De legerbode

567 2
19 november 1914
close

Waarom wilt u dit item rapporteren?

Opmerkingen

Verzenden
s.n. 1914, 19 November. De legerbode. Geraadpleegd op 04 april 2020, op https://nieuwsvandegrooteoorlog.hetarchief.be/nl/pid/sn00z71q4n/
Toon tekst

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

DE LEGERBODE den Dinsdag, Donderdag en Zaterdag verschijnende Dit blad is VOOR DE SOLDATEN bestenid ; iedere compagnie, escadron of batterij ontvangt tien Fransche en tien Nederlandsche exemplaren. SPOEDT U LANGZAAM... Wie onzer is niet het slachtoffer geweest van een dier meestertjes in hrijgsknnde die tijdens dezen oorlog in menigte voor den dag komen? Zij pakken u aan bij elke gelegenheid en laten u niet los vooraleer u het onfeilbaar plan te liebben uiteengezet dat aan de Bondge-nooten den onmiddellijken en beslissenden zegc moet verschaffen. Voor liet meerendeel zijn het ongeduldigen. Het is hun onaitstaanbaar vast te stellen dat sedert de twee maanden dat de krijgsverrichtingen in gang zijn op de Aisne, de vijand nog niet over den Rijn is teruggedre-ven. Zij zijn niet voldaan over hetfeit dat al de plannen des vijands werden verijdeld, en dat deze niet meer in staat is een duim terrein in te winnen en geduchte perliezen ondergaat, en dat elke dag voor de bondgenooten een behaald voor deel daarstelt. Zij droomen slechts van sehitterende overwinningen, van overgaven van gansche vi/andelijke legers en weergalooze en in de militaire geschiedenis onbekende triomfen. Seffens zijn ze met hun middel daar. In schijn hier wat terrein verliezen en daarna jlink voor-uitrukken in deze of gene riehting, en het is er mede gedaan met de Duitsche legers die door-broken, van hnnne verbindingen afgesneden, 'genoopt zijn de wapens neer le leggen. Dit schijnt zoo eenvoudig en, naar lien le luisteren, iser geen versehooning te pinden voor Joffre, die maar enkel den vijand uitpul op het onmete-ilijk front wellte hij vrijwillig van de zee tôt Belfort lieeft uitgebreid. ■ M en zou klaarblijkelijk enkel aan deze snul- ■ [en moeten opwerpen dat de opperbeveïhebber Malleen volkomen den toestand, de aanwezige ■,strijdkrachten en hnnne indeeling op het uitge- ■ breid oorlogsschaakbord kent en alleen in staat ■ ik om met l;ennis der zalten de degelijkste mid- ■ delen le gebruiken om het nageslreefd doel te ■ bereiken. I En men zou eventjes moeten glimlachen wan-mfieer zij aan hunne strategische bedenkingen mucht geven, ware het niet dat die argelooze ■ (i ijsnouzen stilaan hun midden aan hunne on-Mgednldige gevoelens deelachtig maken en alzoo muet onwankelbaar vertroawen schaden dat allen m moeten liebben in de wijze waarop de samen- ■ <perkende krijgsverrichtingen der bondgenooten Mvorden volvoerd. ■„ Het eoorschrift van Esopus : Spoedt u lan°-Utaam .. komt hier bij den huidigen oorlog meUerbest te stade. Naast de krijgsleer van meeneraaljoffre, hebbende als grondslag: Geduld If i!Jdwmnen, staat die des Keizers die gegrond ■.« op kracht en razende aanvallen. De eerste, I'aar lind ('an Esopus voorschrift, komt aller- K? °P iT ç'oorêTond. En daaruit kunnen m tnverrnelde waanwijzen en ongeduldigen niet l/A^T daar ZÛ die veWheersltunst van Wmhnd en rut put tin g niet waardeeren kimnen. fal ze de tot °P het huidiê- nur ver-Wjegen mtsiageri nagaan. Bij het uitbarsten van I lir,J8 stonden er twee krijgsplannen over el-Kil o , VT en keizer' dal '"crin bestond : I thârfT T wecr1standonmiddellijkknakkcn, I KhehjR de Fransche legers overvallen die nog metgernobiUseerd waren en alzoo zeer diep in lu^j blnnen;dr'ingen, Parijs bemaehligen Iri f, ^ tusschenkomst der Ens'el- Mbien beletten, vervolgens met de in het verre | L esten zegevwrende strijdkrachten legen Rus-MM^na oprukken. \\J)"f,der boT'dS'enooten, voor den schielijken EeTiir T °Verin?chU§en ™ vaardigen over-Weldiger, kon enkel het perijdelen beoogen van 's vijands ontwerpen, om hem daarna te ver-slaan. Aan generaal Jojf 're werd dus de roem-çolle maar ondankbare taak toevertrouwd dit plan ait te voeren. Hij had het aanstonds begre-pen en zette zieh onverwijld met vastberadenheid aan t werk om het te verwezenlijken. Met zelf-beheerscliing en helder doorzicht legde hij zich toe tot het ten uitvoer brengen van het eerste ge-deelte van het beraamd plan. En hij. dacht aan Esopus voorschrift « Spoed u langzaam. en pas té het meesterlijk toe. * * En welk plan bleek het beste ? Iloever is de keizer erin geslaagd den Belgischen weerstand te vernielen, de Fransche legers te over winnen, Parijs te bemeesteren, de Engelsche tusschenkomst te beletten en Legen de Russen de te voren in Frankrijk zegevierende strijdkrachten te doen optreden ? Het leed al schipbreuk, ofschoon het verwezenlijken van dit veelvoudig doel onont-beerlijk wasvoor den eindzege der Dnitsche wapens. * Al dal schipbreuk lijden komt overeen met een oninetelijke nederlaag en bewijst dal generaal Jojf're op wonderlijke wijze het eerste deel van zijn plan heeft volbracht. Tronwens niet alleen heefl hij 's vijands plannen verijdeld. maar dezen wezenlijk verslagen met de Duitsche legers uit te putten, en de keizer is voorlaan onmachtig nog slevige legers oostwaarts op te zenden om den inval der Russen te stremmen. Joff 'ré's geduld en laaiheid liebben al hun vruchten afge-worpen, waaronder inzonderheid het vergemak-kelijken der taak van groothertog Niklaas. llet uur is niet verre meer achter waarop generaal 3offre de overblij vende taak zalten uitvoer brengen : 's vijands volkomene verplettering. En, o waanwijzen en ongeduldigen, ge gaat zien dat hij het gepasle oogenblik zal welen le kiezen om de onweerstaanbare drukking naar vooren uit te oefenen,welke, gepaard met die der Russen, de Duitsche legers in nood gaan brengen. De meesterlijke wijze waarop hij zijnen wil aan den vijand heeft opgedrongen, is voor ons een waarborg-, dat hij van gehalle is dezen tot het einde toe, d. w. z. tot den zege op le dringen. En indien er nog iemand is die daaraan twijfe-len zou, dat hij gaat vragen aan Willem den Overwonnene wat deze daarover denkt. DE ERUSSGEVANSENEN Onder de ontelbare werken, ontstaart bij den huidigen oorlog, is er onder meer een, inge^even do'or een vurig raedevoelen tot het menschdom : t Is het Internationaal Agentsehap voor krijgsge-vangenen, welk pas een maand gesticht, reeds oneindig veel heeft bijgedragen om diepe ellen-den en grooten onrust te veriichten. Zijn werking groeit nog aan van dag tôt dag. Meer dan 300 vrijwillige arbeiders zijn er voor t oogenblik werkzaam. Het krijgt dagelijks meer dan^ là,000 brieven onder handen, stuurt dagelijks 7,000 brieven naar de families en naar de lerijgsgevangeuen ; en verzekert het verzenden van geiniddeld 4,000 frs. De namvkeurige in-lichtingen die het kon meedceîen waren zeer weinig talrijk in 't begin en bereiken nu het duizend per dag. En voortdurend stijgt het getal ervan met het aankomen van meer volledi«e njsten. J Het lot der krijgsgevangençn is voorzeker met benijdenswaardig en 't is met het doel het te veraangenamen dat het Agentsehap van Geneva gesticht werd. « Maar het is ook geenszins wreed, sehrijft Le Journal de Genève, zooals « sehandige legen-den aoor een gewetenlooze pei's rondgestrooid », net zouden doen gelooven. De families en de M'ienilen van krijgsgevangenen mosen dus se->rust, 7iijc. t » -> Het Raanfsest van Mailing ALBERT Uit het groote Engelsche dagblad The Times van 16den November : « Het naamfeest van Koning Albert I werd gisteren te Londen met een vurige geestdrift gevierd. Nooit heeft vreemde prins ons nauwer aan het hart gelegen dan deze heldhaftige en nederige Koning van een klein volk waarvan hij de deugden vertegenwoorcflgt en verpersoonlijkt. De zaak der bondgenooten is Hem en zijn volk meer versehuldigd dan men kan schatten of be-proeven uit te drukken. De gebeurtenissen zulien zeggen in welke verhouding onze schuld tegenover hen nog aangroeien zal. Zoolang de sehade door België geleden niet zal gestraft wezen, zoolang het aile zedelijke en stoffeiijke vergoedingen voor zijn lijden niet zal verkregen hebben, zoolang het voor de toekomst niet zal beveiiigdzijn, mogen de Bondgenooten niet allaten — en ze zulien dat niet — hunne wrekende hand op te hefïen. Koning Albert, die al de gevaren en al het lijden van zijne troepen heeft gedeeld, hunne vaderlandsliefde aanmoedigend en hunnen moed aanhitsend, ge-niet de uiterste voldoening, te weten, dat zelfs in deze oogenblikken zoo treurig voor zijn land, ten minste een deel van zijn grondgebied nog niet bezoedeld werd door den overweldiger en dat in België de vijand lierhaalde neerlagen heeft geleden, die voor hem onherstelbare rampen werden. De aanstaande weken en maanden zulien gelei-delijk het Belgisch grondgebied van die duitsche bandietenbenden gezuiverd zien ; ze hadden ge-daclit er den weg naar de glorie te vinden en zulien er enkel een graf vinden. » . , l ! m—- .jggai Hoe onze soldaten te Pervyse gevochten hebben De Journal de Rouen geeftditroerenduittrék-sel van eenen brief gericht door eenen Belgischen officier aan zijne familie, welke thans te liouaan verblijft : «.. .Ik heb mijne divisie te Pervyse aan gene zijde van Veurne teruggevonden. Den eersten dag, mocht mijn bataljon uitrusten ; den tweeden werden wij als reserve-posten uitgezet, en den derden dag gingen wij opnieuw in de loopgrach-ten...« Terwijl wij (den 2 November) als reserve-posten waren uitgezet, hebben de Duitschers eene wanhopige poging gedaan om de Belgische linie te overschrijden. Men liet ze langs de groote baan naderen tot op enkele meters der loopgracliten ; alsdan openden het • bataljon en onze artillerie een hellevuur. De moffen moesten in allerhaast optrekken, meer dan driehonderd lijken op de baan achterlatend. Wen ze langs dien kant aan-vallend optraden zijn eenige Belgische soldaten de Duitsche loopgracliten gaan in verbinding stellen met eenen watervliet, en op enkele minu-ten waren deze loopgrachten vol water geschoten. Zoodat zij, bij het terugtrekken naar hun loopgrachten om daar weer schuil te gaan zoeken, gedwongen wierden verscheidene kilometers meer achteruit te wijken. « Wanneer ik met mijne soldaten aankwam om dezen te vervangen die die afgrijselijke slacliting hadden verricht, moest ik waarlijk huiveren vau ontzetting. Het ophouden van het geschut te baat nemend hebben mijne manschappen daar gisteren loO Duitschers begraven. liet waren allen marmeii van nagenoeg 3ajarigen leeftijd, bijna allen gehuwd en familievaders ! « Het gevecht van Pervijse was eene ware neerlaag voor de Duitschers. Meer dan 100 ge-kwetste vijanden werden in de loopgrachten bedolven gevonden en naar onzen hulppost heengebraeht. Zij waren sedert een tiental dagen gekwetst en hadden meer dan vier dagen zonder eten in het water moeten vertoeven. Een hunner was 36 jaar oud ; ik heb hem door een soldaat uit de omstreken van Aarlen doen ondervragen ; deze gekwetste had G kinderen en hij weende. Hij dacht dat men hem ging fusiljeeren. Uit hoofde van mijn kleedij, waarop de voornaamste kenteekens waren afgenomen, nain hij mij voor een eenvoudigen soldaat ; mijn taalman zegde 19 November 1914= INummer 32

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

Er is geen OCR tekst voor deze krant.
Dit item is een uitgave in de reeks De legerbode behorende tot de categorie Oorlogspers. Uitgegeven in Antwerpen van 1914 tot 1940.

Bekijk alle items in deze reeks >>

Toevoegen aan collectie

Locatie

Onderwerpen

Periodes