De stem uit België

3684 0
close

Why do you want to report this item?

Remarks

Send
s.n. 1916, 21 July. De stem uit België. Seen on 28 November 2020, on https://nieuwsvandegrooteoorlog.hetarchief.be/en/pid/hm52f7kn4t/
Show text

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software. 

2 (Van de verzaméling blz. 996) DE STEM UIT BELGIE. men. Daar viel zeker nog al wat op te zeg-gen. $ Maar er zijn nog andere kwalen, en een dezer is, meenen we, het betrekkelijk lage peil onzer politieke pers. * * * Het was- te Versailles op de sociale week der FranscTïen die gegaan had over "les responsabilités sociales." Tusschen de lessen in werden er photos genoinen die de geestige Franschman dan wist te heeten : " les responsabilités patronales," "les responsabilités féminines," enz. En zoo werd ook het toestel geplaatst voor de heeren der pers die daar na déjeuner hun koffie namen. — Les irresponsables, schertste Gabriel Latouche van den "Eclair." — Les grands responsables, autwoordde iemand uit het publiek. En na het solemneele "merci " van den pho- In België. tographe, ging het lcoffiepraatje over persver-antwoordelijkheden.— Weet gij wel, zei er een, dat ik be-schaamd ben tôt de journalistenwereld te be-hooren? Wij hebben de meeste verantvi'OOT-delijkhedên en voelen ze 't minsl, Mea maxi-ma culpa! — Het rampzaligste slach menschen en, het verst verwijderd van de engelén, beaamde de excentrieke Beernaert, die dien tijd in Duns Scotus verdiept was. — Wablief ! Wereldregeerders ! Ge begint met reporter van gebroken-armen en -beenen te zijn en ge wordt, den dag dat ge er lust in krijgt, politieke man, wettenmaker, minister. De macht hebt ge er toe. Gé hebt maar te willén. — Daarin ligt het juist, meende de zwart-kijker, we spelen met de waarheid naar onze grillen, naar onze ongecontroleerde impres-sies, naar de geestesrichting van een oogen-blik, en : quod scripsi, scripsi. Een journalist kan veranderen maar zijn ongelijk erkennen, nooit. — Een journalist die ooit spijt gevoelt over wat hij geschreven heeft, is een man die zijn roeping gemist heeft, bracht een ander er tusschen. — En toch zweert de wereld naar hetgeen zij leest in de pers. — En zeggen dat die wereld niettemin weet wat Bohemers we zijn. — Inderdaad, vermindert dat iets aan de macht van R. (een bekende journalist), dat hij zich geen minuut kan stil houdenî — En nu we toch onder ons zijn, mogen we niet zeggen dat er tus^dhen opstellers, reporters en correspondenten een groot percent verzopen kiekens loopen? In den tijd dat ik in Rome was hebben we die percentage eens gemaakt. Een uitgelooJ>en seminarist verdiende zijn kost met pseudo-katholieke "Lettres de Rome" aan zekere Brusselsche bladen te zenden, een ex-Dominikaan was correspondent voor Berlijn, om hoogeschool-diploma's moest ge de heeren niet vragen, soms wisselde men ook van klerikale tôt anti-klerikal^e bladen en vice-versa: als ge maar wist dat hier een kloosterschandaal en ginder een vrijmetselaarsdokument was gegeerd, dan geraaktet ge wel door de wereld. — En dan 't nieuws waar de diplomatie haar belang in heeft ! , . Maar vermits het nu oorlog is, laat ik dat gedeelte van het gesprek ter zij. * * * Fransche geestigheid ! Maar die al lachende de lesse spelt. Om zulk en zulk artikel van een correspondent in een dagblad hebben menschen hun wereldbeschouwing gewijzigd, de Kerke Christi verzaakt en hun hemel verbeurd. Arme dompelaars die zich door hun gazel laten leiden. , ■Rampzalige pers voor wie de Beginselen dt laatste harer bekommernissen zijn!_ Werk tuig al te dikwijls van driften en misnoegd' heden, van hersenschimmen en gemoedsstem mingen, van persoonlijken wrok en geldelijk< belangen ! * * * Ontsnapte de Belgische pers aan dit euvelf De lezer oordeele liever zelf. Maar op de wijze waarop zij aan politie. deed, wenschen wij een oogenblik in te gaan « Aan de pers die nu op het parlementarisme kapt zouden we toch eens willen zeggen : ruk eerst den balk uit uw eigen oog ! Ziehier waarom : Het parlementarisme heeft zijn fouten en ook het Belgische is niet zonder gebleven. Maar het heeft meer op zijn crediet dat het groote publiek wel weet. Wie de Belgische "Annales" en "Documents parlementaires" naslaat, vindt daar een schat van studién ge-leverd door kamerleden van rechts en van links. Maar wat éeed er de pers mee? De kamerreporter moet voor zijn publiek een vinnig incidentje te noteeren weten, een kamerheer die gespuwd heeft, een nijdig woord van een die zenu-wachtig -ujordt, een partijpolitieke zet. Het ernstig parlementaire werk is voor den gazettenlezer droge kost, en dezes opvoe-ding maken daar denkt de reporter niet meer aan, daar is hij misschien ook onbekwaam toe geworden. Zie maar de perstribuun na in de Kamer, wanneer er kalm ernstig werk wordt geleverd door de afgevaardigden ! En zeggen dat men daarna op de politiek kapt, en op het parlementarisme, Wanneer men in haar ernstig werk zulk betrekkelijk belang stelde en zulk absoluut belang hechtte aan hetgeen men nu afbreekt. * * * En dan de polemieken tegen personali-teiten.Gevoerd door personen die geen naam onder hun schrijven zetten., die over een over-machtig wapen beschikken en ten slotte toch altijd het laatste woord zullefl hebbén of toch kunnen blijven beschikken over den domper van een partijdig stilzwijgen, voeren die perspolemieken tôt het feit dat waarde-volle talenten die hun land den grootsten dienst konden bewijzen, zich terugtrekken uit de politiek en het publieke leven, en zoo de eeuw laten regeeren door de onbekwamen en een satyre als Faguet's "Siècle des Incompétences " maar al te waar maken. Kan er grooter euvel zijn voor een samen-leving?* * » Hoe 't beteren? v Hoe meer objectiviteit d.i. meer waarheid in de pers bekomen? Hoe meer vérantwoor-delijkheidsgevoelen? Hoe meer eerbied voor de personen? De vrijheid van drukpers is een kostbaar kieinood ondanks haar wîeede keerzijden. Maar de publieke meening is wel bij machte meenen we,—mits er door goede vaderlanders en volksvriènden worde op gewerkt,—om,alle vrijheden behoudend, de Belgische pers tôt een hooger peil op te tillen. Er moest een eereraad zijn, met ouderen uit aile partijen, die zijn woord zou te zeggen hebben over aile over de schreef loopende al-te-persoonlijke en al te weinig objectieve dagbladtwisten. Voor de bladen die zich verbinden zouden zich te onderwerpen aan den eereraad, zouden de beste elementen, elk in zijne partij, propaganda maken, door per-soonlijke meewerking en door aanbeveling bij het publiek. Zou dat niet helpen? En desnoods, als het te veel gevraagd ware aan de kwade ingewassen gewoonten, kon die eereraad voile vrijheid laten voor dé laatste acht dagen voor elke kiezing, mits het publiek te verwittigen ! ! Ons Belgisch politiek leven zou er veel bij winnen, misschien meer dan bij het- altijd-gevaarlijke inkrimpen van parlementsrechten. P. O Ons Volk in Engeland. OVER HOLLEBLOKKEN- Als ge zoo op de vlucht gaat nàar een vreemd land, kunt ge niet raden wat ge best meeneemt : ge denkt soms, voor geld koopt ge ailes, maar koop hier bij voorbeeld eens een koffièbeurs? Zoo min als koffiebeurzen vindt ge in Engeland holleblokken En dat is 'voor sommige menschen een on-misbaar iets. Dat er een burgersmensch zonder kan, lijdt geen twijfel, maar de huismeid of de wasch-vrouw die eenmaal de weelde van een paar kloeffers gekend heeft, kan geen winter door zonder klonen. Vooral als ge " refugee " op den buiten zijt. Is er geen groote doctoor geweest die op 't einde van zijnen boek een rijmdicht schreef dat begon : "Houd uw buik en voeten Warm? " Ehwel, sta me daar eens te wasschen en te plasschen op de moos, mee klonen aan? Deerlijk is 't. Ge zoudt op uwen kop gaan staan omdat ge 't op uw koû voeten niet meei houden kunt. En dan mee schoenen patatten uitdoen ! Probeer het maar eens, het mogen nog. schoenen zijn, echt handwerk, die ge uit België nog hebt meegebracht, rot zijn ze eer ge de patatten uit dien Engelschen leemgrond hebt Ik heb er de jeremiade over gehoord van Louise, de meid van Madame Peeters uit de Lange Dambruggestraat, die nu in Little Stainthorpe woont. Had ze den weg gewe-ten, ze ware van uit Engeland terug gegaan om blokken te halen, maar ze was over zoc 'n groot water gekomen,—gelijk ze nog nooi in haar leven geen gezien had,—en in ell geval <ien winter bleef ze niet meer bi ; Madame op dien buiten, of ze moest blokkei hebben. Maar blokken in Engeland vinden ! Eens was er een kloonmaker uit 't land vax i. Waas die met de vluchtelingen was meege komen en die in "De Stem" een aankondi ging had gezet van holleblokken. En hac f Madame Peeters daar maar seffens henei geschreven, maar mee al die thee's had ze' !■ uitgesteld en toen ze schreef kwam de brie terug zonder holleblokken, en op den omsla| % stond er stom opgeschreven : "Gone away." De timber voor 't antwoord zat er nog in. En elken avond voeten gelijk ijsklompen ! Zekeren keer kwam Madame heur schoon-broer van 't front, eu een goeden avond— 'k weet niet hoe zoo iets te klappen kwam,— kreesg hij de heel lamentatie van de koû voeten te hooren, en beloofde hij klonen te koo-pen in Vlaanderen, op 't' front. Goed. De jongen deed het en kocht er in Diksmude, en schreef het triomfantelijk. Maar toen het op opsturen aankwam wgigerde de post : de soldaten mochten geen pakskens opzenden ; dat was te lastig voor de censuur. En hij heeft ze cadeau gegeven aan een oud moederke waar hij zijn boter van kreeg. En zoo bleef het dezelfde ellende te Little Stainthorpè: aile avonden voeten gelijk ijsklompen.Maar 'ne mensch mag het niet bij twee pogingen laten. Aile goê dingen bestaan in drij. Een keer dat Madame Peeters naar Londen ging had ze 't vast toegezegd, ze moest klonen vinden. In Cassel's woorden-boek had ze "sabots" opgezocht en als ver-taling het engelsch " sabot " gevonden. En Madame Janssens die haar zou afhalen in King's Cross kende al de groote winkels in Londen waar ge in rorldwandelen kunt, Sel-fridge'9 en Harrod's en Whiteley's en Gamage's en... och, ge moet haar dat zelf hooren vertellen... * . * * — Wacht eens ja, zei Madame Janssens, toen Madame Peeters, ik heb blokken gezien maar hooge blokken, bij Whiteley's in de "hire stores," bij al dat theater-gedoe. Inderdaad daar stond het begeerde kieinood te pronken, blokje bij blokje, en een zuster-paâr erneven. Maar ze verkoopen deden de eigenaars niet, want ze hadden die twèe paar maar en ze verhuurden die voor "clogdance's" voor 't theateir, en ze waren juist toegezegd aan den Alhambra. Maar als Madame ze daarna huren wou voor haar "entettain-ment."" Nice dancing-clogs to wear with the shoes within ; with nioe young girls a jolly fine thing on the stage ! " In plaats van de jtmge girls en de theater zag Madame in 't Verschiet naar jartge meid en haar achterfeeuben En mijnheer trok een gezicht van waar dondert het, toen hem werd wijs gemaakt dat het was "not to dance but to walk with it, to walk the whole day ! " — Oh ! I see, zei de man, en hij mompelde iets tusschen de tanden dat op "very wild people " trok. Maar hij was toch goed genoeg om te zeggen dat ze misschien wel bij Gamage's zouden te koop vinden, wat ze noodig hadden.Daar zat niet anders op dan er naar toe te gaan en zoo nam de steeple-chase achter de holleblokken een nieuwe richting. Onder-grond in, ondergrond uit, daar stonden ze bij Gamage's. Maar bij Whiteley's was het een afgelegen winkelafdeeling, hier stonden en zaten er chicque dames in het "Boots and Shoes Department," en die waren niet weinig verwon-derd toe de ; alesmen met zoo een reesem houten blokken voor die twee gegeneerde damen kwam afgedragen. — It is not for me, zei Madame Janssens. *' Zet nu eens een vriendelljk gezicht voor de menschen I " — And it is not for me, zei Madame Peeters. De salesman, werd er niet wijs uit: ze hadden het toch gevraagd: ! — It is for my kitchenmaid, zei Madame Peeters. Dat was hardop gezegd als een verontschul-diging die moest gehoord worden, en die voor gevolg had dat de Engelsche lady's hunne verbazing niet eenmaal meer verstopten en t hun gebazel staakten om dat koopje ga te : slaan, van die dancing-clogs voor die kitchen-j maid. i — And the sizeî Verbouwereerd als ze was, kon Madame Peeters zich geen maat meer herinneren. Ze i wist maar alleen dat haar schoenen aan den voet van de meid ook gingen. Daax zat dus niet beters op dan maar zelf te passen. I Een officier die een paar hooge botten aan i 't kiezen was, kreeg er ook zin in en moet t zich zonder twijfel hebben afgevraagd : of f die gezette dame nu als young girl een clog-; dance zocht gaan «it te voeren. En Madame Janssens had zoo gaarne nog eens gezegd dat het "for the maid of Madame" was, maar ze tfist niet hoe 't te pas brengen. Voor drij-«n-negen kregen ze een passend paar. Al9 nu de meid mee die hooge kloefkens maar gediend was. ■* * * — "Louise, 'k heb ze bij ! " En fier over haar vondst, toch een beetje wantrouwig, haalde Madame haar pakje uit de reisvalies. —• Maar 't zijn theaterblokken. Het pak lag open en lx3uise had de klompen al vast en. ondanks de achttien maanden Engeland, lag haar blokkenkennis daar onmid-dellijk terug voor de hand. — Ge hebt er kennis van, Madame. Echte gerookte Hollandsche klompen, en geen een weer er in ! Ohnenblokken ! Die Canada's zijn niets weerd, vol weeren gewooclijk. En of ze me passen? Wacht maar eens. De sloeffen vlogen uit, de klompen aan, en kloef, kloef, kloef, daar kloefte Louise door haar keuken. —- Maar ze kosten wel drij-en-negen. — En ik zou ze nog voor geen honderd frank afgeven. Veel liever warm voeten dan honderd frank. En zoo licht en zoo vinnig, ge voelt dat ze voor 't daiisen gemaakt zijn. Ik ga er vast mee slapen t'avond... *■ * * Maar de Engelschen van Little Stainthorpe hadt ge er moeten over hooren. Dat hadden ze nooit gezien. De madame van den domine dacht dat het een van die penitenties was die ze in de katholieke Kerk oplegden : met houten schoenen loopen. De bakker stond er stom van. 't B,rood dat hij binnen bracht was niet naar Louise haar goesting, en zij mee naar zijnen korf om bij gebrek aan woorden met gebaren te toonen wat ze hebben moest. En de bakker keek maartoe naar haar voeten. Die moet zeker gedacht hebben : " als ge daar een stamp van krijgt..." Een oude Engelsche propheet, een keer dat ze naar den post ging, begon uit te leggen dat hij nog goed wist <iat ze dat in Engeland op den buiten ook nog gedragen hadden, maar dat tegenwoordig de Engelschen allemaal stadsvolk wilden zijn en te veel pretentie hadden om clogs te dragen, en dat ze nog liever koû voeten leden... P. DE WlTTE. Dr. Persyn over Noord- en Zuid-Nederland. Bij de op 9 Juli gehouden Schaepman-hulde bij het standbeeld te Rijsenburg werd het woord gevoerd door Dr. Jules Persyn. Hij citeerde het prophetieke woord van den grooten denken omtrent den komenden oorlog : " 't Was in een ' Tijd '-artikel van 1875—den zsen Mei—dat hij schreef : ' Wij hebben onze geschiedenis gemaakt en berekend door en op menschen alleen. Wij hebben gezegd de Tijdgeest, dat zijn wij, en ook de wereldge-schiedenis en het weroldgericht, dat zijn wij. En God liet het toe. En nu laat hij ons onze geschiedenis voltooien en over ons zelven rechter zijn, en beul. Hij laat ailes toe : het vertreden en het vergeten van het recht ; het streven der hebzucht, het heer-schen van het eigênbelang, het bespotten van het hoogere, het zegepralen van het bedrog, het huldigen van het geweld. Hij laat ailes toe... maar zoo drijft Hij ons ook t'ot de laatste ontknooping door het zwaard,-tot den geweldigen oorlog, "die uit de bergen van Herzegowina over geheel Europa zal heer-schen." ' Negen en dertig jaar voor het cataclisme losbrak, werden deze woorden geschreven. Maar wat er ook ligt in deze profetie, de slachtoffering van het kleine laiidje, dat ik 't mijne mag heeten, bleef de pijnlijkste verrassing, door de groote krankzinnigheid dezer menschenwijsheid gebracht " En, over Zuid- en Noord-Nederland zegde de sprekert "Vlaanderen staat op, schooner en sterker-dan vôôr de beproeving. Misschien zijn er twijfelaars onder U—op gTond van wat gij tijdens de groote vlucht van Vlaanderen hebt gezien en gehoord, maar in naam van de-gene die zijn moedêr was, en die stamde uit het hoekje van Vlaanderen, dat sinds lang voor ons staatkundig verloren ging, maar dat in zijn ziel ons -\ferknocht blijft— in naam van degene die zijn moeder was dit mag ik U zeggen: het echte Vlaanderen kent gij niet, of kent gij toch zeker veel te weinig. Ziet, broeders uit Noord-Nederland, uw edelmoedigheid strekt U tôt eere ; wat gij voor onze armen, voor onze beproefden hebt gedaan, dat zullen wij nooit vergeten. Maar daartegenover blijft toch staan dat uw mannen van studie ons niet kennen zooals Wij U kennen. Zoo wij achterlijk zijn op U, wilt dan toch met ons onderzoeken, waaraan dit liggen kan. En wilt ons helpen. Want ook wij hebben U geholpen^ drie eeuwen ge-leden, om te worden wat gij zijt. Onze beste krachten zijn eenmaal opge-gaan in 't geen gij met zooveel recht en trots uw gouden eeuw moogt noemen. Leert ons kennen, herhaal ik, en gii zult ons helpen verrijzen, gij zult ons helpen leven Over politiek spreek ik niet. Ik vraag u niet: worden We ooit weer staatkundig één? Ik vraag u wat zijn de drie eeuwen, die ons gescheiden hielden, vergeleken bij 't geen vroeger ons samenbond? En later, als ge ons beter zult kennen, zal ik zoo vrij zijn u te vragen : Wat dunkt u, gaan we niet, langs cultureelen weg, naar een Pacificatie van Gent in de toekomst, echter en hechter dan die van het verleden? Vlamingen, Hollanders, wat voor grenzen

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software. 

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software. 

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software. 

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software. 

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software. 

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software. 

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software. 

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software. 

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software. 

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software. 

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software. 

Er is geen OCR tekst voor deze krant.
This item is a publication of the title De stem uit België belonging to the category Oorlogspers, published in Londen from 1914 to 1916.

Bekijk alle items in deze reeks >>

Add to collection

Location

Subjects

Periods