une édition du titre De stem uit België appartenant à la catégorie Oorlogspers, parue à Londen du 1916 au 1919.

Bekijk alle items in deze reeks >>

Ajouter à la collection