Werkerswelzijn: socialistisch weekblad voor het arrondissement Brugge

415 0
close

Waarom wilt u dit item rapporteren?

Opmerkingen

Verzenden
s.n. 1914, 26 Juli. Werkerswelzijn: socialistisch weekblad voor het arrondissement Brugge. Geraadpleegd op 05 maart 2021, op https://nieuwsvandegrooteoorlog.hetarchief.be/nl/pid/4t6f18t267/
Toon tekst

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

en van het Arrondissement Oostende-Dixmuide-Veurne. Derde Jaargang — N 49. 5 CENTIEMEN Zondag 26 Juli 1914. OPSTELRAAD E3NT BEIHIEER : Voor 't Arrondissement Brugge Lokaal : « Werkerswelz-ijn », KIci ne Kuipersstradt, 31, Brugge. Voor 't Arrondissement Oostende=Dixmuide=Veurne Lokaal : « De Noordstar », Veldstraat, 31, Oostendë. Abonnementsprijs : 3 fr. per jaar. Drukster-Uitgeefster : Sam. Maatsch. DE ONTWAKfNG. Aan de Leden van den Ziekenbond IHOYSON ! Op ZONDAG 26 JULI, om 4 uren namidday, Driemaandelîjksche Algemeene Vergadering in het lokaal WERKERSWELZIJN, Kleine Kuipersstraat, op boete van 20 centiemen. DAGORDE: 1. Verslag en verkiezing der nazieners j 2. Rekening ; 3. Mededeelingen ; 4. Toespraak over « La Prévoyance Sociale ». N. B. — Om 4 uren en een kwart worden de deuren gesloten. Katholieke eerlijkheid Katholieke laster ! Over eenige weken werd er in de fransehe Kamer, door een katholiek, een wetsvoorstel neergelegd,strekken-de eene belasting te heiïen op vreemde werklieden,die in Frankrijk hun brood gaan verdienen. En ziehier wat het katholiek blad Het nieuws van den dag van 9 dezer, daarover durft schrijven, en die ons eens te meer bewijst tôt wat die schurftige kerels in staat zijn tegen over de socialisten, en die ons terzelf-dertijd weergeeftdat zonder godsdienst geen zedelijkheid bestaat (!?) Ziehier het stukje : « Hunne werkmansliefde ! — In de a fransehe Kamer is de bespreking be-«'gonnen eener wet, waarbij er eenen « taks ingevoerd vvordt op iederen « vreemden werkman die in Frankrijk « zijn brood gaat verdienen. Het is van « nu af zooveel als zeker dat de socia-« listen die wet zullen stemmen. Die « kerels nemen aile gelegenheden te « baat om liunne werkmansliefde te « toonen. » Zoo durven liegen is waarlijk krapu-leus. Hadden zij een greintje eergevoel die rekels zouden in den grond moeten zinken van seliaamte. Dat bewijst ons eens te meer, dat die persridders geen oogenblik aan ' hun opper meester of God, — die lasteren en liegeu veroor-deeld en eene zonde heeft genoemd — denken om zoo wetens wille te durven lasteren en liegen. Wie die wet voorstelde verzwijgt hij geheel voorziehtig, want het is den doorspekte katholieke en zoogenaamde — soort volksbonder — Pugliesi Conti, die er mede voor den dag kvvam en gesteund werd van geheel de katholieke partij van Frankrijk. Toen dergelijke wet door een radi-kaal, den 29 Deeember 1909 in de fransehe Kamer werd neergelegd, was het nog eens de socialistisclic partij die er hevig tegen opkwam. Wij heb-ben ook gezien dat de Socialistische parti ) van België er zich tegen verzette en de Landelijke Raad eene afgevaar-diging, met Debunne aan 't hoofd naar Pari j s zond om met het gouvernement te handelen en het is dank aan 't ener-giek en het wij s optreden der social is-tisehepartijen van Frankrijk en België, dat die wet in de fransehe Kamer werd verworpen. Het was ook Debunne die den lnFebruari 1910 ons gouvernement interpelleerde. En kensehetsend genoeg, zijn het wedetom de socialisten die de zware taak op hun hebben durven nemen die wet te bestrijden, en gesteund door minister Yiviani, er in gelukt zijn, met eene overgroote meerderheid die wet te doen verwerperi, alleen de katholieke députés stemden voor de wet. De argumenten waarmede de vrien-den Aubriot en Brunet het voorstel van den klerikaal Pugliesi Conti beslreden* zijn zoo treffend dat we den lust niet kuiuien bedwingen, de bijzonderste er van weer le geven. Onze vriend Aubriot deed terecht uitsehijnen, dat volksvijanden zooals den klerikaal Pugliesi Conli, onbe-schaamd moeten zijn, om nog den werkersvriend te durven uithangen, na dat zij zoo zeer de werkende klasse met hunnen driejarigen diensttijd hebben getroffen. Als ge dus dewerklieden een diensi wilt bewijzen, riep onze vriend uit, hewel sehaft de wet van de drie jaar af. En volgenderwijze ging hij voort zijne beredeneerde en indruk-, makende argumentatie voor te dragen. Gij liebt de vreemde werklieden van de onze willen afzonderen op gebied van syndicale organisatie en met yerban-ningsmaatregeU'nig^trolï'fm, zij die <•< toenadering betrachtten, in plaats van door lien onderling samenwerken en nauwe àansluiting, beider belangen te laten verdedigen, en hunne bestaans-voorwaarden te verzekeren. Gij zijt het, die de vreemde werkkrachten zonder verdediging aan de uitbuiting van 't patronaat overlevert, dat aldus arm-moedige kringen maakt, waar het een overvloed vindt van wel'kkràcht, die concurrence doet aan de fransehe. De nationale arbeid zal maar bescliermd zijn, wanneer gij de werkende klasse toelaat zich sterk genoeg te vereenigen, om zich zelf te verdedigen. Iwe taks zal geen andere uitslag hebben, dan eene verduring van het leven, en eene daling van het loon onzer arbeiders. JMarom stetlen wij tegenover uwen U>Js, een verplichtend minimum van dagloon. Aubriot eindigde zijne llinke redevoering,zeggendedat dit de eenig-ste bescherming is, die de fransehe arbeiders, welke niets anders eischen dan geiijkheidsmaatregelen en tén opziehle hunner werkbroeders aller laçden hunne solidariteit betuigen, vragen. Laten wij nu onzen vriend Brunet aan 'twoord, wiens argumenten niet minder indruk maken : Yoert gij den taks op de vreemde werklieden door, dan zal de patroon of wel hel loon van den vreemden werkman verlagen of wel, hij zal den taks dien hij moet be-talen inwinnen op het loon van gansch zijn personeel, en dan zal de fransehe werkman insgelijks getroffen worden. Als gij geld noodig hebt, sterrit dan de belastingop het inkomen,'tiste zeggen op de fortuinen.Ge kunt onze arbeiders door wat anders redden dan door een taks op de vreemde werklieden. Wilt gij de nationale intresten verdedigen en onze werklieden beschermen, ver-betert de werkvoorwaarden, verlioogt de loonen, maakt betere gezondheids-maatregelen veplichtend, en wilt gij dat onze natie, zijn economischen rang behoude, richt een goed en stevig- vak-onderwijs in, en verfijnt onze werk-gereedscliappen. A'ergeet vooral niet dat op sommige tijdstippen, onze land-bouwers vreemde arbeidskracht noodig hebben. Wij willen onze werklieden beschermen en de nationale belangen verdedigen zonder de lasten, die daar-voor gevergd worden, op den arbeid te laten drukken. Wij zullen ons aaiif^èen demagogische formulen laten beet-nemen.En dan durven die katholieke lieeren nog schrijven : die wet zal dank aan de socialisten gestemd worden. Het is waarlijk ongehoord hoegaarne en met welke voorliefde die eerlijké en deftige katholieke gazetschrijvers in de vuiligheid ploeteren wanneer zij de socialisten moeten bestrijden. Zoo vertrappelen zij de edelste trek-ken van Ghristus zi jne leer die zegde : hebt uwe vijanden lief ; en zondigen ongestoord om hunne meesters te be-liagen.Xiets is te gemeen. Niets is te vuiî en te smeerig voor die betaalde lasteraars .om hun meester, "het afschuwelijk kapitalism en zijnen aanhang, te verdedigen tegenover het opwassende socialisme die hun, ondanks ailes, zal verpletteren. Merle. —— Voor de Zedelijkheid der Vrouwen. Het is de eerste maal niet dat van wege bissclioppen, aartsbisschoppen, kardinalen of paus, voorschriften nitgehangen en gelezen worden in aile kerken, opkomende tegen de kleederdracht der vrouwen. Het Brugsclie Volk van 11 Juli 1.1. neemt zulken epistel over, welke uitgaat van zijne majesteit Mgr Waffelaert, bisschop van Brugge. Het Sloortje trekt nog al goed de ladder op, en de vrouwtjes in liet algemeen, zoo\^-'i rijk of arm, moeten er van hunne pluimciïlaten. Wij zullen enkel eenige benamingen laten volgen, welke die.eerbiedwaardige schrijvers toedienen aan de moderne vrouwtjes : « Lichtekooien, ijdeltuiten, kinnekallen, modepoppen, zotte mutsen, wel riekende van parfumerie, gepoeder en blanketsel, enz. » Er is nog meer ; het Sloortje voegt er nog het volgende bij : « We hebben ons dikwijls afgevraagd bij 'tzien van zulke modepoppen Madameke, is 't al betaald ? Jufîerke, meisje uit de volks-klas, hoeveel hebt ge achtergehouden van uw dagloon ? hoeveel spaardet ge op noodig voedsel om ook eens schoon (! ! !) gekleed te zijn ?... Dwaze wereld ! Dwaze lieden ! » En dit ailes werkt uitermate — volgens 't Sloortje natuurlijk — den godsdienst tegen, omdat die onzedige madamekens en jufferkens zoo als modepop gekleed ter heilige tafel na-deren en hunne christelijke plichten volbren-gen.In eene zinsnede van het artikel worden die lichtekooiçn ook betiteld wel te rieken naar blanketsel, poeder en parfumerie, maar tocli geen geur te hebben van heiligheid. Of die geen g'euc heblien van heiligheid, hoe komt het dan Sloortje dat de kerk zich be-moeit met dit soort lichtekooien en zij als lichtekooi ter heilige tafel naderen ? Ên hoe komt het dat onnoemlijk vele gees-telijken gaarne in gezelschap verkeeren van zulke lichtekooien en ze zelfs gaarne geheel naakt bewonderen ? En waarom gebruikt men zelfs de kerk in sommige gevallen om er concert te geven, enkelijk dienstig voor de rijke lui met een buitengewone inkomprijs ? Indien uwe oversten der kerk zulke aan-hangers zijn der zedige kleederdracht, dan ook moeten zij verzaken zich over te geven aan die buitengewone losbandigheden der kuischheid ! , Maar daar ligt den hond niet gebonden, hé Sloortje ? I Volgens de moderne mode van lieden is er bijna geen onderscheid meer te maken tus-schen de standen, dat belccnt ook het Sloortje in zijn artikel. Ja, wij weten het geheel goed, de werkers en werksters zouden moeten in lompen ge-huld langs de straat loopen, omdat men dan des te beter nog het verschil van stand zou kunnen bemerken en de voortbrengers van allen rijkdojn met niéer gemak betitelen met de naam van kiapuul, galgenaas, ongedierle, enz. Devrouw heeft eene edeler taak te vervullen dan eene wandelende expositie te zijn, zegt het Sloortje. Dat weten wij, sociaal-democraten, maar al te best, dat de vrouw eene edele taak in de maatschappij te vervullen heeft, maar wij weten ook dat de vrouw, even als de man, na haren arbeid, mag genieten van de genoegens des levens en geen liuisslavin moet zijn, waarover alleen de kerk wilt den scepter zwaaien. Door mede te leven in de genoegens des levens, zal er ook bij haar een zucht ontstaan naar meer kennis, naar meer ontwikkellng, naar meer welstand en zal zij haren man steunen in den strijd tôt verbetering van loon en beter werkvoorwaarden, terwijl nu de vrouw gewoonlijk de struikelblok is om de bijdrage te betalen in de vakveréeniging en voor de politieke bladen. En daarom alleen wilt de kerk de vrouw terug als een nederig schepsel hel'vormen. A. Y. • «• Gewettigde klachten. Terecht wordt er geklaagd door die brave hoveniers, die des Zaterdags naar de markt van Brugge komen met hunne koopwaren. Vroeger was die markt op de Kraneplaats, die plaats was daar zoodanig benepen, dat het voor de hoveniers niet mogelijk was hun goed op behoorlijke wijze uit te leggen ; dan heeft het gemeentebestuur dêze verplaatst langs den Schouwburg, waar het èr nu nog veel slechter is gesteld en waar er elk oogenblik gevaar is van aan een ongeluk te komen. Inderdaad, elken hovenier heeft een wagen of steekkar, van weerskanten de kar worden de manden met goed gelost, en terwijl die menschen ten voile aan 't werk zijn, komt Mijnheer den Tram aangereden, en dan is het een geharrewar van 't einde. De eenen, met hunne steekkar, vluchten langs hier, de ande-ren,mët hunnen wagen met paard bespannen, vluchten langs daar, en het mag waarlijk een wonder heeten dat er telkens geene groote ongelnkken le betrenren zijn. Zaterdag laatst nog scheelde het geen liaar of een armevronw die watkonijneten raaj)te,lag ônder den tram. - 't Is dus meer dan noodig dat het gemeentebestuur maatregels ncme om het leven onzer medeburgers, al zijn het ook maar hoveniers, te vrijwaren van aile mogelijke ongelnkken. Die menschen die ook van de gelukkigste niet zijn, die dagelijks moeten wroeten van 3 à 4 ure 's morgens, om het noodige te win-nen voor vrouw en kinders, die menschen betalen nogthans genoeg voor hunne stand-plaats (minstens 1 frank en zelf meer) en wij vinden het maar redelijk dat zij eene plaats bescliikbaar hebben, waar zij elk oogenblik in geen gevaar zijn van door den tram ver-pletterd te worden. Er zijn nogthans andere en betere plaatsen genoeg; of zal men misschien wacliten tôt dat er ongelukken zullen te betreuren zijn ? Dit ware nog een bloempje te meer op den hoed onzer voorbeeldige gemeentevaders ! X. Het Petitionnement voor A. S. Op 21 Juli, hadden wij 718 plaat-selijke komiteiten, waarvan er 405 aan het Nationaal Komiteit 336,907 handteekens hadden overgemaakt.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

Er is geen OCR tekst voor deze krant.
Dit item is een uitgave in de reeks Werkerswelzijn: socialistisch weekblad voor het arrondissement Brugge behorende tot de categorie Socialistische pers. Uitgegeven in Brugge van 1911 tot 1932.

Bekijk alle items in deze reeks >>

Toevoegen aan collectie

Locatie

Onderwerpen

Periodes