De Diestenaar: maandblad der soldaten van het kanton Diest

1777 0
close

Warum möchten Sie diesen Inhalt melden?

Bemerkungen

senden
s.n. 1917, 01 November. De Diestenaar: maandblad der soldaten van het kanton Diest. Konsultiert 21 Mai 2024, https://nieuwsvandegrooteoorlog.hetarchief.be/de/pid/wp9t14wd9w/
Text zeigen

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software

NUMMER 2. TOEGELATEN DOOR DE MILITAIRE OYEKIlEH)* HOYEMBER 1917. De Diestenaar MAANDBLAD DER SOLDATEN VAN HET KANTON 1)1 EST Voor al wat «De Diestenaar» aangaat wende men zich tôt den Aalmoezenier G. Vax Nerom, D. 264, B. L. propos van brieven. Wie krijgt er geene brieven ? De liefhebbers moeten maar eene gazet stiehten, adréssen vragen en dagelijks konit de brievendrager u eene karrevracht brief-wisseling overhandigen. Als we al die brieven lazen dan zagen we hoezeer onze makkers beroofd zijn van nieuws uit de streek. Ge vraagt ons adres ; is het om ons nieuws te bezorgen ? weet ge hoe hel gaat bij ons? Dit was bijna aller vraag. Beste jongens wij liebben nog, geen. draad-looze telegraaf met ons geliefd kanton kunnen inrichten en nochtans zijn we verzekerd dat hetgeen we in ons eerste nmnmer mededeel-den aan allen plezier zal gedaan hebben. Men wordt aan ailes gewoon, zegt men. Daar is iets van waar ; want hadde men ons in Oogst '14 gezegd : « Ge gaat voor meer dan drie jarerï naar den oorlog, verre van stad pf dorp, verre van uwe geliefden ; » wel, jongens we liadden ten minste een appelfïauwte gekregen ! Men is daar stiiïekens aan gewoon geraakt, doeh zonder te vergetén dat er ginds over den Yzer een plekje grond is waar we geboren zijn en opgegroeid, waar we gespeeld en gelèerd liebben, waar onze ouders ons verwachten en voor ons bidden. Daarom schoot er als een kreet uit uw aller borst ; nieuws uit de streek gaat er k o m en '? Veel beloven en weinig geven doet.... zegt bel spreekwoord. Welnu, wij beloven niet veel ; onzen goeden wil om ailes mede te deelen wat we kunnen Verzamelen. Doch we hopen dat die goede wil u veel nieuws zal kunnen bezorgen, dat u eenige oogenblikken van genot, van herinnering aan vroegere blijdschap zal doen berleven. Daarom herhalen we onzen oproep tôt de medewerking van allen. * * * Ik schrijf deze regelen een paar dagen voor Allerheiligen-Allerzielen. Zonder twijfel zijn er tusschen deze heiligen die we vieren, qok van onze brave overledene ouders of bloedver-wanten, van onze moedige gesneuvelde wapen-broeders. Dat dit feest van Allerheiligen onzen geest ondersteune, ons hart verliehte, onzen moed stàle om voort onzen pliebt te doen voor « Vorst en Vaderland ». Allcrzielen herinnert ons ook dat we de zielen oiizer makkers niet niogen vergeten. Dit is een plieht voor Icristene soldalen ; de zielen onzer helden hebben daar recht op. Daarom, liesle vrienden, vergeten we ze niet. Holle Griet. Vervlogene dagen. Van onze overwinning te llaelen weten de Diestenaars over 't algemeen beel weinig le vertellen. Wel hoorden ze van verre kanon-gebulder en zagen dorpen en hoeven branden maar van den eavalerieaanval oj) de groote baan kunnen ze niets mededeelen. Dieu dag tegen den middag gingen eenige burger-wacbten met stok en blauwen kiel, vol nieuwsgierig'heid, op Zelek af, om gekwelsten op te rapen. Hoe het kwam weet niemand, maar opeens stonden die arme dutsen tusschen twee vuren en kwam en er toch heelbuids maar vol schrik van af. Allen hebben voor de boonieii, die den weg naar Haelen versperden, de gevallen Duitsehers gezien. Daar lagen nianschajipen en paarden, dooden en gewonden, in aile hondingen dooreen en de boeren van 't 0111-liggende hebben uren noodig geliad, om de gewonden naar Diest te voeren en de dooden te begraven. Nu volgt een tijdperk van rust. leder was lier en verheugd : immers de Duitsehers waren voor goed teruggeglagen, Diest was veilig, meer nog het Vaderland gered ! In de stad bleven sleeht eenige Garbiniers en Jagers te paard; ailes hernam den gewonen gang en zoo kwam men tôt 16 Augustus. Onze Diestenaars wisten niet dat gedurende al die dagen, de vijand niet minder hardnek- -kig voortwerkte om zijnen vooruitgang te her-nemen.Rond Lummen en Beeringen waren ver-scheidene le'gerafdeelingen gesehaard en van daaruit werden groepjes uhlanen gestuurd om onze ligging te verkennen. Reeds rond 14 en 15 Oogst had men in de verte rookwolken zien opstijgen; zeker brandde

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software

Er is geen OCR tekst voor deze krant.
Dieses Dokument ist eine Ausgabe mit dem Titel De Diestenaar: maandblad der soldaten van het kanton Diest gehört zu der Kategorie Frontbladen, veröffentlicht in Sainte-Adresse von 1916 bis 1918.

Bekijk alle items in deze reeks >>

Zufügen an Sammlung

Ort

Zeiträume